Η αληθινή μακαριότητα
1 Μακάριος ο άνθρωπος
που μ’ ασεβών ιδέες δεν πορεύτηκε
ούτε σ’ αμαρτωλών το δρόμο στάθηκε
κι ούτε συναναστράφηκε με θεομπαίχτες.
2 Αντίθετα, είναι με το νόμο του Κυρίου
σύμφωνο ό,τι επιθυμεί,
μέρα νύχτα στοχάζεται το νόμο του.
3 Γι’ αυτό σαν δέντρο γίνεται
που είναι φυτεμένο εκεί που τρέχουν τα νερά.
Δίνει τους καρπούς του στον καιρό του,
το φύλλωμά του δεν μαραίνεται ποτέ
και πετυχαίνει το καθετί που κάνει.
4 Δεν είναι έτσι οι ασεβείς, δεν είναι!
Αυτοί είναι σαν τ’ άχυρο,
π’ αέρας το σκορπίζει.
5 Γι’ αυτό και δεν θα παρουσιαστούν
οι ασεβείς κατά την κρίση,
ούτε οι αμαρτωλοί θα συναχθούν
μαζί με τους δικαίους.
6 Γιατί ο Κύριος εκτιμάει
των δίκαιων τη συμπεριφορά,
ενώ η συμπεριφορά των ασεβών
οδηγεί στην καταστροφή.
LIVRO I
Salmos 1–41
1 Bem-aventurado aquele
que não anda segundo o conselho dos ímpios,
não se detém no caminho dos pecadores
nem se assenta na companhia dos zombadores.
2 Ao contrário, a sua satisfação
está na lei do Senhor,
e na sua lei medita dia e noite.
3 É como árvore plantada junto a ribeiros:
dá fruto no tempo certo
e as suas folhas não murcham.
Tudo o que ele faz prospera.
4 Não é o caso dos ímpios!
São como palha que o vento leva.
5 Por isso, os ímpios não resistirão no julgamento
nem os pecadores na comunidade dos justos.
6 Porque o Senhor conhece o caminho dos justos,
mas o caminho dos ímpios leva à destruição!