1 Kayo nga'y magsitulad sa Dios, na gaya ng mga anak na minamahal; 2 At magsilakad kayo sa pagibig, gaya rin naman ng pagibig ni Cristo sa inyo, at ibinigay dahil sa atin ang kaniyang sarili, na hain at handog sa Dios upang maging samyo ng masarap na amoy. 3 Nguni't ang pakikiapid, at ang lahat ng karumihan, o kasakiman, ay huwag man lamang masambit sa inyo, gaya ng nararapat sa mga banal; 4 O ang karumihan man, o mga mangmang na pananalita, o ang mga pagbibiro, na di nangararapat: kundi kayo'y magpasalamat. 5 Sapagka't talastas ninyong lubos, na sinomang mapakiapid, o mahalay, o masakim, na isang mapagsamba sa mga diosdiosan, ay walang anomang mamanahin sa kaharian ni Cristo at ng Dios. 6 Huwag kayong madaya ng sinoman ng mga salitang walang kabuluhan: sapagka't dahil sa mga bagay na ito'y dumarating ang galit ng Dios sa mga anak ng pagsuway. 7 Huwag kayong makibahagi sa kanila; 8 Sapagka't noong panahon kayo'y kadiliman, datapuwa't ngayon kayo'y kaliwanagan sa Panginoon: magsilakad kayong gaya ng mga anak ng kaliwanagan: 9 (Sapagka't ang bunga ng kaliwanagan ay nabubuo ng kabutihan at katuwiran at katotohanan), 10 Na inyong pinatutunayan ang kinalulugdan ng Panginoon; 11 At huwag kayong makibahagi sa mga walang mapapakinabang na gawa ng kadiliman, kundi bagkus inyong sawatain; 12 Sapagka't ang mga bagay na ginagawa nila sa lihim ay mahalay na salitain man lamang. 13 Datapuwa't ang lahat ng mga bagay pagka sawata ay itinatanyag ng kaliwanagan: sapagka't ang lahat ng mga bagay na itinatanyag ay kaliwanagan. 14 Kaya sinasabi niya, Gumising kang natutulog, at magbangon ka sa gitna ng mga patay, at liliwanagan ka ni Cristo. 15 Mangagingat nga kayong lubos kung paano kayo lumalakad, huwag gaya ng mga mangmang, kundi gaya ng marurunong; 16 Na inyong samantalahin ang panahon, sapagka't ang mga araw ay masasama. 17 Kaya huwag kayong maging mga mangmang, kundi unawain ninyo kung ano ang kalooban ng Panginoon. 18 At huwag kayong magsipaglasing ng alak na kinaroroonan ng kaguluhan, kundi kayo'y mangapuspos ng Espiritu; 19 Na kayo'y mangagusapan ng mga salmo at mga himno at mga awit na ukol sa espiritu, na nangagaawitan at nangagpupuri sa inyong mga puso sa Panginoon; 20 Na kayo'y laging magpasalamat sa lahat ng mga bagay sa pangalan ng ating Panginoong Jesucristo sa Dios na ating Ama; 21 Na pasakop kayo sa isa't isa sa takot kay Cristo. 22 Mga babae, pasakop kayo sa inyo-inyong sariling asawa, na gaya ng sa Panginoon. 23 Sapagka't ang lalake ay pangulo ng kaniyang asawa, gaya naman ni Cristo na pangulo ng iglesia, na siya rin ang tagapagligtas ng katawan. 24 Datapuwa't kung paanong ang iglesia ay nasasakop ni Cristo, ay gayon din naman ang mga babae ay pasakop sa kani-kaniyang asawa sa lahat ng mga bagay. 25 Mga lalake, ibigin ninyo ang inyo-inyong asawa, gaya naman ni Cristo na umibig sa iglesia, at ibinigay ang kaniyang sarili dahil sa kaniya; 26 Upang kaniyang pakabanalin ito, na nilinis sa pamamagitan ng paghuhugas ng tubig na may salita, 27 Upang ang iglesia ay maiharap sa kaniyang sarili na maluwalhati, na walang dungis o kulubot o anomang gayong bagay; kundi ito'y nararapat maging banal at walang kapintasan. 28 Gayon din naman nararapat ibigin ng mga lalake ang kani-kaniyang sariling asawa, na gaya ng kanilang sariling mga katawan. Ang umiibig sa kaniyang sariling asawa ay umiibig sa kaniyang sarili: 29 Sapagka't walang sinoman na napoot kailan man sa kaniyang sariling katawan; kundi kinakandili at minamahal, gaya naman ni Cristo sa iglesia; 30 Sapagka't tayo ay mga sangkap ng kaniyang katawan. 31 Dahil dito'y iiwan ng lalake ang kaniyang ama at ina, at makikisama sa kaniyang asawa; at ang dalawa ay magiging isang laman. 32 Ang hiwagang ito ay dakila: datapuwa't sinasalita ko ang tungkol kay Cristo at tungkol sa iglesia. 33 Gayon man ay umibig naman ang bawa't isa sa inyo sa kani-kaniyang sariling asawa gaya ng sa kaniyang sarili; at ang babae ay gumalang sa kaniyang asawa.

