Romanos 3

1 Τι παραπάνω έχει, λοιπόν, ο Ιουδαίος, και σε τι ωφελεί η περιτομή; 2 Πολύ ωφελεί, και μάλιστα από πολλές απόψεις. Πρώτα πρώτα, ο Θεός εμπιστεύτηκε στους Ιουδαίους τις επαγγελίες του. 3 Τι κι αν ορισμένοι Ιουδαίοι δεν έμειναν πιστοί στο Θεό; Μήπως η απιστία τους θα κάνει το Θεό ν’ αθετήσει το λόγο του; 4 Όχι, βέβαια! Αντίθετα, ο Θεός κρατάει το λόγο του, ακόμη κι αν όλοι οι άνθρωποι τον αθετήσουν, όπως το λέει και η Γραφή:

Θα δικαιωθείς για όσα έχεις πει

και θα νικήσεις κάθε επικριτή σου.

5 Αν όμως η δική μας αδικία κάνει να φανερωθεί η δικαιοσύνη του Θεού, τότε τι να πούμε; Μιλώντας με ανθρώπινα κριτήρια, να ισχυριστούμε πως είναι άδικος ο Θεός όταν τιμωρεί; 6 Όχι βέβαια! Γιατί, πώς αλλιώς θα κρίνει ο Θεός τον κόσμο; 7 Μα, θα πει κάποιος, αφού το δικό μου ψέμα κάνει φανερή την πιστότητα του Θεού κι έτσι κάνει μεγαλύτερη τη δόξα του, τότε γιατί εγώ καταδικάζομαι ως αμαρτωλός; 8 Μήπως –όπως μας συκοφαντούν μερικοί, και ισχυρίζονται πως το λέμε κιόλας– «πρέπει να κάνουμε το κακό, για να έρθει το καλό»; Όσοι λένε παρόμοια πράγματα θα τιμωρηθούν από το Θεό, όπως το αξίζουν.

Κανένας άνθρωπος δεν είναι δίκαιος

9 Ποιο είναι, λοιπόν, το συμπέρασμα; Υπερέχουμε εμείς οι Ιουδαίοι; Καθόλου! Τώρα μόλις κατηγορήσαμε τόσο τους Ιουδαίους όσο και τους εθνικούς πως βρίσκονται κάτω από το ζυγό της αμαρτίας. 10 Το λέει και η Γραφή:

Δεν υπάρχει δίκαιος άνθρωπος, ούτε ένας.

11 Δεν υπάρχει κανένας με σύνεση.

Δεν υπάρχει κανένας που να αναζητεί το Θεό.

12 Όλοι απομακρύνθηκαν από το Θεό,

όλοι εξαχρειώθηκαν.

Κανένας, μα κανένας δεν κάνει το καλό.

13 Το λαρύγγι τους είναι σαν τάφος ανοιχτός,

απ’ τη γλώσσα τους βγαίνει μόνο ψέμα,

τα χείλη τους κρύβουν φαρμάκι οχιάς.

14 Το στόμα τους είναι γεμάτο από πικρόχολες κατάρες.

15 Τρέχουν γρήγορα τα πόδια τους όταν είναι για φόνο,

16 συντρίμμια και καταστροφές αφήνουν στο διάβα τους.

17 Κι ούτε καν ξέρουν τι θα πει ειρήνη.

18 Ζουν χωρίς φόβο Θεού.

19 Ξέρουμε πως όσα λέει ο νόμος ισχύουν για όσους ζουν κάτω από την εξουσία του νόμου. Και τα παραπάνω τα λέει για να κλείσει κάθε στόμα, και για ν’ αποδειχτεί ότι όλη η ανθρωπότητα είναι υπόδικη ενώπιον του Θεού. 20 Γιατί, με τα έργα που επιβάλλει ο νόμος, κανένας δεν μπορεί να δικαιωθεί. Το μόνο που καταφέρνει με το νόμο είναι να συνειδητοποιήσει τη δύναμη της αμαρτίας.

Πώς σώζει ο Θεός τον άνθρωπο

21 Τώρα όμως έγινε αυτό που είχαν προαναγγείλει ο νόμος και οι προφήτες: αποκαλύφθηκε στον κόσμο η σωτήρια επέμβαση του Θεού, χωρίς τη μεσολάβηση του νόμου. 22 Η σωτήρια αυτή επέμβαση του Θεού απευθύνεται, δια μέσου της πίστεως στον Ιησού Χριστό, σε όλους τους ανθρώπους και ο Θεός σώζει όλους όσοι πιστεύουν, χωρίς να κάνει διάκριση Ιουδαίων και εθνικών. 23 Γιατί όλοι έχουν αμαρτήσει και βρίσκονται μακριά από τη δόξα του Θεού. 24 Ο Θεός όμως τους δικαιώνει χωρίς αντάλλαγμα, με τη χάρη του. Γι’ αυτό έστειλε τον Ιησού Χριστό να μας ελευθερώσει από την αμαρτία. 25 Ο Θεός τον όρισε να γίνει, με το σταυρικό του θάνατο, ο εξιλασμός των αμαρτιών δια της πίστεως δείχνοντας την αγάπη του και συγχωρώντας τις αμαρτίες που έγιναν στο παρελθόν 26 εξαιτίας της ανεκτικότητάς του. Έτσι ο Θεός φανερώνει την αγάπη του στον έσχατο αυτό καιρό, και δείχνει καθαρά ότι είναι και δίκαιος και δικαιώνει όποιον πιστεύει στον Ιησού.

