TGVD · A Bíblia Sagrada com os Deuterocanônicos
Ο βασιλιάς που τον έχρισε ο Θεός
1 Γιατί στα έθνη ταραχή
κι οι λαοί ματαιότητες
σιγανοψιθυρίζουν;
2 Της γης οι βασιλιάδες συσπειρώθηκαν
κι οι άρχοντες μαζεύτηκαν
ενάντια στον Κύριο,
στον εκλεκτό του ενάντια,
και σκέφτονται:
(Διάψαλμα)
3 «Ας σπάσουμε τα δεσμά τους,
τις αλυσίδες τους ας τις αποτινάξουμε».
4 Θ’ αναγελάσει εκείνος
που ’χει στους ουρανούς το θρόνο του·
θα τους χλευάσει ο Κύριος!
5 Θα τους μιλήσει τότε οργισμένος,
με το θυμό του
θα τους συνταράξει:
6 «Εγώ» –θα πει–
«έχρισα στη Σιών το βασιλιά μου,
στο άγιο μου βουνό».
7 Διακηρύττω εκείνο
που ο Κύριος αποφάσισε.Διακηρύττω... αποφάσισε. Ο Ψαλμός αυτός πιθανώς απαγγελλόταν κατά την ενθρόνιση του βασιλιά. Στο στ. 7 αρχίζει να μιλάει ο ίδιος ο βασιλιάς.
Μου είπε:
«Γιος μου είσ’ εσύ·
σήμερα εγώ σε γέννησα.Γιος μου... γέννησα. Νομική ορολογία στη διαδικασία της υιοθεσίας στους αρχαίους Εβραίους.
8 Ζήτα μου και θα σου χαρίσω όλους τους λαούς,
στην κατοχή σου θα ’ναι
ως και τα πέρατα της γης.
9 Με σιδερένιο χέρι θα τους κυβερνήσεις,
θα τους συντρίψεις
σαν να ’ταν καμωμένοι από πηλό».
10 Τώρα, λοιπόν, συνετιστείτε, βασιλιάδες·
του κόσμου κυβερνήτες διδαχτείτε.
11 Τον Κύριο με φόβο υπηρετήστε
και με τρόμο γιορτάστε γι’ αυτόν.
12 Αποδώστε στο γιο του
την τιμή που του αξίζει·
αλλιώς θα οργιστεί
και θα χαθείτε απ’ της ζωής το δρόμο,
γιατί ο θυμός του θα ξεσπάσει.
Μακάριοι όσοι προσφεύγουνε σ’ αυτόν!
ELB71 · Elberfelder 1871
1 Warum toben die Nationen und sinnen Eitles die Völkerschaften? 2 Es treten auf O. Warum treten auf usw. die Könige der Erde, und die Fürsten ratschlagen miteinander wider Jehova und wider seinen Gesalbten: 3 "Lasset uns zerreißen ihre Bande, und von uns werfen ihre Seile!" 4 Der im Himmel thront, O. wohnt lacht, der Herr spottet O. wird lachen… wird spotten ihrer. 5 Dann wird er zu ihnen reden in seinem Zorn, und in seiner Zornglut wird er sie schrecken. 6 "Habe doch ich meinen König gesalbt O. eingesetzt auf Zion, meinem heiligen Berge!"
7 Vom Beschluß will ich erzählen: Jehova hat zu mir gesprochen: Du bist mein Sohn, heute habe ich dich gezeugt. 8 Fordere von mir, und ich will dir zum Erbteil geben die Nationen, und zum Besitztum die Enden der Erde. 9 Mit eisernem Scepter O. eisener Zuchtrute wirst du sie zerschmettern, wie ein Töpfergefäß sie zerschmeißen.
10 Und nun, ihr Könige, seid verständig, lasset euch zurechtweisen, ihr Richter der Erde! 11 Dienet Jehova mit Furcht, und freuet euch Eig. frohlocket mit Zittern! 12 Küsset den Sohn, daß er nicht zürne, und ihr umkommet auf dem Wege, wenn nur ein wenig entbrennt O. denn gar bald möchte entbrennen sein Zorn. Glückselig alle, die auf ihn trauen! Eig. Zuflucht zu ihm nehmen, sich in ihm bergen; so überall in den Psalmen