1 Be you therefore followers of God, as dear children;2 And walk in love, as Christ also has loved us, and has given himself for us an offering and a sacrifice to God for a sweet smelling fragrance.3 But fornication, and all uncleanness, or covetousness, let it not be once named among you, as becomes saints;4 Neither filthiness, nor foolish talking, nor jesting, which are not fitting: but rather giving of thanks.5 For this you know, that no fornicator, nor unclean person, nor covetous man, who is an idolater, has any inheritance in the kingdom of Christ and of God.6 Let no man deceive you with vain words: for because of these things comes the wrath of God upon the children of disobedience.7 Be not therefore partakers with them.8 For you were once darkness, but now are you light in the Lord: walk as children of light:9 (For the fruit of the Spirit is in all goodness and righteousness and truth;)10 Proving what is acceptable unto the Lord.11 And have no fellowship with the unfruitful works of darkness, but rather reprove them.12 For it is a shame even to speak of those things which are done of them in secret.13 But all things that are reproved are made manifest by the light: for whatsoever does make manifest is light.14 Therefore he says, Awake you that sleep, and arise from the dead, and Christ shall give you light.15 See then that you walk carefully, not as fools, but as wise,16 Redeeming the time, because the days are evil.17 Therefore be not unwise, but understanding what the will of the Lord is.18 And be not drunk with wine, in which is excess; but be filled with the Spirit;19 Speaking to yourselves in psalms and hymns and spiritual songs, singing and making melody in your heart to the Lord;20 Giving thanks always for all things unto God, even the Father, in the name of our Lord Jesus Christ;21 Submitting yourselves one to another in the fear of God.22 Wives, submit yourselves unto your own husbands, as unto the Lord.23 For the husband is the head of the wife, even as Christ is the head of the church: and he is the savior of the body.24 Therefore as the church is subject unto Christ, so let the wives be to their own husbands in every thing.25 Husbands, love your wives, even as Christ also loved the church, and gave himself for it;26 That he might sanctify and cleanse it with the washing of water by the word,27 That he might present it to himself a glorious church, not having spot, or wrinkle, or any such thing; but that it should be holy and without blemish.28 So ought men to love their wives as their own bodies. He that loves his wife loves himself.29 For no man ever yet hated his own flesh; but nourishes and cherishes it, even as the Lord the church:30 For we are members of his body, of his flesh, and of his bones.31 For this cause shall a man leave his father and mother, and shall be joined unto his wife, and they two shall be one flesh.32 This is a great mystery: but I speak concerning Christ and the church.33 Nevertheless let every one of you in particular so love his wife even as himself; and the wife see that she respect her husband.