TGVD · A Bíblia Sagrada com os Deuterocanônicos
Αχ, αν με άκουγε ο λαός μου!...
1 Για τον πρωτοψάλτη· όπως το γκιττίθ.γκιττίθ. Βλ. υποσ. εις Ψλ. 8:1. Του Ασάφ.
2 Φωνάξτε μ’ ενθουσιασμό στο Θεό, το βοηθό μας!
Αλαλάξτε στο Θεό του Ιακώβ!
3 Παίξτε τα έγχορδα, το τύμπανο χτυπήστε·
με την κιθάρα τη μελωδική και με την άρπα!
4 Σαλπίστε στον καιρό της νουμηνίας
και στην πανσέληνο, στη μέρα της γιορτής μας!Δεκαπέντε μέρες μετά τη νουμηνία, δηλ. κατά την πανσέληνο, άρχιζε η γιορτή της Σκηνοπηγίας (Λευ 23:33-43· Αρ 29:12-39), η οποία μερικές φορές αναφέρεται απλώς ως η γιορτή (Α΄ Βασ 12:32 κλπ.).
5 Αυτό είναι νόμος για τον Ισραήλ,
είν’ εντολή του Θεού του Ιακώβ.
6 Το έκανε νόμο για τον Ιωσήφτον Ιωσήφ. Πιθανός προσδιορισμός για όλο το λαό Ισραήλ κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στην Αίγυπτο.
όταν εβγήκε από την Αίγυπτο.
Γλώσσα που δεν εννοούσα άκουσα:
7 «Ελάφρωσα τον ώμο σου απ’ το βάρος·
και πήρα το κοφίνι το βαρύ από τα χέρια σου.
8 Στη θλίψη φώναξες και σ’ ελευθέρωσα,
σου ’δωσα απόκριση απ’ της βροντής την κρύπτη·
στα νερά σε δοκίμασα της Μεριβά.
(Διάψαλμα)
9 "Άκουσε, λαέ μου, ό,τι σου προμηνάω·
αχ, Ισραήλ, και να μπορούσες να μ’ ακούσεις!
10 Να μην υπάρχει άλλος Θεός για σένα,
και να μην προσκυνήσεις ξένο θεό.
11 Εγώ είμ’ ο Κύριος, ο Θεός σου,
που σ’ ελευθέρωσα απ’ την Αίγυπτο·
το στόμα σου άνοιξε κι εγώ θα σ’ το γεμίσω".το στόμα... γεμίσω. Πιθανό νόημα: Ο Θεός θα βάλει στο στόμα του λαού του λόγια ευχαριστίας, κάνοντας έργα θαυμαστά γι’ αυτούς.
12 »Αλλά δεν άκουσε ο λαός μου τη φωνή μου,
ο Ισραήλ με αγνόησε.
13 Έτσι τους άφησα να ζουν
με της καρδιάς τους τη σκληρότητα
και να πορεύονται με τις δικές τους σκέψεις.
14 Αν μ’ άκουγε ο λαός μου,
αν περπατούσε ο Ισραήλ στο δρόμο μου,
15 γρήγορα θα νικούσα τους εχθρούς τους·
τα πλήγματά μου θα ’στρεφα
κατά των καταπιεστών τους».
16 Τότε οι ενάντιοι στον Κύριο
θα σέρνονταν μπροστά του δουλικά·
αυτή θα ’τανε στον αιώνα η τύχη τους.
17 Μα το λαό του θα τον έτρεφε με το καλύτερο αλεύρι·
και θα τον χόρταζε με αγριόμελο.
ELB71 · Elberfelder 1871
1 Dem Vorsänger, auf der Gittith. Von Asaph.Jubelt Gott, unserer Stärke! jauchzet dem Gott Jakobs! 2 Erhebet Gesang und lasset das Tamburin ertönen, die liebliche Laute samt der Harfe! 3 Stoßet am Neumonde in die Posaune, am Vollmonde zum Tage unseres Festes! 4 Denn eine Satzung für Israel ist es, eine Verordnung des Gottes Jakobs. 5 Er setzte es ein als ein Zeugnis in Joseph, als er auszog gegen das Land Ägypten, wo ich eine Sprache hörte, die ich nicht kannte. 6 Ich entzog der Last seine Schulter, seine Hände entgingen dem Tragkorbe. 7 In der Bedrängnis riefest du, und ich befreite dich; ich antwortete dir in des Donners Hülle; Eig. Verborgenheit ich prüfte dich an den Wassern von Meriba. (Sela.)
8 Höre, mein Volk, und ich will wider dich zeugen. O Israel, wenn du mir gehorchtest! 9 Es soll kein fremder Gott El unter dir sein, und du sollst dich nicht bücken vor einem Gott El des Auslandes. 10 Ich bin Jehova, dein Gott, der dich aus dem Lande Ägypten heraufgeführt hat; tue deinen Mund weit auf, und ich will ihn füllen. 11 Aber mein Volk hat nicht auf meine Stimme gehört, und Israel ist nicht willig gegen mich gewesen. 12 Und ich gab sie dahin der Verstocktheit ihres Herzens; sie wandelten nach ihren Ratschlägen. 13 O daß mein Volk auf mich gehört, daß Israel in meinen Wegen gewandelt hätte! 14 Bald würde ich ihre Feinde gebeugt und meine Hand gewendet haben gegen ihre Bedränger. 15 Die Hasser Jehovas würden sich ihm mit Schmeichelei unterworfen haben S. die Anm. zu Ps. 18,44, und ihre Zeit würde ewig gewesen sein; 16 Und mit dem Fette des Weizens würde er And. l.: ich es gespeist, und mit Honig aus dem Felsen würde ich dich gesättigt haben.