1 Abre as tuas portas, ó Líbano, para que *Jr 22.6-7o fogo devore os teus *Ez 31.3cedros. 2 Uiva, ó cipreste, porque *Is 2.12-13;10.33-34;Ez 17.24já caiu o cedro, porque já foram destruídos os principais; uivai, ó carvalhos de Basã, porque o forte bosque já foi abatido. 3 Voz do *Jr 25.34-36uivar dos pastores! Porque a sua glória está destruída; voz do *Jr 2.15;50.44rugir dos leões novos! Porque a soberba do Jordão está destruída.

4 Assim diz Jeová, meu Deus: Apascenta tu as ovelhas *Zc 11.7;Sl 44.22destinadas para o matadouro, 5 as quais matam os que as possuem *Jr 50.7e não se têm por culpados. Os que as vendem dizem: Bendito seja Jeová, porque *Os 12.8;1Tm 6.9eu sou rico; *Ez 34.2-3e os seus pastores não se compadecem delas. 6 Pois *Jr 13.14não me compadecerei mais dos habitantes da terra, diz Jeová; eis que, porém, *Zc 14.13;Is 9.19-21;Mq 7.2-6entregarei os homens, cada um nas mãos do seu próximo e nas mãos do seu rei; eles ferirão a terra, *Sl 50.22;Mq 5.8e eu não os livrarei da mão deles. 7 Assim, *Zc 11.4apascentei as ovelhas destinadas para o matadouro, verdadeiramente as ovelhas *Jr 39.10;Sf 3.12mais miseráveis. Tomei para mim *Ez 37.16duas varas; a uma chamei *Zc 11.10;Sl 27.4;90.17Formosura, e a outra chamei *Zc 11.14;Sl 133.1;Ez 37.16-23União; e apascentei as ovelhas. 8 Exterminei os três pastores *Os 5.7num só mês; porque a minha alma se enfastiou deles, e a sua alma também teve nojo de mim. 9 Então, eu disse: Não vos apascentarei; o que *Jr 15.2morre, morra; o que há de ser exterminado, seja exterminado, e os que restam, comam cada um a carne do seu próximo. 10 Tomei a minha vara *Zc 11.7Formosura e a fiz em pedaços, *Sl 89.39;Jr 14.21para destruir a minha aliança que tinha feito com todos os povos. 11 Foi quebrada naquele dia; assim as miseráveis dentre *Sf 3.12as ovelhas que me respeitaram reconheceram que isso era a palavra de Jeová. 12 Eu lhe disse: Se vos parecer bem, dai-me a minha *1Rs 5.6;Ml 3.5paga; e, se não, deixai-vos disso. Pesaram, pois, por minha paga *Gn 37.28;Êx 21.32;Mt 26.15;27.9-10trinta moedas de prata. 13 Jeová disse-me: Arroja-as ao oleiro, esse belo preço em que fui apreçado por eles. *Mt 27.3-10;At 1.18-19Tomei as trinta moedas de prata e arrojei-as ao oleiro na Casa de Jeová. 14 Então fiz em pedaços a minha segunda vara *Zc 11.7União, para *Zc 11.6;Is 9.21dissolver a irmandade entre Judá e Israel.

15 Jeová disse-me: Toma tu ainda os instrumentos de um *Zc 11.17;Is 6.10-12pastor insensato. 16 Pois eis que suscitarei um pastor na terra, o qual *Jr 23.2não visitará as desgarradas, nem procurará as espalhadas, nem curará a quebrada, nem apascentará a sã; mas *Ez 34.2-6comerá a carne das gordas e lhes despedaçará as unhas. 17 *Zc 11.15;Zc 10.2;Jr 23.1Ai do pastor imprestável, que abandona as suas ovelhas! *Jr 50.35-37A espada cairá sobre o seu *Ez 30.21-22braço e sobre o seu *Is 29.10;Os 4.5;Mq 3.6-7olho direito; o seu braço será de todo mirrado, e o seu olho direito será inteiramente escurecido.

1 Malfermu, ho Lebanon, viajn pordojn, ke la fajro ekstermu viajn cedrojn. 2 Ĝemegu, ho cipreso, ĉar falis la cedro kaj la potenculoj estas ruinigitaj. Ĝemegu, ho kverkoj de Baŝan, ĉar falis la fortika arbaro. 3 Oni aŭdas ploradon de paŝtistoj, ĉar ilia belegaĵo estas ruinigita; oni aŭdas kriadon de junaj leonoj, ĉar forigita estas la beleco de Jordan. 4 Tiele diras la Eternulo, mia Dio: Paŝtu la buĉotajn ŝafojn, 5 kiujn iliaj aĉetintoj mortigas, ne farante pekon, kaj iliaj vendintoj diras: Dank' al la Eternulo, mi riĉiĝis; kaj iliaj paŝtistoj ne bedaŭras ilin. 6 Pro tio Mi ne plu indulgos la loĝantojn de la tero, diras la Eternulo; jen Mi transdonos la homojn ĉiun en la manon de lia proksimulo kaj en la manon de lia reĝo, kaj ili frapados la teron, kaj Mi ne savos el ilia mano. 7 Kaj mi paŝtis la ŝafojn buĉotajn, la plej malfeliĉajn el la ŝafoj. Kaj mi prenis al mi du bastonojn, la unu mi nomis Afableco kaj la duan Ligilo; kaj mi paŝtis la ŝafojn. 8 Kaj mi forigis tri paŝtistojn en unu monato; kaj deturnis sin de ili mia animo, kiel ankaŭ ilia animo deturnis sin de mi. 9 Kaj mi diris: Mi vin ne paŝtos: la mortonta mortu, la pereonta pereu, kaj la ceteraj manĝu unu la karnon de la alia. 10 Kaj mi prenis mian bastonon Afableco kaj rompis ĝin, por detrui la interligon, kiun mi faris kun ĉiuj popoloj; 11 kaj ĝi estis detruita en tiu tago. Kaj tiam la malfeliĉaj ŝafoj, kiuj atentadis min, eksciis, ke tio estas vorto de la Eternulo. 12 Kaj mi diris al ili: Se plaĉas al vi, donu al mi mian laborpagon; se ne, tiam ne faru tion. Kaj ili pesis al mi kiel mian laborpagon tridek arĝentajn monerojn. 13 Kaj la Eternulo diris al mi: Ĵetu tion en la trezorejon; bela prezo, per kiu ili taksis Min! Kaj mi prenis la tridek arĝentajn monerojn kaj ĵetis ilin en la trezorejon de la domo de la Eternulo. 14 Kaj mi rompis mian duan bastonon Ligilo, por detrui la fratecon inter Jehuda kaj Izrael.

15 Kaj la Eternulo diris al mi: Prenu al vi ankoraŭ la ilaron de paŝtisto malsaĝa; 16 ĉar jen Mi starigos sur la tero paŝtiston, kiu ne serĉos la ŝafojn perdiĝintajn, ne zorgos pri la junaj, ne kuracos la malsanajn, ne nutros la sanajn, sed manĝos la viandon de la grasaj kaj disbatos iliajn hufojn. 17 Ve al la malsaĝa paŝtisto, kiu forlasas la ŝafojn! la glavo trafos lian brakon kaj lian dekstran okulon; lia brako velksekiĝos, kaj lia dekstra okulo tute perdos sian vidadon.