TGVD · A Bíblia Sagrada com os Deuterocanônicos
Κι όμως εσύ μας απέρριψες
1 Στον πρωτοψάλτη· ψαλμός διδακτικός· για τη συγγένεια του Κορέ.Βλ. υποσ. εις Ψλ 42:1.
2 Με τα ίδια μας τ’ αυτιά ακούσαμε, Θεέ,
όσα μας εξιστόρησαν οι προγονοί μας·
τα έργα που έκανες στις μέρες τους,
σ’ αλλοτινούς καιρούς.
3 Εσύ με τη δική σου δύναμη αλλόπιστους ξερίζωσες,
αυτούς για να φυτέψεις·
για να τους δώσεις άνεση
κατέστρεψες λαούς.
4 Δεν κατακτήσανε τη χώρα αυτή με τα σπαθιά τους,
κι ούτε τους βόηθησαν τα μπράτσα τους,
αλλά η ευνοϊκή σου δύναμη κι η ισχύς·
το φως της παρουσίας σου,
επειδή τους ευνόησες.
5 Εσύ ’σαι βασιλιάς μου, Θεέ μου·
δώσε τη νίκη σου στον Ιακώβ.στον Ιακώβ. Νοούνται οι απογόνοι του Ιακώβ στην εποχή του Ψαλμωδού.
6 Μαζί μ’ εσένα
συντρίψαμε τους αντιπάλους μας·
με τη δική σου ύπαρξη κατανικήσαμε
αυτούς που μας επιτεθήκαν.
7 Εγώ δεν εμπιστεύομαι το τόξο μου
ούτε και το σπαθί για να με σώσει.
8 Εσύ μας έσωσες από τους αντιπάλους μας,
εσύ εξουθενώνεις τους εχθρούς μας.
9 Όλη τη μέρα θα σ’ εξυμνούμε Θεέ,
την ύπαρξή σου αιώνια θα δοξάζουμε.
(Διάψαλμα)
10 Εσύ όμως μας απέρριψες, μας ντρόπιασες
και πια δε συμπορεύεσαι με το στρατό μας.
11 Μας έκανες να φύγουμε μπροστά στους αντιπάλους μας
και μας λεηλατήσαν οι εχθροί μας.
12 Μας παραδίνεις σαν αρνιά για τη σφαγή·
μέσα στα έθνη μάς διασκορπίζεις.
13 Πούλησες το λαό σου δίχως τίμημα
και δεν κέρδισες τίποτε απ’ αυτόν.
14 Μας άφησες στη χλεύη των γειτόνων μας,
στο όνειδος όσων μας τριγυρίζουν.
15 Μας έκανες περίγελο στα έθνη·
για μας κουνάνε το κεφάλι ειρωνικά οι λαοί.
16 Ολημερίς θωρώ την καταφρόνια μου·
το πρόσωπό μου το σκεπάζει η ντροπή
17 στ’ άκουσμα της φωνής του χλευαστή του βλάσφημου,
στην παρουσία του εχθρού και του εκδικητή.
18 Αυτά όλα μας βρήκανε
κι εμείς δε σε ξεχάσαμε·
ούτε τη διαθήκη σου προδώσαμε.
19 Και δεν άλλαξε φρόνημα η καρδιά μας,
και δεν ξεστράτισαν τα βήματά μας
από τα μονοπάτια σου,
20 τότε που εσύ μας σύντριψες στων τσακαλιών τον τόποστων τσακαλιών τον τόπο. Το εβρ. είναι ασαφές. Η παρουσία τσακαλιών συχνά υποδηλώνει ερημωμένη χώρα. Βλ. Ιερ 9:10· 10:22· 49:33· 51:37.
και με σκοτάδι θανατερό μας σκέπασες.
21 Αν είχαμε ξεχάσει του Θεού μας την ύπαρξη
κι είχαμε επικαλεσθεί ξένους θεούς,
22 μη δε θα το ’χες μάθει Θεέ,
εσύ, που της καρδιάς τα μυστικά γνωρίζεις;
23 Για σένα καθημερινά μη δε μας εξοντώνουνε;
Μας λογαριάζουν σαν αρνιά για τη σφαγή.
