Ασμα Ασματων 4

Ύμνος στην ομορφιά της νύφης

ΕΚΕΙΝΟΣ:

1 Τι όμορφη που είσαι αγαπημένη μου,

τι όμορφη που είσαι!

Περιστέρια τα μάτια σου μέσ’ απ’ το πέπλο σου,

ωσάν κοπάδι ερίφια τα μαλλιά σου,

που ροβολάνε από τις ράχες της Γαλαάδ.

2 Τα δόντια σου ωσάν κοπάδι αμνάδες,

που μόλις τις κουρέψαν και τις έπλυναν.

Όλες γεννάνε δίδυμα,

στέρφα δεν βρίσκεται ανάμεσά τους.

3 Τα χείλη σου είναι σαν σειρήτι κόκκινο

και θελκτική η λαλιά σου,

τα μάγουλά σου μέσ’ από το πέπλο σου

σαν δυο μισά ροδιού.

4 Ο τράχηλός σου ορθώνεται καθώς ο πύργος του Δαβίδ,

χτισμένος στρογγυλά για φρούριο

κι από σειρές λιθάρια λαξεμένα·

ασπίδες χίλιες κρέμονται τριγύρω του,

όλες οι ασπίδες των γενναίων ανδρών.

5 Τα δυο σου στήθη είναι σαν δυο νιογέννητα

δίδυμα της ζαρκάδας,

που βόσκουνε στα κρίνα ανάμεσα.

6 Πριν να φυσήξει η αύρα η πρωινή

και φύγουν τα σκοτάδια,

θα πάω στης σμύρνας το βουνό,

στου λιβανιού το λόφο.

7 Ολάκερη είσαι ωραία, αγαπημένη μου,

ψεγάδι δεν σου βρίσκεται!

Προστασία από τους κινδύνους

ΕΚΕΙΝΟΣ:

8 Καλή μου, έλα μαζί μου από το Λίβανο,

έλα απ’ το Λίβανο μαζί μου.

Κατέβα απ’ την κορφή του Αμανά,

απ’ του Σενείρ και του Ερμών τα ύψη,

απ’ τις σπηλιές των λιονταριών

κι απ’ της λεοπάρδαλης τα όρη.

Η γοητεία της αγάπης

ΕΚΕΙΝΟΣ:

9 Με γήτεψες, καλή μου κι αδερφή μου,

μου πήρες την καρδιά με μια ματιά σου,

μ’ ένα μονάχα τίναγμα του κεφαλιού σου.

10 Ο έρωτάς σου μάγεμα, καλή μου κι αδερφή μου.

Πιότερο αξίζει ο έρωτάς σου απ’ το κρασί,

κι η ευωδιά των μύρων σου από τ’ αρώματα όλα.

11 Καθάριο μέλι στάζουνε τα χείλη σου, καλή μου.

μέλι και γάλα βρίσκονται στη γλώσσα σου από κάτω

κι είναι της φορεσιάς σου η οσμή

σαν μύρο του Λιβάνου.

Ο κήπος της αγάπης

ΕΚΕΙΝΟΣ:

12 Κλεισμένο περιβόλι εσύ, καλή μου κι αδερφή μου,

κλεισμένο περιβόλι

κι εφτασφράγιστη πηγή.

13 Τα νέα βλαστάρια σου παράδεισος από ροδιές

με τους καρπούς τους πιο εκλεκτούς,

αγριοστάφυλα και νάρδος.

14 Νάρδος και κρόκος, αρωματικό καλάμι και κανέλα

κι όλα τα λιβανόδεντρα, σμύρνα κι αλόη

κι όλα τα πιο καλά φυτά,

που δίνουνε τα τέλεια βάλσαμα.

15 Βρύση των περβολιών,

πηγή τρεχούμενων νερών

και ρυάκια που αναβρύζουν απ’ το Λίβανο.

ΕΚΕΙΝΗ:

16 Σήκω βοριά κι έλα νοτιά,

φυσήξτε μες στον κήπο μου

να ξεχυθούν τα μύρα του.

Ας έρθει ο καλός μου στο περβόλι του

και τους εξαίσιους ας γευτεί καρπούς του.

1 Siehe, du bist schön, meine Freundin, siehe, du bist schön: Deine Augen sind Tauben hinter deinem Schleier. Dein Haar ist wie eine Herde Ziegen, die an den Abhängen des Gebirges Gilead lagern. 2 Deine Zähne sind wie eine Herde geschorener Schafe, die aus der Schwemme heraufkommen, welche allzumal Zwillinge gebären, und keines unter ihnen ist unfruchtbar. 3 Deine Lippen sind wie eine Karmesinschnur, und dein Mund ist zierlich. Wie ein Schnittstück einer Granate ist deine Schläfe hinter deinem Schleier. 4 Dein Hals ist wie der Turm Davids, der in Terrassen *O. für Kriegsscharen gebaut ist: tausend Schilde hängen daran, alle Schilde der Helden. 5 Deine beiden Brüste sind wie ein Zwillingspaar junger Gazellen, die unter den Lilien weiden. - 6 Bis der Tag sich kühlt und die Schatten fliehen, will ich zum Myrrhenberge hingehen und zum Weihrauchhügel. - 7 "Ganz schön bist du, meine Freundin, und kein Makel ist an dir.

8 Mit mir vom Libanon herab, meine Braut, mit mir vom Libanon sollst du kommen; vom Gipfel des Amana *Diejenige Gruppe des Antilibanon, von welcher die Quellen des Amana-Flusses sich ergießen; vergl. 2. Kön. 5,12 herab sollst du schauen, vom Gipfel des Senir und Hermon, von den Lagerstätten der Löwen, von den Bergen der Panther. 9 Du hast mir das Herz geraubt, meine Schwester, meine Braut; du hast mir das Herz geraubt mit einem deiner Blicke, mit einer Kette von deinem Halsschmuck. 10 Wie schön ist deine Liebe, meine Schwester, meine Braut; wieviel besser ist deine Liebe als Wein, und der Duft deiner Salben als alle Gewürze! Honigseim träufeln deine Lippen, meine Braut; 11 Honig und Milch ist unter deiner Zunge, und der Duft deiner Gewänder wie der Duft des Libanon. 12 Ein verschlossener Garten ist meine Schwester, meine Braut, ein verschlossener Born, eine versiegelte Quelle. 13 Was dir entsproßt, ist ein Lustgarten von Granaten nebst edlen Früchten, Cyperblumen nebst Narden; 14 Narde und Safran, Würzrohr und Zimt, nebst allerlei Weihrauchgehölz, Myrrhe und Aloe nebst allen vortrefflichsten Gewürzen;

15 eine Gartenquelle, ein Brunnen lebendigen Wassers, und Bäche, die vom Libanon fließen." - 16 Wache auf, Nordwind, und komm, Südwind: durchwehe meinen Garten, laß träufeln seine Wohlgerüche! Mein Geliebter komme in seinen Garten und esse die ihm köstliche Frucht. -