Zacarias 7

Νηστεία σε ανάμνηση της καταστροφής της Ιερουσαλήμ

1 Την τέταρτη μέρα του ένατου μήνα –του Κισλεύ– το τέταρτο έτος της βασιλείας του Δαρείου,*Την τέταρτη... Δαρείου. Δηλ. το Νοέμβριο 518 π.Χ. δόθηκε μήνυμα από τον Κύριο στο Ζαχαρία. 2 Την ίδια μέρα είχε φτάσει στο ναό του Κυρίου του σύμπαντος από τη Βαιθήλ, ο Σερεσέρ και ο Ρεγέμ-Μέλεχ επικεφαλής αντιπροσωπείας. Ήρθαν για να ζητήσουν την εύνοια του Κυρίου*Η αντιπροσωπεία ήρθε στην Ιερουσαλήμ να συμβουλευθεί τους ιερείς (Λευ 10:10-11) για τη νηστεία που τηρείτο κάθε χρόνο τον πέμπτο μήνα, δηλ. κατά τη θλιβερή επέτειο της καταστροφής του ναού και της Ιερουσαλήμ (587 π.Χ. Β΄ Βασ 25:8-9). Αλλά οι εργασίες ανοικοδόμησης του ναού είχαν ήδη αρχίσει (Αγγ 2:18· Ζαχ 4:7, 9) και το ερώτημα ήταν αν είναι απαραίτητο τώρα να διατηρηθεί αυτή η επέτειος. με θυσίες 3 και να ρωτήσουν τους ιερείς του ναού και τους προφήτες, αν πρέπει να εξακολουθήσουν να τηρούν την ημέρα του πένθους και της νηστείας τον πέμπτο μήνα, όπως έκαναν επί σειρά ετών.

4 Τότε ο Κύριος του σύμπαντος με πρόσταξε: 5 «Πες σ’ όλο το λαό της χώρας και στους ιερείς: "μήπως για μένα εβδομήντα χρόνια τώρα τηρούσατε τις ημέρες της νηστείας και του πένθους, τον πέμπτο και τον έβδομο μήνα;*τον έβδομο μήνα. Τον μήνα αυτό του 587 π.Χ. έγινε η δολοφονία του Γεδαλία (Β΄ Βασ 25:25).6 Κι όταν τρώτε και πίνετε, δεν το κάνετε για τον εαυτό σας; 7 Δε γνωρίζετε τι εγώ ο Κύριος διακήρυξα με τους αρχαίους προφήτες, την εποχή που ακόμα η Ιερουσαλήμ είχε ειρήνη και ασφάλεια μαζί με τις γύρω πόλεις της, και κατοικείτο η νότια περιοχή με τα λοφώδη μέρη δυτικά;"» 8,9 Τότε ο Κύριος του σύμπαντος με πρόσταξε να τους υπενθυμίσω τι είχε πει στους προγόνους τους: «Να κρίνετε με δικαιοσύνη και να δείχνετε αγάπη κι ευσπλαχνία ο ένας για τον άλλο. 10 Να μην καταπιέζετε τις χήρες, τα ορφανά, τους ξένους και τους φτωχούς, και να μη σκέφτεστε κακό ο ένας εναντίον του άλλου». 11 «Αυτοί όμως είχαν αρνηθεί να υπακούσουν», μου είπε ο Κύριος, «και συμπεριφέρθηκαν πεισματικά· έκλεισαν τ’ αυτιά τους για να μην ακούν 12 και έκαναν την καρδιά τους σκληρή σαν το διαμάντι, για να μη δέχονται τη διδασκαλία και τους λόγους που εγώ, ο Κύριος του σύμπαντος, με το Πνεύμα μου, δηλαδή με τους προηγούμενους προφήτες, είχα δώσει. Γι’ αυτό οργίστηκα πολύ. 13 Και όπως εγώ μιλούσα αλλά εκείνοι δεν άκουγαν, έτσι κι εγώ δεν άκουσα όταν αυτοί με καλούσαν. 14 Τους διασκόρπισα σε έθνη όλα άγνωστα σ’ αυτούς. Ερημώθηκε η χώρα πίσω τους και έγινε ακατοίκητη. Έτσι αυτοί οι ίδιοι μετέβαλαν την όμορφη χώρα τους σε έρημο».

Justiça e misericórdia em vez de jejuns

1 No quarto ano do reinado do rei Dario, a palavra do Senhor veio a Zacarias, no quarto dia do nono mês, o mês de quisleu.*7.1 Aproximadamente novembro/dezembro.2 Foi quando o povo de Betel enviou Sarezer e Regém-Meleque com os seus homens, para suplicarem ao Senhor, 3 perguntando aos sacerdotes do templo do Senhor dos Exércitos e aos profetas:

— Devemos lamentar e jejuar no quinto mês, como já estamos fazendo há tantos anos?

4 Então, a palavra do Senhor dos Exércitos veio a mim:

5 — Pergunte a todo o povo da terra e aos sacerdotes: "Quando vocês jejuaram e choraram no quinto e no sétimo meses durante os últimos setenta anos, foi de fato para mim que jejuaram? 6 E, quando comiam e bebiam, não era para vocês mesmos que o faziam? 7 Não são estas as palavras do Senhor proclamadas pelos antigos profetas quando Jerusalém e as cidades ao seu redor estavam em paz e prosperavam, e o Neguebe e a Sefelá*7.7 Pequena faixa de terra de relevo variável entre a planície costeira e as montanhas. eram habitados?".

8 A palavra do Senhor veio novamente a Zacarias:

9 — Assim diz o Senhor dos Exércitos: "Administrem a verdadeira justiça, mostrem misericórdia e compaixão uns para com os outros. 10 Não oprimam a viúva, nem o órfão, nem o estrangeiro, nem o necessitado. Não tramem maldades uns contra os outros no coração".

11 — Eles, porém, recusaram-se a dar atenção; teimosamente, viraram as costas e taparam os ouvidos. 12 Endureceram o coração feito pedra e não ouviram a lei e as palavras que o Senhor dos Exércitos enviou, pelo seu Espírito, por meio dos antigos profetas. Por isso, o Senhor dos Exércitos irou-se muito. 13 "Quando eu os chamei, não me deram ouvidos; por isso, quando eles me chamarem, também não os ouvirei", diz o Senhor dos Exércitos. 14 "Eu os espalhei com um vendaval entre as nações que eles nem conhecem. A terra que deixaram para trás ficou tão destruída que ninguém podia atravessá-la. Foi assim que transformaram a terra desejável em ruínas."