24 Σήκω! Γιατί ησυχάζεις, Κύριε;
Δράσε!
Για πάντα μη μας απωθείς.
25 Την παρουσία σου γιατί την κρύβεις
και λησμονάς τη δυστυχία και την ανάγκη μας;
26 Δες, η ζωή μας έπεσε στο χώμα,
και το κορμί μας κόλλησε στη γη.
27 Σήκω, βοήθησέ μας και λύτρωσέ μας,
συ που μας αγαπάς.
ELB71 · Elberfelder 1871
1 Dem Vorsänger. Von den Söhnen Korahs, ein Maskil. S. die Anm. zu Ps. 32, ÜberschriftGott, mit unseren Ohren haben wir gehört, unsere Väter haben uns erzählt die Großtat, die du gewirkt hast in ihren Tagen, in den Tagen vor alters. 2 Du, mit deiner Hand hast du Nationen ausgetrieben, und sie d. h. unsere Väter hast du gepflanzt, Völkerschaften hast du verderbt, und sie d. h. unsere Väter hast du ausgebreitet. 3 Denn nicht durch ihr Schwert haben sie das Land in Besitz genommen, und nicht ihr Arm hat sie gerettet; sondern deine Rechte und dein Arm und das Licht deines Angesichts, weil du Wohlgefallen an ihnen hattest. 4 Du selbst bist O. viell.: Du bist derselbe; vergl. Ps. 102,27 mein König, o Gott; gebiete die Rettungen Jakobs! 5 Durch dich werden wir niederstoßen unsere Bedränger; durch deinen Namen werden wir zertreten, die wider uns aufstehen. 6 Denn nicht auf meinen Bogen vertraue ich, und nicht wird mein Schwert mich retten. 7 Denn du rettest uns von unseren Bedrängern, und unsere Hasser machst du beschämt. O. Du hast gerettet… hast beschämt gemacht8 In Gott rühmen wir uns den ganzen Tag, und deinen Namen werden wir preisen ewiglich. (Sela.)
9 Doch du hast uns verworfen und zu Schanden gemacht, und zogest nicht aus mit unseren Heeren. 10 Du ließest uns zurückweichen vor dem Bedränger, und unsere Hasser haben für sich geraubt. 11 Du gabst uns hin wie Schlachtschafe, Eig. Speiseschafe und unter die Nationen hast du uns zerstreut. 12 Du verkauftest dein Volk um ein Geringes und hast nicht hochgestellt ihren Preis. 13 Du machtest uns zum Hohne unseren Nachbarn, zum Spott und Schimpf denen, die uns umgeben. 14 Du machtest uns zum Sprichwort unter den Nationen, zum Kopfschütteln unter den Völkerschaften. 15 Den ganzen Tag ist vor mir meine Schande, und die Scham meines Angesichts hat mich bedeckt, 16 Wegen der Stimme des Schmähers und Lästerers, wegen des Feindes und des Rachgierigen.
17 Dieses alles ist über uns gekommen, und wir haben deiner nicht vergessen, noch betrüglich gehandelt wider deinen Bund. 18 Nicht ist unser Herz zurückgewichen, noch sind unsere Schritte abgebogen von deinem Pfade; 19 Obgleich O. daß du uns zermalmt hast am Orte der Schakale, und uns bedeckt mit dem Schatten des Todes. 20 Wenn wir vergessen hätten den Namen unseres Gottes und unsere Hände ausgestreckt zu einem fremden Gott, El21 Würde Gott das nicht erforschen? denn er kennt die Geheimnisse des Herzens. 22 Doch O. Denn um deinetwillen werden wir getötet den ganzen Tag, wie Schlachtschafe sind wir geachtet. 23 Erwache! warum schläfst du, Herr? Wache auf! Verwirf uns nicht auf ewig! 24 Warum verbirgst du dein Angesicht, vergissest unser Elend und unsere Bedrückung? 25 Denn unsere Seele ist in den Staub gebeugt, unser Bauch klebt an der Erde. 26 Stehe auf, uns zur Hülfe, und erlöse uns um deiner Güte willen!