Romanos 9

Η εκλογή του Ισραήλ

1 Λέω την αλήθεια –μάρτυράς μου ο Χριστός– δε λέω ψέματα. Η συνείδησή μου, που την κατευθύνει το Άγιο Πνεύμα, μαρτυρεί κι αυτή πως λέω την αλήθεια. 2 Λυπούμαι πάρα πολύ, και μια θλίψη βαραίνει αδιάκοπα την καρδιά μου. 3 Φτάνω στο σημείο να εύχομαι να χωριζόμουν εγώ από το Χριστό, αρκεί να πήγαιναν κοντά του οι ομοεθνείς αδερφοί μου. 4 Είναι οι απόγονοι του Ισραήλ, που ο Θεός τούς έκανε παιδιά του, τους φανέρωσε τη δόξα του, ανανέωσε επανειλημμένα τη διαθήκη του μ’ αυτούς, τους έδωσε το νόμο, τη λατρεία και τις υποσχέσεις του. 5 Είναι απόγονοι των πατριαρχών, κι απ’ αυτούς κατάγεται ως άνθρωπος ο Χριστός, ο Θεός,*ο Χριστός, ο Θεός. Ή: ...ο Χριστός. Ο Θεός... που εξουσιάζει τα πάντα· ας είναι ευλογημένος στους αιώνες· αμήν.

6 Όχι βέβαια, πως δεν εκπληρώθηκε το σχέδιο του Θεού. Γιατί δεν ταυτίζεται ο αληθινός Ισραήλ μ’ όλους όσοι κατάγονται από τον Ισραήλ. 7 Ούτε είναι αληθινά παιδιά του Αβραάμ όλοι όσοι κατάγονται από τον Αβραάμ, γιατί ο ίδιος ο Θεός είπε στον Αβραάμ: Μόνο από τον Ισαάκ θ’ αποκτήσεις αληθινούς απογόνους.8 Δηλαδή δεν είναι οι σαρκικοί απόγονοι τα παιδιά που του υποσχέθηκε ο Θεός· αντίθετα, θεωρούνται αληθινοί απόγονοι του Αβραάμ τα παιδιά που γεννήθηκαν σύμφωνα με την υπόσχεση του Θεού. 9 Και η υπόσχεση λέει κατά λέξη: Θα ξανάρθω πάλι τέτοια εποχή, και μέχρι τότε η Σάρρα θα έχει γιο.

10 Η υπόσχεση δεν σταματάει εδώ, αλλά συνεχίζεται και στη Ρεβέκκα, που έκανε δίδυμα από έναν άντρα, τον προπάτορά μας τον Ισαάκ. 11 Δεν είχαν γεννηθεί καλά καλά τα παιδιά, ούτε είχαν προφτάσει να κάνουν κάτι καλό ή κακό, όταν ο Θεός, για να φανεί πως το σχέδιό του εξαρτάται μόνο από την εκλογή του, πως εξαρτάται μόνο από αυτόν που καλεί κι όχι από τα έργα του ανθρώπου, 12 είπε στη Ρεβέκκα: Ο μεγαλύτερος θα υπηρετήσει τον νεότερο.13 Όπως λέει η Γραφή: Αγάπησα τον Ιακώβ, μίσησα όμως τον Ησαύ.

14 Τι μπορούμε να πούμε για όλα αυτά; Πως ο Θεός είναι άδικος; Ποτέ τέτοιο πράγμα! 15 Άλλωστε λέει στο Μωυσή: Θα δείξω έλεος σ’ όποιον θέλω να ελεήσω και θα φανώ σπλαχνικός σ’ όποιον θέλω να σπλαχνιστώ.16 Όλα εξαρτώνται, λοιπόν, από το έλεος του Θεού, κι όχι από την ανθρώπινη θέληση και προσπάθεια. 17 Στη Γραφή λέει ο Θεός στο Φαραώ: Σ’ έκανα βασιλιά, ακριβώς για να δείξω στην περίπτωσή σου τη δύναμή μου κι έτσι να γίνει ξακουστό το όνομά μου σ’ όλη τη γη.18 Ο Θεός, λοιπόν, ελεεί τον άνθρωπο ή σκληραίνει την καρδιά του, κατά το θέλημά του.

