Ο Έσδρας πληροφορείται για τους μικτούς γάμους
1 Μετά απ’ αυτά τα γεγονότα, με πλησίασαν μερικοί άρχοντες του λαού και μου είπαν: «Οι ιερείς, οι λευίτες και ο υπόλοιπος λαός του Ισραήλ έχουν δεχτεί τις επιδράσεις των άλλων λαών αυτής εδώ της χώρας. Τηρούν τα βδελυρά έθιμα των Χαναναίων, των Χετταίων, των Φερεζαίων, των Ιεβουσαίων, των Αμμωνιτών, των Μωαβιτών, των Αιγυπτίων και των Αμορραίων. 2 Αυτό συνέβη γιατί οι Ισραηλίτες και τα παιδιά τους έχουν πάρει γυναίκες από τις κόρες αυτών των λαών κι έτσι ο λαός του Θεού έχει έρθει σε επιμειξία με τους πληθυσμούς αυτής της χώρας· οι άρχοντες μάλιστα και οι αξιωματούχοι πρωτοστατούν σ’ αυτήν την απιστία».
3 Όταν άκουσα αυτά τα πράγματα, έσκισα τα ρούχα μουΒλ. υποσ. εις Γεν 37:29. και το μανδύα μου, ξερίζωσα τα μαλλιά και τα γένια μου και κάθισα σε μια μεριά φοβερά ταραγμένος. 4 Γύρω μου συγκεντρώθηκαν όλοι όσοι έτρεμαν την κρίση του Θεού του Ισραήλ για την απιστία αυτών που είχαν γυρίσει από την αιχμαλωσία, ενώ εγώ καθόμουν σε μια μεριά ταραγμένος ως την ώρα της βραδινής θυσίας.
5 Όταν έφτασε η ώρα της βραδινής θυσίας σηκώθηκα από ’κει που είχα πέσει ταπεινωμένος και με σχισμένα τα ρούχα μου και το μανδύα μου έπεσα στα γόνατα, άπλωσα τα χέρια μου στον Κύριο, το Θεό μου, 6 και είπα: «Θεέ μου, είμαι φοβερά ταραγμένος και ντρέπομαι να σηκώσω τα μάτια μου σ’ εσένα, γιατί οι ανομίες μας έχουν γίνει τόσες πολλές, που μας έπνιξαν· η ενοχή μας έχει γίνει σωρός, που φτάνει μέχρι τον ουρανό. 7 Από τον καιρό των προγόνων μας μέχρι σήμερα, η ενοχή μας ήταν πάντα μεγάλη. Εξαιτίας των ανομιών μας ο λαός μας, οι βασιλιάδες μας και οι ιερείς μας παραδοθήκαμε στην εξουσία των βασιλιάδων των χωρών αυτών. Και μέχρι σήμερα μας κατέσφαζαν, μας είχαν αιχμαλώτους, μας λεηλατούσαν και μας εξευτέλιζαν. 8 Αλλά εδώ και λίγον καιρό εσύ Κύριε, Θεέ μας, μας έδειξες την εύνοιά σου, και σ’ ένα υπόλοιπο από μας που επέζησε του επέτρεψες να εγκατασταθεί μόνιμα στον άγιο τόπο σου. Έτσι αναζωογόνησες τις καρδιές μας και μας έδωσες χαρά για λίγον καιρό μέσα στη σκλαβιά μας. 9 Πράγματι είμαστε δούλοι! Αλλά εσύ, Θεέ μας, δε μας εγκατέλειψες στη δουλεία μας. Επειδή μας αγαπάς, προκάλεσες την εύνοια του βασιλιά των Περσών για μας, ώστε να μπορέσουμε να ξαναχτίσουμε το ναό σου, ν’ αναστηλώσουμε τα ερείπιά του κι έτσι να βρίσκουμε ένα ασφαλές καταφύγιο στην Ιουδαία και στην Ιερουσαλήμ. 