Marcos 13

Πρόρρηση της καταστροφής του ναού

1 Καθώς έβγαινε ο Ιησούς από το ναό, του λέει ένας από τους μαθητές του: «Διδάσκαλε, κοίτα τι τεράστιοι λίθοι και τι επιβλητικές οικοδομές!» 2 Κι ο Ιησούς του είπε: «Βλέπεις αυτά τα μεγάλα οικοδομήματα; Δε θα μείνει εδώ πέτρα πάνω στην πέτρα· όλα θα γκρεμιστούν».

Τα δεινά πριν από το τέλος του κόσμου

3 Ενώ καθόταν ο Ιησούς στο όρος των Ελαιών απέναντι από το ναό, τον ρώτησαν ιδιαιτέρως ο Πέτρος, ο Ιάκωβος, ο Ιωάννης κι ο Ανδρέας: 4 «Πες μας, πότε θα γίνουν αυτά και ποιο είναι το σημάδι που θα αναγγείλει τη συντέλεια όλων αυτών;» 5 Τότε ο Ιησούς άρχισε να τους λέει: «Προσέχετε να μη σας ξεγελάσει κανείς. 6 Πολλοί θα παρουσιαστούν χρησιμοποιώντας το όνομά μου και θα ισχυρίζονται: "εγώ είμαι ο Μεσσίας". Και πολλούς θα παραπλανήσουν. 7 Όταν ακούσετε ότι γίνονται πόλεμοι ή προετοιμάζονται πόλεμοι, μην ταράζεστε· πρέπει να γίνουν αυτά, δε θα είναι όμως ακόμη το τέλος. 8 Θα ξεσηκωθεί το ένα έθνος εναντίον του άλλου, και το ένα βασίλειο εναντίον του άλλου· θα γίνουν σεισμοί σε διάφορα μέρη· θα έρθουν πείνα και ταραχές. 9 Αυτά όμως είναι όπως η αρχή των πόνων της γέννας.

»Εσείς να προσέχετε τον εαυτό σας. Θα σας παραδώσουν σε δικαστήρια, θα σας δείρουν στις συναγωγές τους, θα σας οδηγήσουν μπροστά σε ηγεμόνες και βασιλιάδες εξαιτίας μου, για να δώσετε σ’ αυτούς μαρτυρία για μένα. 10 Αλλά πρέπει πρώτα να κηρυχθεί το ευαγγέλιο σ’ όλους τους λαούς. 11 Όταν σας σύρουν στα δικαστήρια, να μην αγωνιάτε εκ των προτέρων για το τι θα πείτε, μήτε να προμελετάτε, αλλά ό,τι σας φωτίσει ο Θεός εκείνη την ώρα αυτό να πείτε. Γιατί, δε θα είστε εσείς που θα μιλάτε, αλλά το Άγιο Πνεύμα. 12 Επίσης, θα παραδώσει αδερφός τον αδερφό στο θάνατο, και πατέρας το παιδί. Και θα ξεσηκωθούν τα παιδιά να θανατώσουν τους γονείς. 13 Όλοι θα σας μισούν εξαιτίας μου. Όποιος όμως μείνει σταθερός ως το τέλος, αυτός θα σωθεί.

14 »Κι όταν δείτε το βδέλυγμα της ερημώσεως, που προείπε ο προφήτης Δανιήλ, να στέκεται εκεί που δεν πρέπει –ο αναγνώστης ας καταλάβει– τότε όσοι βρεθούν στην Ιουδαία να φύγουν στα βουνά. 15 Όποιος βρεθεί στο λιακωτό να φύγει χωρίς να μπει στο σπίτι του για να πάρει κάτι μαζί του. 16 Κι όποιος βρεθεί στο χωράφι να μην επιστρέψει πίσω να πάρει το πανωφόρι του. 17 Αλίμονο στις γυναίκες που θα είναι κείνες τις μέρες έγκυες ή θα θηλάζουν!

