1 Κύριε παντοδύναμε, Θεέ του Ισραήλ, σου φωνάζουμε δυνατά με λυπημένο πνεύμα από τα βάθη της θλιμμένης μας ψυχής. 2 Άκουσέ μας, Κύριε, κι ελέησέ μας, γιατί αμαρτήσαμε ενώπιόν σου. 3 Εσύ θα εξουσιάζεις αιώνια, ενώ εμείς θα χαθούμε για πάντα. 4 Κύριε παντοδύναμε, Θεέ του Ισραήλ, άκουσε λοιπόν την προσευχή των μελλοθανάτων Ισραηλιτών· είμαστε τα παιδιά αυτών που έχουν αμαρτήσει ενώπιόν σου, που δεν υπάκουσαν τις εντολές του Κυρίου του Θεού τους και γι’ αυτό ξέσπασαν εναντίον μας συμφορές. 5 Μη λογαριάσεις τις αδικίες των προγόνων μας αλλά τη στιγμή αυτή θυμήσου τη δύναμή σου και διαφύλαξε τη φήμη του ονόματός σου. 6 Δείξε ότι εσύ είσαι ο Κύριος ο Θεός μας, και γι’ αυτό θα σε δοξάζουμε, Κύριε. 7 Έβαλες στην καρδιά μας σεβασμό για να επικαλούμαστε το όνομά σου. Ακόμα και στην αιχμαλωσία μας σε δοξάζουμε, αφού έχουμε απαρνηθεί όλες τις αδικίες των προγόνων μας, οι οποίοι αμάρτησαν ενώπιόν σου. 8 Παρ’ όλα αυτά εμείς βρισκόμαστε σήμερα στην αιχμαλωσία, όπου μας διασκόρπισες. Όλοι μάς χλευάζουν και μας καταριούνται· πληρώνουμε για τις αδικίες των προγόνων μας, οι οποίοι απομακρύνθηκαν από τον Κύριο το Θεό μας.

9 Ακούστε, Ισραηλίτες, τις εντολές που οδηγούν στη ζωή, και προσέξτε τις για να γίνετε συνετοί. 10 Πώς συνέβη αυτό, Ισραηλίτες; Γιατί βρίσκεστε στη χώρα των εχθρών και γεράσατε στην ξενιτιά; 11 Γιατί μολυνθήκατε και πέσατε στην καταφρόνια, σαν να ήσασταν νεκροί στον άδη; 12 Είναι γιατί εγκαταλείψατε την πηγή της σοφίας. 13 Αν ακολουθούσατε το δρόμο του Θεού, θα ζούσατε ειρηνικά για πάντα. 14 Μάθετε πού βρίσκεται η σύνεση, πού βρίσκεται η δύναμη, πού βρίσκεται η φρόνηση, για να γνωρίσετε ταυτόχρονα πού βρίσκεται η μακροζωία και η αληθινή ζωή, να γνωρίσετε πού βρίσκεται το φως και η ειρήνη. 15 Ποιος βρήκε πού κατοικεί η σοφία και ποιος μπήκε στους θησαυρούς της; 16 Πού είναι οι άρχοντες των εθνών κι αυτοί που εξουσιάζουν τα θηρία της γης; 17 Πού είναι αυτοί που πιάνουν τα όρνια και παίζουν μ’ αυτά, κι αυτοί που συγκεντρώνουν το ασήμι και το χρυσάφι, στα οποία όλοι στηρίζονται και δε σταματούν να τα αποκτούν; 18 Πού είναι αυτοί που επεξεργάζονται το ασήμι και κοπιάζουν γι’ αυτό αλλά που δεν υπάρχει ίχνος από τα έργα τους; 19 Εξαφανίστηκαν και κατέβηκαν στον άδη· και τώρα άλλοι έχουν εμφανιστεί στη θέση τους. 20 Στη συνέχεια οι απόγονοί τους κατοίκησαν πάνω στη γη, δε γνώρισαν όμως το δρόμο της σοφίας, 21 δεν την κατανόησαν ούτε διέκριναν τα ίχνη της. Αλλά κι αυτών οι απόγονοι απομακρύνθηκαν ακόμα περισσότερο από το δρόμο των προγόνων τους. 22 Δεν ακούστηκε η σοφία στη Χαναάν ούτε φανερώθηκε στη Θαιμάν.*Μια από τις σπουδαιότερες πόλεις της Χαναάν, η Τύρος, φημιζόταν για τη σοφία του βασιλιά της (Ιεζ 28:4, 7, 17). Η Θαιμάν ήταν πρωτεύουσα της Εδώμ και γνωστή για τους σοφούς της (Ιερ 49:7· Ιωβ 2:11).23 Οι γιοι της Άγαρ, που αναζητούν τη σοφία πάνω στη γη, οι έμποροι της Μερράν και της Θαιμάν, αυτοί που αφηγούνται του μύθους κι αναζητούν τη γνώση, δε βρήκαν το δρόμο της σοφίας ούτε διέκριναν τα μονοπάτια της.*Οι γιοι της Άγαρ είναι οι Ισμαηλίτες (Γεν 16:15) και οι κάτοικοι της Μερράν είναι πιθανώς οι Μαδιανίτες, ευφυείς έμποροι (Γεν 37:28). – Η Θαιμάν πιθανώς είναι όχι η ίδια μ’ εκείνην του στ. 22, αλλά η Θαιμά, που αναφέρεται εις Γεν 25:15 και είναι το όνομα ενός από τους γιους του Ισμαήλ.