10 Τώρα όμως, Θεέ μας, τι να πούμε, που μετά απ’ όλα αυτά εμείς έχουμε λησμονήσει τις εντολές 11 που μας έδωσες με τους δούλους σου, τους προφήτες; Πράγματι, μας είχες πει τότε: "η χώρα που πάτε να κατακτήσετε είναι ακάθαρτη, μολυσμένη από τους λαούς της περιοχής. Την έχουν γεμίσει με τα βδελυρά τους είδωλα από τη μιαν άκρη ως την άλλη. 12 Γι’ αυτό δεν θα δίνετε τις κόρες σας στους γιους τους για γυναίκες, ούτε θα παίρνετε τις κόρες τους για γυναίκες στους γιους σας. Δε θα επιδιώξετε ποτέ την ειρήνη τους και το καλό τους, αν θέλετε να γίνετε ισχυροί, ν’ απολαμβάνετε τα αγαθά της χώρας και να την αφήσετε στους γιους σας κληρονομιά παντοτινή". 13 Κι όμως, εσύ, Θεέ μας, δε μας τιμώρησες όσο μας άξιζε για τις παρανομίες μας, αλλά επέτρεψες να επιζήσουμε ελεύθεροι όλοι εμείς, που τώρα βρισκόμαστε εδώ. Μετά, όμως, απ’ όσα μας έχουν βρει εξαιτίας των αμαρτιών μας και της μεγάλης ενοχής μας, 14 πώς να παραβούμε πάλι τις εντολές σου και να συνάψουμε μικτούς γάμους με τους λαούς που τηρούν όλα αυτά τα βδελυρά έθιμα; Δεν θα οργιζόσουν εναντίον μας, σε σημείο να μας καταστρέψεις εντελώς και κανένας από μας να μην επιζήσει; 15 Κύριε, Θεέ του Ισραήλ, εσύ είσαι δίκαιος, γιατί επέτρεψες να επιβιώσει ένα υπόλοιπο από μας. Και σήμερα εμείς στεκόμαστε εδώ ένοχοι ενώπιόν σου, που κανένας δε θα μπορούσε να σταθεί μπροστά σου σε τέτοια κατάσταση».
人民与异族通婚
1 "完成这些事以后,众领袖前来见我,说:‘以色列民、祭司和利未人没有从当地的民族中分别出来,他们随从迦南人、赫人、比利洗人、耶布斯人、亚扪人、摩押人、埃及人和亚摩利人行可憎的事。2 他们为自己和自己的儿子娶了这些外族的女子为妻,以致圣洁的种族与当地的民族混杂了;而领袖和官长竟是这不忠的事的罪魁。’3 我一听见这事,就撕裂我的衣服和外袍,拔掉头上的头发和胡须,惊惧地坐着。4 所有因着以色列 神针对被掳归回的人之不忠、对他们所说的话而战兢的人,都聚集到我面前。我惊惧地坐着,直到献晚祭的时候。
以斯拉认罪祷告
5 "献晚祭的时候,我在禁食中起来,穿著撕裂了的衣服和外袍,双膝跪下,向耶和华我的 神张开双手,6 祷告说:‘我的 神啊,我感觉羞耻惭愧,不敢向我的 神你仰面;因为我们的罪孽多至灭顶,我们的罪过滔天。7 从我们列祖的日子直到今日,我们罪恶深重,由于我们的罪孽,我们和我们的王,以及祭司,都被交在各地的列王手中:被刀杀、被掳掠、被抢夺,丢脸蒙羞,就像今天的光景一样。8 现在,耶和华我们的 神恩待我们片时,给我们存留一些逃脱的人,使我们像钉子钉在他的圣所那样的安稳,让我们的 神光照我们的眼睛,使我们在所受的奴役中稍得复兴。9 虽然我们是奴隶,但在奴役中,我们的 神仍然没有撇弃我们,反而使我们在波斯列王面前得蒙恩惠,使我们复兴,建立我们 神的殿,重修毁坏的地方,使我们在犹大和耶路撒冷有墙垣。10 我们的 神啊,现在,我们还可以说甚么呢?只能说:我们又离弃了你的诫命,11 就是你曾借着你的仆人众先知所吩咐的。你说:你们进去要得为业之地是污秽的,充满了当地民族的污秽,他们可憎的事使这地从这边到那边都充满了他们的不洁。12 所以,你们不可把你们的女儿嫁给他们的儿子,也不可为你们的儿子娶他们的女儿。你们永远不可寻求他们的平安和他们的利益;这样,你们就可以强盛,吃这地的美物,把这地留给你们的子孙作产业,直到永远。13 虽然因着我们许多的恶行和重大的罪过,这一切就临到我们身上,但我们的 神啊,你惩罚我们实在轻于我们的罪孽所应得的,还给我们留下这些逃脱的人。14 我们怎可以再违背你的诫命,与这些行可憎事的民族通婚呢?如果我们这样行,你岂不向我们发怒,消灭我们,以致没有一个剩余,或是逃脱的人吗?15 耶和华以色列的 神啊,你是公义的!我们现今才可以留下,成为逃脱的人。看哪,我们在你面前是有罪过的,因此没有人能在你面前站立得住。’"