18 »Προσεύχεστε να μη γίνει η φυγή σας το χειμώνα. 19 Γιατί τα δεινά που θα συμβούν τότε θα ’ναι τέτοια που δεν ξανάγιναν ως τώρα, από τότε που δημιούργησε ο Θεός τον κόσμο, ούτε και θα ξαναγίνουν. 20 Κι αν ο Κύριος δε λιγόστευε τις ημέρες των δεινών, δε θα γλίτωνε κανένας. Για χάρη όμως των εκλεκτών του, λιγόστεψε εκείνες τις ημέρες.

21 »Αν κάποιος τότε σας πει "να, εδώ είναι ο Μεσσίας, να, εκεί είναι", μην το πιστέψετε. 22 Γιατί θα εμφανιστούν ψευδομεσσίες και ψευδοπροφήτες που θα κάνουν τρομερά και φοβερά σημεία για να παραπλανήσουν, αν είναι δυνατό, ακόμη κι αυτούς που διάλεξε ο Θεός. 23 Εσείς όμως να προσέχετε. Σας τα είπα όλα πριν γίνουν».

Ο ερχομός του Υιού του Ανθρώπου

24 «Εκείνες τις ημέρες, ύστερα από αυτά τα δεινά, ο ήλιος θα σκοτεινιάσει και το φεγγάρι δε θα δίνει πια το φως του· 25 τα άστρα θα πέφτουν από τον ουρανό, και οι ουράνιες δυνάμεις που κρατούν την τάξη του σύμπαντος θα διασαλευτούν. 26 Τότε θα δουν τον Υιό του Ανθρώπου να έρχεται πάνω σε σύννεφα με πολλή δύναμη και λαμπρότητα. 27 Αυτός θα στείλει τότε τους αγγέλους και θα συνάξει τους εκλεκτούς του από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, απ’ όλα τα πέρατα της γης».

Η επαγρύπνηση μπροστά στον αιφνίδιο ερχομό του τέλους

28 «Πάρτε μάθημα από τη συκιά: όταν πια μαλακώσουν τα κλαδιά της και βγάλουν φύλλα, καταλαβαίνετε ότι πλησιάζει το καλοκαίρι. 29 Έτσι κι εσείς, όταν δείτε να γίνονται αυτά, να καταλάβετε ότι πλησιάζει το τέλος, ότι βρίσκεται πολύ κοντά.

30 »Σας βεβαιώνω πως όλα αυτά θα γίνουν όσο ακόμη ζουν οι άνθρωποι αυτής της γενιάς. 31 Ο σημερινός κόσμος θα πάψει να υπάρχει, τα λόγια μου όμως ποτέ.

32 »Όσο για την ημέρα εκείνη ή για τη στιγμή που θα γίνουν αυτά, κανείς δεν ξέρει, ούτε οι άγγελοι στον ουρανό ούτε ο ίδιος ο Υιός παρά μόνο ο Πατέρας.

33 »Προσέχετε, αγρυπνείτε και προσεύχεσθε, γιατί δεν ξέρετε πότε θα έρθει ο καιρός. 34 Θα είναι σαν έναν άνθρωπο που ταξίδεψε σε άλλη χώρα κι άφησε στους δούλους τη φροντίδα του σπιτικού του· στον καθένα όρισε ένα έργο, και στο θυρωρό έδωσε την εντολή να μένει άγρυπνος. 35 Να είστε, λοιπόν, άγρυπνοι, γιατί δεν ξέρετε πότε θα επιστρέψει ο κύριος του σπιτιού: το βράδυ ή τα μεσάνυχτα ή κατά το λάλημα του πετεινού ή το πρωί. 36 Μήπως έρθει ξαφνικά και σας βρει να κοιμάστε. 37 Αυτό που λέω σ’ εσάς, το λέω σε όλους: αγρυπνείτε!»

Sinais do fim dos tempos

1 Quando ele estava saindo do templo, um dos seus discípulos lhe disse:

— Olha, Mestre! Que pedras! Que edifícios!

2 — Você vê estas construções grandiosas? — perguntou Jesus. — Não ficará aqui pedra sobre pedra que não seja derrubada.

3 Tendo Jesus sentado no monte das Oliveiras, de frente para o templo, Pedro, Tiago, João e André lhe perguntaram em particular:

4 — Diz-nos quando acontecerão essas coisas? Qual será o sinal de que está prestes a cumprir-se tudo isso?

