TGVD · A Bíblia Sagrada com os Deuterocanônicos
Θεέ μου, γλίτωσέ με απ’ τους εχθρούς μου
1 Στον πρωτοψάλτη· όπως το «αλ-τασχέθ» (μην καταστρέφεις). ΜικτάμΜικτάμ Βλ. υποσ. εις Ψλ 16:1. του Δαβίδ, όταν έστειλε ο Σαούλ να επιτηρούν το σπίτι του για να τον θανατώσει.
2 Θεέ μου, γλίτωσέ με απ’ τους εχθρούς μου,
προφύλαξέ με απ’ αυτούς που μ’ απειλούν.
3 Σώσε με απ’ της ανομίας τους εργάτες
και λύτρωσέ με απ’ τους αιμοχαρείς.
4 Γιατ’ είν’ αυτοί
που ενεδρεύουν τη ζωή μου,
οι βίαιοι συνάζονται εναντίον μου,
χωρίς, Κύριε, να ’μαι ένοχος
ούτε να ’χω αμαρτία.
5 Παρ’ όλο που ’μαι αθώος,
εκείνοι τρέχουν κι ετοιμάζονται.
Ξύπνησε, Κύριε, έλα κοντά μου,
κοίταξε.
6 Κύριε, εσύ, Θεέ πανίσχυρε,
Θεέ του Ισραήλ,
σήκω να τιμωρήσεις όλα τα έθνη·
μη λυπηθείς κανέναν απ’ αυτούς
τους άθλιους προδότες.
(Διάψαλμα)
7 Το βράδυ επιστρέφουνε
ουρλιάζοντας σαν τα σκυλιά,
στην πόλη τριγυρνάνε.
8 Άκου, κακό που βγαίνει από το στόμα τους,
από τα χείλη τους δόρατα ξεπετιούνται.
«Γιατί;» –λένε– «ποιος μας ακούει;»
9 Αλλά συ, Κύριε, γελάς μ’ αυτούς·
χλευάζεις όλα τα έθνη.
10 Ω, δύναμή μου, σ’ εσένα αποβλέπω·
γιατί εσύ, Θεέ, είσαι το κάστρο μου.
11 Θεέ μου, απ’ την αγάπη σου
έρχεσαι να με προϋπαντήσεις·
και θα μου δείξεις, Θεέ μου,
οι εχθροί μου τι θα πάθουν.
12 Μην τους σκοτώσεις
μήπως και λησμονήσει ο λαός μου·
κάνε τους, με τη δύναμή σου,
πλάνητες και καταδιωγμένους,
Κύριε, προστασία μου.
13 Αμαρτωλά τα στόματά τους,
τα λόγια καθώς βγαίνουν απ’ τα χείλη τους.
Στην ίδια τους την έπαρση ας πιαστούνε
για την κατάρα
και για το ψέμα που αραδιάζουν.
14 Με την οργή σου αποτέλειωσέ τους,
αποτέλειωσέ τους, ώστε να μην υπάρχουν πια·
κι έτσι θα μάθουν ότι ο Θεός
στον Ιακώβ δεσπόζει,
μέχρι τα πέρατα της γης.
(Διάψαλμα)
15 Το βράδυ επιστρέφουνε
ουρλιάζοντας σαν τα σκυλιά,
στην πόλη τριγυρνάνε.
16 Εδώ κι εκεί σκορπίζονται
γυρεύοντας να φάνε·
αν δεν χορτάσουν
περνούν τη νύχτα τους γαυγίζοντας.
17 Αλλά εγώ θα τραγουδώ τη δύναμή σου
και θα εξυμνώ το έλεός σου το πρωί,
γιατί εσύ ήσουν τ’ οχυρό μου,
το καταφύγιό μου στης θλίψης μου τη μέρα.
18 Ω, δύναμή μου, για σένα θα ψάλω·
γιατί εσύ, Θεέ, είσαι το κάστρο μου,
ο Θεός που μ’ αγαπά.
ELB71 · Elberfelder 1871
1 Dem Vorsänger, "Verdirb nicht!" Von David, ein Gedicht, als Saul sandte, und sie sein Haus bewachten, um ihn zu töten.Befreie mich von meinen Feinden, o mein Gott! setze mich in Sicherheit vor denen, die sich wider mich erheben! 2 Befreie mich von denen, die Frevel tun, und rette mich von den Blutmenschen! 3 Denn siehe, sie lauern auf meine Seele; Starke rotten sich wider mich ohne meine Übertretung und ohne meine Sünde, Jehova! 4 Ohne eine Schuld meinerseits laufen und bereiten sie sich; wache auf, mir entgegen, und sieh! 5 Ja, du, Jehova, Gott der Heerscharen, Gott Israels, erwache, um heimzusuchen alle Nationen! sei keinem gnädig von den treulos Frevelnden! (Sela.) 6 Am Abend kehren sie zurück, heulen wie Hunde, und rings umgehen sie die Stadt. 7 Siehe, aus ihrem Munde sprudeln sie Böses hervor, Schwerter sind auf ihren Lippen-denn "wer hört?"
8 Du aber, Jehova, wirst ihrer lachen, wirst spotten aller Nationen. 9 Meine Eig. Seine; wahrsch. ein Fehler, vergl. v 17 Stärke, auf dich will ich achten; denn Gott ist meine hohe Feste. 10 Mein Gott wird mir mit seiner Güte zuvorkommen; Nach and. Lesart: Der Gott meiner Güte wird mir zuvorkommen Gott wird mich meine Lust sehen lassen an meinen Feinden. 11 Töte sie nicht, damit mein Volk es nicht vergesse; laß sie umherirren durch deine Macht, und stürze sie nieder, Herr, unser Schild! 12 Sünde ihres Mundes ist das Wort ihrer Lippen; so laß sie gefangen werden in ihrem Hochmut und wegen des Fluches und wegen der Lüge, die sie aussprechen! 13 Mache ein Ende im Grimm, mache ein Ende, daß sie nicht mehr seien, und erkennen, O…. seien; damit sie erkennen daß Gott in Jakob herrscht bis an die Enden der Erde! (Sela.) 14 Und am Abend kehren sie zurück, heulen wie Hunde, und rings umgehen sie die Stadt. 15 Sie schweifen umher nach Speise; sie übernachten, wenn sie auch nicht satt sind. 16 Ich aber will singen von deiner Stärke, und des Morgens jubelnd preisen deine Güte; denn du bist mir eine hohe Feste gewesen und ein Zuflucht am Tage meiner Bedrängnis. 17 Dir, meine Stärke, will ich Psalmen singen; Eig. will ich singspielen denn Gott ist meine hohe Feste, der Gott meiner Güte. d. h. der mir Güte erweist