Οργή και έλεος του Θεού

19 Θα πει βέβαια κάποιος: «Τότε γιατί ακόμη μας βρίσκει σφάλματα ο Θεός; Ποιος τάχα μπορεί ν’ αντισταθεί στο θέλημά του;» 20 Άνθρωπε, ποιος είσαι εσύ, λοιπόν, που κάνεις κριτική στο Θεό; Μπορεί να πει ένα δημιούργημα στο δημιουργό του, «γιατί μ’ έκανες έτσι;» 21 Δεν είναι στο χέρι του αγγειοπλάστη να κάνει με τον πηλό ό,τι θέλει; Από το ίδιο υλικό φτιάχνει σκεύη πολύτιμα και σκεύη για τις πιο συνηθισμένες χρήσεις. 22 Έτσι και ο Θεός, θέλοντας να δείξει την οργή του και να κάνει γνωστή τη δύναμή του, φέρθηκε με μεγάλη μακροθυμία σ’ αυτούς που άξιζαν την οργή του και που ήταν έτοιμοι για το χαμό τους. 23 Σ’ άλλους πάλι θέλησε να φανεί η άπειρη δόξα του, σ’ αυτούς που το έλεός του όρισε να μετάσχουν στη δόξα του 24 –κι αυτοί είμαστε εμείς. Μας κάλεσε όχι μόνο από τον ιουδαϊκό λαό, αλλά και από τους εθνικούς, 25 όπως λέει και στο βιβλίο του Ωσηέ:

Θα ονομάσω λαό μου αυτούς που δεν είναι λαός μου,

αγαπημένους μου αυτούς που δεν είχα αγαπήσει.

26 Και στον τόπο που τους είπα «εσείς δεν είστε λαός μου»,

εκεί θα τους ονομάσω γιους του αληθινού Θεού.

27 Αλλά και ο Ησαΐας διακηρύττει για τον Ισραήλ:

Κι αν ακόμα είναι τόσοι πολλοί οι απόγονοι του Ισραήλ όσοι οι κόκκοι της άμμου στη θάλασσα,

θα σωθεί μόνο ένα μικρό υπόλοιπο.

28 Γιατί ο Κύριος πραγματοποιεί το λόγο του

σύντομα με δικαιοσύνη·

το λόγο του σύντομα θα τον κάνει

πραγματικότητα πάνω στη γη.

29 Και πάλι ο Ησαΐας το προφήτεψε καθαρά:

Αν ο παντοδύναμος Κύριος δε μας άφηνε το υπόλοιπο,

θα γινόμασταν σαν τα Σόδομα, θα εξομοιωνόμασταν με τα Γόμορρα.

Ο Ισραήλ και το ευαγγέλιο

30 Τι συμπέρασμα, λοιπόν, βγάζουμε απ’ όλα αυτά; Οι άλλοι λαοί, οι ειδωλολάτρες, που δε ζητούσαν να βρουν δικαίωση στο Θεό, βρήκαν τη δικαίωση, μια δικαίωση που προέρχεται από την πίστη. 31 Αντίθετα, ο Ισραήλ, που επιδίωκε να δικαιωθεί με την τήρηση του νόμου, δε μπόρεσε να δικαιωθεί με το νόμο. 32 Γιατί; Επειδή θέλησε να το πετύχει όχι με την πίστη στο Θεό, αλλά με τα έργα του νόμου. Έτσι, σκόνταψαν στο λίθο του προσκόμματος, 33 όπως το είχε πει η Γραφή:

Κοιτάξτε, τοποθετώ στη Σιών έναν λίθο για πρόσκομμα, μια πέτρα για πτώση.

Όποιος όμως πιστεύει σ’ αυτόν, δε θα ντροπιαστεί.

A soberania de Deus

1 Digo a verdade em Cristo, não minto; a minha consciência o confirma no Espírito Santo: 2 tenho grande tristeza e constante angústia no coração. 3 Pois eu mesmo desejaria ser amaldiçoado, separado de Cristo, por amor dos meus irmãos, os do meu povo, 4 o povo de Israel. Deles é a adoção de filhos, bem como a glória, as alianças, a concessão da lei, a adoração e as promessas. 5 Deles são os patriarcas e deles o Cristo é descendente humano, o qual é Deus acima de todos, bendito para sempre!*9.5 Ou Cristo, que é sobre tudo. Seja Deus louvado para sempre! Amém.

