TGVD · A Bíblia Sagrada com os Deuterocanônicos
Μη μ’ αρνηθείς στα γηρατειά μου
1 Σ’ εσένα, Κύριε, κατέφυγα·
ποτέ ας μην ντροπιαστώ.
2 Με τη δικαιοσύνη σου
θα με λυτρώσεις και θα μ’ ελευθερώσεις·
την προσοχή σου στρέψε την σ’ εμένα
και σώσε με.
3 Γίνε για μένα
βράχος, για να προστατευτώ,
φρούριο, για να με σώσεις·
γιατί βράχος μου
και φρούριό μου είσ’ εσύ.
4 Θεέ μου, μ’ ελευθέρωσες
απ’ του κακού την εξουσία,
απ’ τη λαβή του αμαρτωλού
και του καταπιεστή.
5 Γιατί εσύ ’σαι, Κύριε, η ελπίδα μου·
από της νιότης μου τα χρόνια, Κύριε,
η εμπιστοσύνη μου.
6 Επάνω σου στηρίχτηκα·
αγέννητος ακόμη, από της μάνας μου τη μήτρα
το καταφύγιό μου είσ’ εσύ·
εσένα υμνώ παντοτινά.
7 Πολλοί νομίζουν ότι μ’ εγκατέλειψες·
αλλά εσύ ’σαι το ισχυρό μου καταφύγιο.
8 Γεμάτο είναι το στόμα μου
απ’ τον ύμνο σου·
όλη τη μέρα απ’ τη μεγαλοπρέπειά σου.
9 Μη μ’ αρνηθείς στα γηρατειά μου·
σαν φεύγει η δύναμή μου
μη μ’ εγκαταλείψεις.
10 Οι εχθροί μου με κακολογούν·
κι αυτοί που κατατρέχουν τη ζωή μου
συσκέπτονται μαζί,
11 λέγοντας: «Τον παράτησε ο Θεός·
καταδιώξτε τον και πιάστε τον,
γιατί δεν έχει αυτός σωτήρα».
12 Θεέ, από μένα μην απομακρύνεσαι·
Θεέ μου, τρέξε να με βοηθήσεις.
13 Ας ντροπιαστούνε κι ας χαθούν
όσοι μ’ επιβουλεύονται,
ας σκεπαστούν μ’ αισχύνη
κι όνειδος
αυτοί που το κακό μου επιδιώκουν.
14 Εγώ όμως πάντα ελπίζω
κι αδιάκοπα θα σε δοξολογώ.
15 Το στόμα μου
θα εξιστορεί τη δικαιοσύνη σου,
όλη τη μέρα τη βοήθειά σου·
γιατί να τις απαριθμήσω δεν μπορώ.
16 Θ’ αναφερθώ στα κατορθώματα Κυρίου
του Θεού·
στο νου θα φέρω τη δικαιοσύνη σου
–μονάχα τη δική σου.
17 Θεέ, απ’ τα νιάτα μου με δίδαξες
και ως τα τώρα διαλαλώ
τα θαυμαστά σου έργα.
18 Ακόμα κι ως τα γερατειά
κι όταν ασπρίσουν τα μαλλιά,
Θεέ, να μη μ’ αφήσεις,
ώσπου τη δύναμή σου να κηρύξω
σ’ ετούτη τη γενιά,
και σ’ όλες που θα ’ρθούνε την ισχύ σου,
19 και τη δικαιοσύνη σου, Θεέ,
ως τα ύψη,
γιατί σπουδαία έργα έκανες·
ποιος είναι όμοιός σου, Θεέ;
20 Εσύ, που θλίψεις μου ’δωσες πολλές
και συμφορές,
μου ξαναδίνεις τη ζωή·
κι από την άβυσσο της γης
επάνω μ’ ανεβάζεις.
21 Το μεγαλείο μου αύξησε
και παρηγόρησέ με πάλι.