24 Ισραηλίτες, πόσο μεγάλος είναι ο ναός του Θεού κι απέραντος ο τόπος της κυριαρχίας του! 25 Μεγάλος και ατέλειωτος, ψηλός κι αμέτρητος. 26 Εκεί γεννήθηκαν οι γίγαντες, που από την αρχή ήταν ονομαστοί, ήταν μεγαλόσωμοι κι ήξεραν από πόλεμο. 27 Δε διάλεξε, όμως, αυτούς ο Θεός ούτε έδειξε σ’ αυτούς το δρόμο της γνώσης. 28 Χάθηκαν από την αφροσύνη τους και την ανοησία τους.

29 Ποιος ανέβηκε στον ουρανό, πήρε τη σοφία και την κατέβασε από τα σύννεφα; 30 Ποιος πέρασε πέρα από τη θάλασσα και βρήκε τη σοφία για να τη φέρει, προτιμώντας την από το εκλεκτό χρυσάφι; 31 Κανένας δεν ξέρει πώς να τη φτάσει ούτε θυμάται κανείς τα μονοπάτια που οδηγούν σ’ αυτήν.

32 Αλλά ο Θεός, που γνωρίζει τα πάντα, γνωρίζει τη σοφία. Τη βρήκε με τη σύνεσή του. Είναι αυτός που δημιούργησε τη γη για πάντα και τη γέμισε με τετράποδα ζώα. 33 Είναι εκείνος που στέλνει το φως κι αυτό παρουσιάζεται, το καλεί και υπακούει σ’ αυτόν με τρόμο. 34 Τ’ αστέρια λάμπουν στις θέσεις τους και χαίρονται. 35 Τα προσκαλεί, κι αυτά απαντούν: «Εδώ είμαστε!» Λάμπουν από χαρά για χάρη του δημιουργού τους. 36 Αυτός είναι ο Θεός μας και κανέναν δεν μπορούμε να τον θεωρήσουμε όμοιόν του. 37 Αυτός ανακάλυψε τους δρόμους της γνώσης κι έδωσε τη σοφία στο δούλο του τον Ιακώβ, στον αγαπημένο του, τον Ισραήλ. 38 Αργότερα η σοφία φανερώθηκε πάνω στη γη και συναναστράφηκε τους ανθρώπους.

1 O Lord Almighty, God of Israel, the soul in anguish the troubled spirit, crieth unto thee.

2 Hear, O Lord, and have mercy; for thou art merciful: and have pity upon us, because we have sinned before thee.

3 For thou endurest for ever, and we perish utterly.

4 O Lord Almighty, thou God of Israel, hear now the prayers of the dead Israelites, and of their children, which have sinned before thee, and not hearkened unto the voice of thee their God: for the which cause these plagues cleave unto us.

5 Remember not the iniquities of our forefathers: but think upon thy power and thy name now at this time.

6 For thou art the Lord our God, and thee, O Lord, will we praise.

7 And for this cause thou hast put thy fear in our hearts, to the intent that we should call upon thy name, and praise thee in our captivity: for we have called to mind all the iniquity of our forefathers, that sinned before thee.

8 Behold, we are yet this day in our captivity, where thou hast scattered us, for a reproach and a curse, and to be subject to payments, according to all the iniquities of our fathers, which departed from the Lord our God.

9 Hear, Israel, the commandments of life: give ear to understand wisdom.

10 How happeneth it Israel, that thou art in thine enemies’ land, that thou art waxen old in a strange country, that thou art defiled with the dead,

11 That thou art counted with them that go down into the grave?

12 Thou hast forsaken the fountain of wisdom.

13 For if thou hadst walked in the way of God, thou shouldest have dwelled in peace for ever.

14 Learn where is wisdom, where is strength, where is understanding; that thou mayest know also where is length of days, and life, where is the light of the eyes, and peace.

15 Who hath found out her place? or who hath come into her treasures?

16 Where are the princes of the heathen become, and such as ruled the beasts upon the earth;

17 They that had their pastime with the fowls of the air, and they that hoarded up silver and gold, wherein men trust, and made no end of their getting?

18 For they that wrought in silver, and were so careful, and whose works are unsearchable,

19 They are vanished and gone down to the grave, and others are come up in their steads.

20 Young men have seen light, and dwelt upon the earth: but the way of knowledge have they not known,

21 Nor understood the paths thereof, nor laid hold of it: their children were far off from that way.

22 It hath not been heard of in Chanaan, neither hath it been seen in Theman.

23 The Agarenes that seek wisdom upon earth, the merchants of Meran and of Theman, the authors of fables, and searchers out of understanding; none of these have known the way of wisdom, or remember her paths.

24 O Israel, how great is the house of God! and how large is the place of his possession!

25 Great, and hath none end; high, and unmeasurable.

26 There were the giants famous from the beginning, that were of so great stature, and so expert in war.

27 Those did not the Lord choose, neither gave he the way of knowledge unto them:

28 But they were destroyed, because they had no wisdom, and perished through their own foolishness.

29 Who hath gone up into heaven, and taken her, and brought her down from the clouds?

30 Who hath gone over the sea, and found her, and will bring her for pure gold?

31 No man knoweth her way, nor thinketh of her path.

32 But he that knoweth all things knoweth her, and hath found her out with his understanding: he that prepared the earth for evermore hath filled it with fourfooted beasts:

33 He that sendeth forth light, and it goeth, calleth it again, and it obeyeth him with fear.

34 The stars shined in their watches, and rejoiced: when he calleth them, they say, Here we be; and so with cheerfulness they shewed light unto him that made them.

35 This is our God, and there shall none other be accounted of in comparison of him

36 He hath found out all the way of knowledge, and hath given it unto Jacob his servant, and to Israel his beloved.

37 Afterward did he shew himself upon earth, and conversed with men.