Ψαλμοι 105

Η πιστότητα του Θεού μένει στην Ιστορία

(Ψλ 105:1-15· Α΄ Χρ 16:8-22)

1 Δοξολογήστε τον Κύριο!

Το όνομά του επικαλείσθε·

γνωρίστε στους λαούς τα έργα του!

2 Ψάλτε σ’ αυτόν και τραγουδήστε του παιάνες,

όλα αναφέροντας τα θαυμαστά του έργα!

3 Να ’στε περήφανοι για τ’ όνομά του το άγιο!

Όσοι τον Κύριο αναζητούν

ας χαίρεται η καρδιά τους!

4 Τον Κύριο ζητήστε και τη δύναμή του,

γυρεύετε ακατάπαυστα την παρουσία του.

5 Φέρτε στο νου σας τα έργα του τα θαυμαστά,

τα θαύματά του και τις αποφάσεις του,

6 εσείς οι απόγονοι του Αβραάμ, του αφοσιωμένου του,

εσείς, οι γιοι του Ιακώβ, οι εκλεκτοί του!

7 Ο Κύριος, αυτός είν’ ο Θεός μας·

ισχύουν οι αποφάσεις του για ολόκληρη τη γη.

8 Θυμάται στους αιώνες τη διαθήκη του,

τις υποσχέσεις του σε χίλιες γενιές.

9 Ό,τι συμφώνησε με τον Αβραάμ

και το υποσχέθηκε με όρκο στον Ισαάκ

10 και νόμο το ’κανε για τον Ιακώβ,

για τον Ισραήλ αιώνια διαθήκη,

11 όταν του είπε:

«Τη χώρα σού χαρίζω της Χαναάν·

μερίδιο για ιδιοκτησία σας».

12 Εκείνοι τότε ήταν μετρημένοι,

ελάχιστοι και ξένοι στη χώρα αυτή·

13 και πήγαιναν από έθνος σ’ άλλο έθνος,

από βασίλειο σ’ άλλον λαό.

14 Μα ο Κύριος δεν άφησε κανένα να τους καταπιέσει

και βασιλιάδες προειδοποίησε για χάρη τους,

λέγοντας:

15 «Μην αγγίξετε τους εκλεκτούς μου

και τους προφήτες μου μην τους βλάψετε».

16 Όταν πείνα προκάλεσε στη χώρα

και κάθε στάχυ σύντριψε, που θα ’δινε ψωμί,

17 πριν από κείνους έστειλε έναν άνθρωπο,

τον Ιωσήφ, που είχε πουληθεί σαν δούλος.

18 Μες σε αλυσίδες σφίξανε τα πόδια του

και περιλαίμιο του περάσαν σιδερένιο,

19 ώσπου εκπληρώθηκε του Κυρίου η πρόρρηση·

ο λόγος του Κυρίου με τη δοκιμασία τον ανέδειξε.*Μες σε αλυσίδες...ανέδειξε. Υπονοείται το περιστατικό που αναφέρεται εις Γεν 39:11-20.

20 Ο βασιλιάς έστειλε και τον έλυσε,

ο άρχοντας λαών τον ελευθέρωσε.

21 Κύριο τον διόρισε του ανακτόρου του

κι άρχοντα σ’ όλη του την ιδιοκτησία·

22 για να διευθύνει του τιτλούχους του

όπως ήθελε,

και στους συμβούλους του

σοφία να διδάξει.

23 Τότε ο Ιακώβ ήρθε στην Αίγυπτο

και μετανάστης έγινε ο Ισραήλ

στου Χαμ τη χώρα.

24 Και πλήθυνε πάρα πολύ ο Κύριος το λαό του

κι απ’ τους εχθρούς του πιο ισχυρό τον έκανε.

25 Των Αιγυπτίων τις διαθέσεις άλλαξε,

έτσι που να μισήσουν το λαό του

και με πανουργία να φέρνονται στους αφοσιωμένους του.

