Το έργο του Παύλου και των συνεργατών του στη Θεσσαλονίκη
1 Το ξέρετε κι εσείς, αδερφοί μου, ότι ο ερχομός μας στην πόλη σας δεν πήγε χαμένος. 2 Πρωτύτερα στους Φιλίππους μάς κακοποίησαν και μας έβρισαν, όπως ξέρετε. Ο Θεός όμως μας έδωσε θάρρος, ώστε να σας κηρύξουμε το ευαγγέλιό του μέσα από πολλές δυσκολίες. 3 Το κήρυγμά μας δεν προέρχεται από κάποια πλάνη, δεν έχει ανήθικα ελατήρια ούτε πονηρούς σκοπούς, 4 αλλά κηρύττουμε το ευαγγέλιο όπως μας το εμπιστεύτηκε ο Θεός, αφού πρώτα μας δοκίμασε. Έτσι, κηρύττουμε όχι για να αρέσουμε σε ανθρώπους, αλλά στο Θεό, ο οποίος γνωρίζει καλά τις καρδιές μας. 5 Γιατί δε σας κολακέψαμε ποτέ, όπως ξέρετε, ούτε ήρθαμε με προσχήματα για να κερδίσουμε κάτι –μάρτυράς μας ο Θεός. 6 Δε ζητήσαμε ανθρώπινη δόξα ούτε από σας ούτε από άλλους, 7 αν και μπορούσαμε να σας επιβαρύνουμε ως απόστολοι του Χριστού. Απεναντίας ήμασταν στοργικοί σαν τη μητέρα που φροντίζει τα παιδιά της. 8 Και ήταν τόση η έγνοια μας για σας, ώστε ήμασταν έτοιμοι να σας δώσουμε όχι μόνο το ευαγγέλιο του Θεού, αλλά και την ίδια μας τη ζωή, επειδή σας αγαπήσαμε. 9 Όπωσδήποτε θα θυμάστε, αδερφοί, τον κόπο και το μόχθο μας. Όταν σας κηρύτταμε το ευαγγέλιο του Θεού, παράλληλα εργαζόμασταν μέρα νύχτα, για να μην επιβαρύνουμε κανέναν από σας με τη συντήρησή μας. 10 Εσείς κι ο Θεός είστε μάρτυρες για το πόσο άγια, δίκαιη και άψογη ήταν η συμπεριφορά μας απέναντι σ’ εσάς που πιστέψατε. 11 Ξέρετε καλά ότι φερθήκαμε στον καθένα σας όπως ο πατέρας στα παιδιά του. 12 Σας προτρέπαμε, σας συμβουλεύαμε και σας εξορκίζαμε να πορεύεστε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, που σας προσκαλεί στη βασιλεία και στη δόξα του.
13 Γι’ αυτό κι εμείς ευχαριστούμε αδιάκοπα το Θεό, γιατί, όταν ακούσατε από μας το λόγο του, τον δεχτήκατε όχι ως ανθρώπινο λόγο αλλά ως λόγο του Θεού, όπως πραγματικά και είναι. Αυτός ο λόγος εκδηλώνεται με έργα σ’ εσάς που πιστεύετε. 14 Εσείς, αδερφοί, μιμηθήκατε εκείνες τις εκκλησίες του Θεού που βρίσκονται στην Ιουδαία και πιστεύουν στον Ιησού Χριστό. Γιατί κι εσείς πάθατε τα ίδια από τους συμπατριώτες σας, όπως κι εκείνοι από τους Ιουδαίους. 15 Αυτοί είναι που θανάτωσαν τον Κύριό μας τον Ιησού και τους προφήτες τους και καταδίωξαν κι εμάς· δεν είναι αρεστοί στο Θεό και εχθρεύονται όλους τους ανθρώπους. 16 Αυτοί μας εμποδίζουν να κηρύξουμε στους εθνικούς για να σωθούν κι έτσι ολοένα ξεχειλίζει το ποτήρι των αμαρτιών τους. Φτάνει όμως πάνω τους τελειωτικά η οργή του Θεού.
Ο Παύλος συνεχίζει να φροντίζει για τους Θεσσαλονικείς
17 Εμείς, όμως αδερφοί, όταν σας αποστερηθήκαμε προσωρινά –με το σώμα βέβαια και όχι με την καρδιά– πολλές φορές προσπαθήσαμε με πολλή λαχτάρα να σας ξαναδούμε. 18 Το θέλαμε πολύ να σας επισκεφθούμε, εγώ ο Παύλος μάλιστα επανειλημμένα, μας εμπόδισε όμως ο σατανάς. 19 Ποια θα είναι αλήθεια η ελπίδα μας, η χαρά, το στεφάνι και το καύχημά μας μπροστά στον Κύριό μας Ιησού Χριστό, όταν θα ξανάρθει, αν όχι και εσείς; 20 Ναι, εσείς είστε η δόξα μας και η χαρά μας.
保罗在帖撒罗尼迦的工作
1 弟兄们，你们都知道，我们进到你们那里，并不是白费工夫的。2 我们从前在腓立比虽然受了苦，又被凌辱，可是靠着我们的 神，在强烈的反对之下，仍然放胆向你们述说 神的福音，这是你们知道的。3 我们的呼吁，不是错谬的，不是污秽的，也没有诡诈。4 相反地， 神既然考验过我们，把福音委托给我们，我们就传讲，不像是讨人欢心的，而是讨那察验我们心思的 神的喜悦。5 我们从来不说奉承的话，这是你们知道的， 神可以作证，我们并没有借故起贪心，6,7 也没有向你们或别人求取人的荣誉。我们身为基督使徒的，虽然有权利受人尊敬，但我们在你们中间却是谦和的，就像母亲乳养自己的孩子。8 我们这样疼爱你们，不但乐意把 神的福音传给你们，连自己的性命也乐意给你们，因为你们是我们所爱的。9 弟兄们，你们应该记得我们的辛苦和劳碌；我们把 神的福音传给你们的时候，怎样昼夜作工，免得你们有人受累。10 我们对你们信的人是多么圣洁、公义、无可指摘，这是你们和 神都可以作证的。11 正如你们知道的，我们是怎样好象父亲对待儿女一样对待你们各人：12 劝勉你们，鼓励你们，叮嘱你们，要你们行事为人，配得上那召你们进入他的国和荣耀的 神。
13 我们也为这缘故不住感谢 神，因为你们接受了我们所传的 神的道，不认为这是人的道，而认为这确实是 神的道。这道也运行在你们信的人里面。14 弟兄们，你们好象犹太地在基督耶稣里 神的众教会一样，他们怎样遭受犹太人的迫害，你们也照样遭受同族人的迫害。15 这些犹太人杀了主耶稣和众先知，又把我们赶出来。他们得不到 神的喜悦，并且和所有的人作对，16 阻挠我们向外族人传道，不让他们得救，以致恶贯满盈。 神的忿怒终必临到他们身上。
保罗渴望再访帖撒罗尼迦
17 弟兄们，我们被迫暂时离开你们，不过是身体离开，心却没有离开。我们非常渴望再见到你们。18 因此，我们很想到你们那里去，我保罗也一再想去，只是撒但阻挡了我们。19 我们主耶稣再来的时候，我们在他面前的盼望、喜乐或所夸耀的冠冕是甚么呢？不就是你们吗？20 是的，你们就是我们的荣耀，我们的喜乐。
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)