6 Não que a palavra de Deus tenha falhado, pois nem todos os descendentes de Israel são Israel, 7 nem por serem descendentes de Abraão são todos filhos de Abraão. Ao contrário: "Porque em Isaque a sua descendência será considerada".*9.7 Gn 21.12.8 Em outras palavras, não são os filhos naturais que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são considerados descendência de Abraão. 9 Pois assim a promessa foi feita: "No tempo devido, virei novamente, e Sara terá um filho".*9.9 Gn 18.10,14.

10 Não somente isso, mas também os filhos de Rebeca tiveram um mesmo pai, o nosso pai Isaque. 11 Todavia, antes que os gêmeos nascessem ou fizessem qualquer coisa boa ou má — a fim de que o propósito de Deus conforme a eleição permanecesse, 12 não por obras, mas por aquele que chama —, foi dito a ela: "O mais velho servirá ao mais novo".*9.12 Gn 25.23.13 Como está escrito: "Amei Jacó, mas rejeitei Esaú".*9.13 Ml 1.2,3.

14 Então, que diremos? Acaso Deus é injusto? De maneira nenhuma! 15 Pois ele diz a Moisés:

"Terei misericórdia de quem eu quiser ter misericórdia

e terei compaixão de quem eu quiser ter compaixão".*9.15 Êx 33.19.

16 Portanto, isso não depende do desejo nem do esforço humano, mas da misericórdia de Deus. 17 Porque a Escritura diz ao faraó: "Eu o levantei exatamente com este propósito: mostrar em você o meu poder e para que o meu nome seja proclamado em toda a terra".*9.17 Êx 9.16.18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece a quem quer.

19 Contudo, algum de vocês me dirá: "Então, por que Deus ainda nos culpa? Pois quem resiste à sua vontade?". 20 Mas quem é você, ó homem, para questionar Deus? "Acaso aquilo que é formado pode dizer ao que o formou: ‘Por que me fizeste assim?’."*9.20 Is 29.16; 45.9.21 Não tem o oleiro autoridade sobre a argila para fazer do mesmo barro um vaso para propósitos especiais e outro para uso comum?

22 E se Deus, querendo mostrar a sua ira e tornar conhecido o seu poder, suportou com grande paciência os vasos da sua ira, preparados para destruição? 23 Que dizer, se ele fez isso para tornar conhecidas as riquezas da sua glória sobre os vasos da misericórdia, os quais previamente preparou para glória, 24 ou seja, a nós, a quem também chamou, não apenas dentre os judeus, mas também dentre os gentios? 25 Como ele diz em Oseias:

"Chamarei ‘meu povo’ a quem não é meu povo;

e chamarei ‘minha amada’ a quem não é minha amada",*9.25 Os 2.23.

26 e:

"Acontecerá que, no mesmo lugar em que se lhes declarou:

‘Vocês não são o meu povo’,

eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’ ".*9.26 Os 1.10.

27 Isaías exclama com relação a Israel:

"Embora o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar,

apenas o remanescente será salvo.

28 Pois o Senhor executará na terra a sua sentença,

rápida e definitivamente".*9.27,28 Is 10.22,23.

29 Como disse anteriormente Isaías:

"Se o Senhor dos Exércitos

não nos tivesse deixado descendentes,

já estaríamos como Sodoma

e semelhantes a Gomorra".*9.29 Is 1.9.

A incredulidade de Israel

30 Que diremos, então? Os gentios, que não buscavam justiça — a justiça que vem da fé —, a obtiveram. 31 Israel, porém, que buscava a lei que trouxesse justiça, não a alcançou. 32 Por que não? Porque não a buscava pela fé, mas como se fosse por obras. Eles tropeçaram na pedra de tropeço. 33 Como está escrito:

"Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço

e uma rocha que faz cair;

aquele que nele confia jamais será envergonhado".*9.33 Is 8.14; 28.16.