26 Έστειλε το Μωυσή, τον έμπιστό του,

και τον Ααρών, τον εκλεγμένο του,

27 που κάναν τα σημεία του Θεού σ’ αυτούς στην Αίγυπτο,

στου Χαμ τη χώρα τα θαύματά του.

28 Σκοτάδι έστειλε ο Θεός κι η χώρα όλη σκοτείνιασε,

γιατί αυτοί στα λόγια του αντιταχθήκαν.*γιατί... αντιταχθήκαν, κατά τους Ο΄. Το εβρ. έχει: «κι αυτοί, ο Μωυσής κι ο Ααρών, στους λόγους του δεν αντιτάχθηκαν».

29 Άλλαξε τα νερά τους κι αίμα τα ’κανε,

τα ψάρια τους θανατικό τα βρήκε.

30 Η χώρα τους από βατράχια κατακλύστηκε

ως τα ιδιαίτερα βασιλικά δωμάτια.

31 Είπ’ ο Θεός κι ήρθανε σμήνη οι μύγες,

κουνούπια σ’ όλη τους την επικράτεια.

32 Τους έδωσε αντίς βροχή, χαλάζι,

φλόγες φωτιάς στη χώρα τους.

33 Κατάστρεψε τ’ αμπέλια τους και τις συκιές τους·

και μες στα σύνορά τους τα δέντρα τους όλα τα τσάκισε.

34 Είπ’ ο Θεός κι ήρθαν ακρίδες,

ακριδολόι αναρίθμητο.

35 Και φάγανε της χώρας όλο το χορτάρι

και φάγαν τους καρπούς της γης.

36 Θανάτωσε ο Θεός όλα τα πρωτογέννητα στη χώρα τους,

τον πιο πολύτιμο καρπό της ζωτικότητάς τους.

37 Τότε τους έφερε έξω απ’ τα σύνορα

με ασήμι και χρυσάφι·

κι ούτ’ ένας μέσα στις φυλές τους

δε βρέθηκε άρρωστος.

38 Χάρηκε η Αίγυπτος για την έξοδό τους,

γιατί τους είχαν φοβηθεί.

39 Άπλωσε ο Κύριος για προκάλυμμά τους σύννεφο,

και φωτιά που τη νύχτα να φωτίζει.

40 Ζήτησαν κι έκανε ο Κύριος να ’ρθούν ορτύκια

και με ψωμί απ’ τον ουρανό τούς χόρτασε.

41 Το βράχο άνοιξε κι ανάβρυσαν νερά,

σαν ποταμοί κυλήσανε στις άνυδρες εκτάσεις.

42 Γιατί θυμήθηκε την άγια του υπόσχεση

στον αφοσιωμένο του, τον Αβραάμ.

43 Απελευθέρωσε τον εκλεκτό λαό του

κάνοντάς τους ν’ αγάλλονται και να σκορπούν

κραυγές χαράς.

44 Τους έδωσε των ειδωλολατρών τις χώρες

κι έκαναν κτήμα τους το μόχθο των λαών.

45 Για να τηρούν τις εντολές του

και να εφαρμόζουνε τους νόμους του.

Αινείτε τον Κύριο!

1 *Vergl. 1. Chron. 16,8-22N Preiset *O. Danket Jehova, rufet an seinen Namen, machet kund unter den Völkern seine Taten! 2 Singet ihm, singet ihm Psalmen; sinnet über alle *O. redet von allen seine Wunderwerke! 3 Rühmet euch seines heiligen Namens! es freue sich das Herz derer, die Jehova suchen! 4 Trachtet nach Jehova und seiner Stärke, suchet sein Angesicht beständig! 5 Gedenket seiner Wunderwerke, die er getan hat, seiner Wunderzeichen und der Gerichte *O. Urteile, Rechte seines Mundes! 6 Du Same Abrahams, seines Knechtes, *O. sein Knecht ihr Söhne Jakobs, seine Auserwählten! 7 Er, Jehova, ist unser Gott; seine Gerichte sind auf der ganzen Erde.