5 Jesus começou a dizer:

— Tenham o cuidado de que ninguém os engane. 6 Muitos virão em meu nome, dizendo: "Sou eu!", e enganarão a muitos. 7 Quando ouvirem falar de guerras e de rumores de guerras, não tenham medo. É necessário que tais coisas aconteçam, mas ainda não é o fim. 8 Nação se levantará contra nação, e reino, contra reino. Haverá terremotos em vários lugares; também haverá fome. Essas coisas são o princípio das dores.

9 — Fiquem atentos, pois vocês serão entregues aos tribunais e serão açoitados nas sinagogas. Por minha causa, vocês serão levados à presença de governadores e de reis como testemunho a eles. 10 É necessário que antes o evangelho seja pregado a todas as nações. 11 Quando os prenderem e os levarem a julgamento, não se preocupem com o que vão dizer. Digam somente o que for dado a vocês naquela hora, pois o Espírito Santo é que falará, não vocês.

12 — O irmão entregará à morte outro irmão, e o pai entregará o filho; filhos se rebelarão contra os pais e os matarão. 13 Todos odiarão vocês por causa do meu nome, mas aquele que perseverar até o fim será salvo.

14 — Quando vocês virem "o abominável da desolação"*13.14 Dn 9.27; 11.31; 12.11. no lugar onde não deve estar — quem lê entenda —, então os que estiverem na Judeia fujam para os montes. 15 Quem estiver no telhado da sua casa não desça nem entre para tirar dela coisa alguma. 16 Quem estiver no campo não volte para pegar o seu manto. 17 Como serão terríveis aqueles dias para as grávidas e para as que estiverem amamentando! 18 Orem para que isso não aconteça no inverno. 19 Porque aqueles serão dias de tribulação como nunca houve desde o princípio, quando Deus criou o mundo, até agora, nem jamais haverá. 20 Se o Senhor não tivesse abreviado tais dias, ninguém sobreviveria,*13.20 Ou seria salvo. mas, por causa dos eleitos por ele escolhidos, ele os abreviou. 21 Se, então, alguém disser: "Vejam, aqui está o Cristo!" ou: "Vejam, ali está ele!", não acreditem. 22 Pois aparecerão falsos cristos e falsos profetas, que realizarão sinais e maravilhas, para, se possível, enganar até os escolhidos. 23 Por isso, fiquem atentos; eu os avisei antecipadamente.

24 — Mas, naqueles dias, após a tribulação,

"o sol escurecerá,

e a lua não dará a sua luz;

25 as estrelas cairão do céu,

e os poderes celestes serão abalados".*13.24,25 Is 13.10; 34.4.

26 — Então, verão o Filho do homem vindo nas nuvens com grande poder e glória. 27 E ele enviará os seus anjos e reunirá os seus eleitos dos quatro ventos, dos confins da terra até os confins do céu.

28 — Aprendam a lição da figueira: quando os seus ramos se renovam e as suas folhas começam a brotar, vocês sabem que o verão está próximo. 29 Assim também, quando virem acontecer essas coisas, saibam que o tempo está próximo, às portas. 30 Em verdade lhes digo que não passará esta geração até que todas essas coisas aconteçam. 31 Os céus e a terra passarão, mas as minhas palavras jamais passarão.

O dia e a hora são desconhecidos

32 — Quanto ao dia e à hora, ninguém sabe, nem os anjos no céu, nem o Filho, senão o Pai. 33 Fiquem atentos! Vigiem!*13.33 Há manuscritos que acrescentam Vigiem e orem! Pois vocês não sabem quando virá esse tempo. 34 É como um homem que sai de viagem. Ele deixa a sua casa, encarrega de tarefas cada um dos seus servos e ordena ao porteiro que vigie. 35 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem quando o dono da casa vem: se à tarde, à meia-noite, ao cantar do galo ou ao amanhecer. 36 Se ele vier de repente, que não os encontre dormindo! 37 O que digo a vocês, digo a todos: Vigiem!