27 Τι έγινε λοιπόν με την καύχησή μας; Έσβησε. Σε ποιο νόμο θα μπορούσε να στηριχτεί; Στο νόμο της επιταγής των έργων; Όχι, αλλά στην αρχή της σωτηρίας δια της πίστεως. 28 Πιστεύουμε, λοιπόν, πως ο άνθρωπος σώζεται όχι με την τήρηση των εντολών του νόμου, αλλά με την πίστη του στο Θεό. 29 Ή μήπως ο Θεός είναι μόνο για τους Ιουδαίους; Δεν είναι και για τους εθνικούς; Και βέβαια είναι. 30 Αφού ένας είναι ο Θεός, που σώζει τόσο τους Ιουδαίους όσο και τους άλλους ανθρώπους μόνο με την πίστη. 31 Μήπως όμως με την πίστη καταργούμε το νόμο; Ποτέ τέτοιο πράγμα· αντίθετα, δίνουμε στο νόμο την πραγματική του θέση.

A fidelidade de Deus

1 Que vantagem há, então, em ser judeu, ou que valor há na circuncisão? 2 Muita, em todos os sentidos! Em primeiro lugar, porque aos judeus foram confiadas as palavras de Deus.

3 Que importa se alguns deles não creram? A incredulidade deles anulará a fidelidade de Deus?*3.3 Ou Que importa se alguns deles foram infiéis? A sua infidelidade anulará a fidelidade de Deus?4 De maneira nenhuma! Seja Deus verdadeiro, e todo homem, mentiroso. Como está escrito:

"Para que sejas justificado nas tuas palavras

e prevaleças quando fores julgado".*3.4 Sl 51.4.

5 Mas, se a nossa injustiça revela a justiça de Deus, que diremos? Que Deus é injusto por aplicar a sua ira? — Falo em termos humanos. — 6 De maneira nenhuma! Se fosse assim, como Deus poderia julgar o mundo? 7 Contudo, se por meio da minha mentira a verdade de Deus se mostrou supremamente grande para a sua glória, por que, então, sou condenado como pecador? 8 Por que não dizer como alguns caluniosamente afirmam que dizemos: "Façamos o mal para que nos venha o bem"? A condenação deles é justa.

Ninguém é justo

9 Que concluiremos então? Temos alguma vantagem? De maneira nenhuma! Já demonstramos que ambos, judeus e gregos, estão todos debaixo do pecado. 10 Como está escrito:

"Não há nenhum justo,

nem um sequer;

11 não há ninguém que entenda,

ninguém que busque a Deus.

12 Todos se desviaram,

tornaram-se juntamente inúteis;

não há ninguém que faça o bem,

não há nem um sequer".*3.10-12 Sl 14.1-3; Sl 53.1-3; Ec 7.20.

13 "A garganta deles é um túmulo aberto;

com a língua enganam".*3.13 Sl 5.9.

"Veneno de víbora está nos seus lábios".*3.13 Sl 140.3.

14 "A boca deles está cheia de maldição e amargura".*3.14 Sl 10.7.

15 "Os pés deles são ágeis para derramar sangue;

16 ruína e miséria marcam os seus caminhos,

17 e não conhecem o caminho da paz".*3.15-17 Is 59.7,8.

18 "Não há temor a Deus diante dos seus olhos".*3.18 Sl 36.1.

19 Sabemos, pois, que tudo quanto a lei diz, ela o diz àqueles que estão debaixo da lei, para que toda boca se cale e o mundo todo esteja sob o juízo de Deus. 20 Portanto, ninguém será declarado justo diante dele pelas obras da lei, pois por meio da lei nos tornamos conscientes do pecado.

A justiça por meio da fé

21 Agora, porém, se manifestou uma justiça que provém de Deus, independentemente da lei, da qual testemunham a Lei e os Profetas, 22 justiça de Deus mediante a fé em Jesus Cristo*3.22 Ou mediante a fidelidade de. para todos os que creem. Não há distinção, 23 pois todos pecaram e estão destituídos da glória de Deus, 24 sendo justificados gratuitamente por sua graça, por meio da redenção que há em Cristo Jesus. 25 Deus o ofereceu como sacrifício para expiação*3.25 Ou lugar de expiação. O grego faz referência à tampa da arca da aliança. Veja Lv 16.15. pelo seu sangue, para ser recebido pela fé, de forma a demonstrar sua justiça. Isto porque, na sua tolerância, deixou impunes os pecados anteriormente cometidos. 26 Todavia, no presente, Deus demonstrou a sua justiça, a fim de ser justo e justificador daquele que tem fé em Jesus.

27 Onde está, então, o motivo de vanglória? Foi excluído. Baseado em que princípio? Na lei das obras? Não, mas no princípio da fé. 28 Concluímos, pois, que o homem é justificado pela fé, independentemente das obras da lei. 29 Deus é Deus somente dos judeus? Ele não é também o Deus dos gentios? Sim, dos gentios também, 30 visto que existe um só Deus, que pela fé justificará os circuncisos e os incircuncisos. 31 Anulamos, então, a lei pela fé? De maneira nenhuma! Ao contrário, confirmamos a lei.