8 Er gedenkt ewiglich seines Bundes, des Wortes, das er geboten hat auf tausend Geschlechter hin, 9 Den er gemacht hat mit Abraham, und seines Eides, den er Isaak geschworen hat. *W. seines Eides an Isaak10 Und er stellte ihn Jakob zur Satzung, Israel zum ewigen Bunde, 11 Indem er sprach: Dir will ich das Land Kanaan geben als Schnur eures Erbteils; 12 Als sie ein zählbares Häuflein *Eig. eine zählbare Mannschaft waren, gar wenige und Fremdlinge darin; 13 Und als sie wanderten von Nation zu Nation, von einem Reiche zu einem anderen Volke. 14 Er ließ keinem Menschen zu, sie zu bedrücken, und ihretwegen strafte er Könige: 15 "Tastet meine Gesalbten nicht an, und meinen Propheten tut nichts Übles!" 16 Und er rief eine Hungersnot über das Land herbei; jede Stütze des Brotes zerbrach er. 17 Er sandte einen Mann vor ihnen her, Joseph wurde zum Knechte verkauft. 18 Man preßte seine Füße in den Stock, *Eig. in das Fußeisen er *W. seine Seele kam in das Eisen. 19 Bis zur Zeit, da sein Wort eintraf; das Wort Jehovas läuterte ihn. *O. ihn geläutert hatte20 Der König sandte hin und ließ ihn los, der Herrscher über Völker, und befreite ihn; 21 Er setzte ihn zum Herrn über sein Haus, und zum Herrscher über all sein Besitztum, 22 Um seine Fürsten zu fesseln nach seiner Lust, und daß er seine Ältesten Weisheit lehre. 23 Und Israel kam nach Ägypten, und Jakob hielt sich auf im Lande Hams. 24 Und er machte sein Volk sehr fruchtbar, und machte es stärker *O. zahlreicher als seine Bedränger.

25 Er wandelte ihr Herz, sein Volk zu hassen, Arglist zu üben an seinen Knechten. 26 Er sandte Mose, seinen Knecht, Aaron, den er auserwählt hatte. 27 Sie taten unter ihnen seine Zeichen, und Wunder im Lande Hams. 28 Er sandte Finsternis und machte finster; und sie waren nicht widerspenstig gegen seine Worte. 29 Er verwandelte ihre Wasser in Blut, und ließ sterben ihre Fische. 30 Es wimmelte ihr Land von Fröschen, in den Gemächern ihrer Könige. 31 Er sprach, und es kamen Hundsfliegen, Stechmücken in alle ihre Grenzen. 32 Er gab ihnen Hagel als Regen, flammendes Feuer in ihrem Lande; 33 Und er schlug ihre Weinstöcke und Feigenbäume, und zerbrach die Bäume ihres Landes. *Eig. ihrer Grenzen34 Er sprach, und es kamen Heuschrecken und Grillen *Eig. Abfresser; eine Heuschreckenart ohne Zahl; 35 Und sie fraßen alles Kraut in ihrem Lande und fraßen die Frucht ihres Bodens. 36 Und er schlug alle Erstgeburt in ihrem Lande, die Erstlinge all ihrer Kraft. 37 Und er führte sie heraus mit Silber und Gold, und kein Strauchelnder war in seinen Stämmen. 38 Froh war Ägypten, daß *O. als sie auszogen; denn ihr Schrecken war auf sie gefallen. 39 Er breitete eine Wolke aus zur Decke, und ein Feuer, die Nacht zu erleuchten. 40 Sie forderten, und er ließ Wachteln kommen; und mit Himmelsbrot sättigte er sie. 41 Er öffnete den Felsen, und es flossen Wasser heraus; sie liefen in den dürren Örtern wie ein Strom. 42 Denn er gedachte seines heiligen Wortes, Abrahams, seines Knechtes; 43 Und er führte sein Volk heraus mit Freuden, mit Jubel seine Auserwählten. 44 Und er gab ihnen die Länder der Nationen, und die Mühe *d. h. das mühsam Errungene der Völkerschaften nahmen sie in Besitz; 45 Damit sie seine Satzungen beobachteten und seine Gesetze bewahrten. Lobet Jehova! *Hallelujah!