TGVD · A Bíblia Sagrada com os Deuterocanônicos
Έλα να μας βοηθήσεις, γιατί πέσαμε πολύ χαμηλά
1 Ψαλμός του Ασάφ.
Θεέ, ειδωλολάτρες κατακτήσανε τη χώρα σου,
μίαναν τον άγιο σου ναό,
μετέβαλαν την Ιερουσαλήμ σ’ ερείπια.
2 Τα πτώματα έδωσαν των δούλων σου
στα όρνια τ’ ουρανού τροφή,
τη σάρκα των πιστών σου
στης γης τ’ αγρίμια.
3 Χύσαν το αίμα τους σαν το νερό
γύρω απ’ την Ιερουσαλήμ
και δεν ήταν κανείς για να τους θάψει.
4 Γίναμε στους γειτόνους μας ντροπή
στους γύρω μας γελοίοι,
καταγέλαστοι.
5 Ως πότε, Κύριε,
θα οργίζεσαι ακατάπαυστα;
θα ’ναι καυτό σαν τη φωτιά το αίτημά σου για αποκλειστικότητα;
6 Σκόρπισε την οργή σου στους ειδωλολάτρες,
που δε σ’ αναγνωρίζουν,
και σε βασίλεια, που δεν επικαλούνται τ’ όνομά σου.
7 Αυτοί κατέφαγαν τον Ιακώβ
κι ερήμωσαν τη χώρα του.
8 Μη μας καταλογίσεις τις ανομίες των προγόνων μας·
ας έρθει να μας προϋπαντήσει η ευσπλαχνία σου,
γιατί δεν έχουμε άλλη απαντοχή.
9 Βοήθησέ μας, Θεέ, σωτήρα μας,
για χάρη κάν’ το της δικής σου δόξας·
σώσε μας και συγχώρησε τις αμαρτίες μας
για την τιμή του ονόματός σου.
10 Γιατί να πουν οι ειδωλολάτρες,
«πού είναι ο Θεός τους»;
Ας μάθουν οι ειδωλολάτρες,
και κάνε να το δούμε με τα μάτια μας,
πως εκδικιέσαι για των δούλων σου το θάνατο.
11 Σ’ εσένα ας φτάσει ο στεναγμός των αιχμαλώτων·
με τη μεγάλη δύναμή σου σώσε
τους μελλοθάνατους.
12 Στους γείτονές μας ανταπόδωσε
εφτά φορές στο σώμα τους,
Κύριε, τον ονειδισμό που σου ’καναν.
13 Κι εμείς, που είμαστε λαός σου
και της βοσκής σου πρόβατα,
αιώνια θα σε υμνούμε·
τον έπαινό σου θ’ απαγγέλλουμε
από γενιά σ’ άλλη γενιά.
ELB71 · Elberfelder 1871
1 Ein Psalm; von Asaph.Gott! die Nationen sind in dein Erbteil gekommen, haben deinen heiligen Tempel verunreinigt, haben Jerusalem zu Trümmerhaufen gemacht. 2 Die Leichen deiner Knechte haben sie den Vögeln des Himmels zur Speise gegeben, das Fleisch deiner Frommen den wilden Tieren der Erde. 3 Sie haben ihr Blut wie Wasser vergossen rings um Jerusalem, und niemand war da, der begrub. 4 Wir sind ein Hohn geworden unseren Nachbarn, ein Spott und Schimpf denen, die uns umgeben. 5 Bis wann, Jehova? Willst du immerfort zürnen, soll wie Feuer brennen dein Eifer?
6 Schütte deinen Grimm aus über die Nationen, die dich nicht kennen, und auf die Königreiche, die deinen Namen nicht anrufen! 7 Denn man hat Jakob aufgezehrt, und seine Wohnung haben sie verwüstet. 8 Gedenke uns nicht die Ungerechtigkeiten der Vorfahren; laß eilends uns entgegenkommen deine Erbarmungen! denn sehr gering O. schwach sind wir geworden. 9 Hilf uns, Gott unseres Heils, um der Herrlichkeit O. Ehre deines Namens willen; und errette uns, und vergib unsere Sünden um deines Namens willen! 10 Warum sollen die Nationen sagen: Wo ist ihr Gott? Laß unter den Nationen vor unseren Augen kundwerden die Rache für das vergossene Blut deiner Knechte! 11 Laß vor dich kommen das Seufzen des Gefangenen; nach der Größe deines Armes laß übrigbleiben die Kinder des Todes! 12 Und gib unseren Nachbarn ihren Hohn, womit sie dich, Herr, gehöhnt haben, siebenfach in ihren Busen zurück! 13 So werden wir, dein Volk, und die Herde deiner Weide, dich preisen O. dir danken ewiglich, dein Lob erzählen von Geschlecht zu Geschlecht.