22 Κι εγώ θα σε δοξολογήσω
με άρπα·
Θεέ μου, το πόσο είσαι πιστός
με λύρα θα σου ψάλλω,
Άγιε Θεέ του Ισραήλ.
23 Τα χείλη μου θα ψάλλουν με χαρά
γιατί με λύτρωσες·
και η ψυχή που λύτρωσες θα χαίρεται.
24 Η γλώσσα μου
όλη τη μέρα τη δικαιοσύνη σου θα ψιθυρίζει·
γιατί αισχυνθήκαν και ντροπιάστηκαν
όσοι γυρεύουν το κακό μου.
ELB71 · Elberfelder 1871
1 Auf dich, Jehova, traue ich: laß mich nimmer beschämt werden! 2 In deiner Gerechtigkeit befreie mich und errette mich! Neige dein Ohr zu mir und schaffe mir Rettung! 3 Sei mir ein Fels zur Wohnung, um stets dahin zu gehen! Du hast geboten, mich zu retten, denn du bist mein Fels und meine Burg. 4 Mein Gott, errette mich aus der Hand des Gesetzlosen, aus der Faust des Ungerechten und des Gewaltsamen! 5 Denn du bist meine Hoffnung, Herr, Jehova; meine Zuversicht von meiner Jugend an. 6 Auf dich habe ich mich gestützt von Mutterschoße an, aus meiner Mutter Leibe zogest du mich hervor; von dir ist stets mein Lobgesang. 7 Vielen bin ich wie ein Wunder; du aber bist meine starke Zuflucht. 8 Mein Mund ist erfüllt von deinem Lobe, von deinem Ruhm den ganzen Tag. 9 Verwirf mich nicht zur Zeit des Alters; beim Schwinden meiner Kraft verlaß mich nicht! 10 Denn meine Feinde haben von mir geredet, und die auf meine Seele lauern, miteinander geratschlagt; 11 und sie sagen: Gott hat ihn verlassen; verfolget und greifet ihn, denn kein Erretter ist da! 12 O Gott, sei nicht fern von mir; mein Gott, eile zu meiner Hülfe! 13 Laß beschämt werden, laß vergehen, die wider meine Seele sind! laß mit Hohn und Schande bedeckt werden, Eig. in Hohn und Schande sich hüllen die mein Unglück suchen!
14 Ich aber will beständig harren und all dein Lob vermehren. 15 Mein Mund soll erzählen deine Gerechtigkeit, den ganzen Tag deine Rettung; denn ich weiß sie nicht zu zählen. W. weiß keine Zahlen16 Ich werde kommen mit den Machttaten des Herrn Jehova, werde gedenken d. h. rühmend gedenken deiner Gerechtigkeit, deiner allein. 17 Gott! Du hast mich gelehrt von meiner Jugend an, und bis hierher habe ich deine Wundertaten verkündet. 18 Und auch bis zum Alter und bis zum Greisentum verlaß mich nicht, o Gott, bis ich verkünde deinen Arm dem künftigen Geschlecht, allen, die da kommen werden, deine Macht! 19 Und deine Gerechtigkeit, o Gott, reicht bis zur Höhe; du, der du große Dinge getan hast, o Gott, wer ist wie du? 20 Du, der du uns viele Bedrängnisse und Übel hast sehen lassen, du wirst uns wieder beleben, und uns wieder heraufführen aus den Tiefen der Erde. 21 Du wirst meine Größe mehren, und du wirst dich wenden und mich trösten. 22 Auch will ich dich preisen mit der Harfe, ja, deine Wahrheit, mein Gott! Ich will dir Psalmen singen mit der Laute, du Heiliger Israels! 23 Jubeln werden meine Lippen, wenn ich dir Psalmen singe, und meine Seele, die du erlöst hast; 24 Auch meine Zunge wird von deiner Gerechtigkeit reden den ganzen Tag; denn beschämt, denn mit Scham sind bedeckt worden, die mein Unglück suchen.