1 Selepas umat Israelmeninggalkan Mesir, dalam barisan menurut suku masing-masing di bawah pimpinan Musa dan Harun, mereka berkhemah di beberapa tempat. 2 TUHAN memerintahkan Musa menulis nama tiap-tiap tempat mereka berkhemah.
3 Umat Israelmeninggalkan Mesir pada hari kelima belas bulan pertama, sehari selepas Paska yang pertama. Di bawah perlindungan TUHAN, umat Israeldengan penuh keyakinan meninggalkan kota Ramesessambil disaksikan oleh orang Mesir, 4 yang ketika itu sedang menguburkan anak-anak lelaki sulung mereka yang dibunuh oleh TUHAN. Demikianlah TUHAN menunjukkan bahawa Dia lebih berkuasa daripada tuhan-tuhan orang Mesir.
5 Umat Israelberangkat dari Rameseslalu berkhemah di Sukot. 6 Mereka berangkat lagi lalu berkhemah di Etam, di pinggir kawasan gurun. 7 Dari sana, mereka kembali ke Pi-Hahirot, di sebelah timur Baal-Zefon, lalu berkhemah dekat Migdol. 8 Dari Pi-Hahirot mereka menyeberangi Laut GelagahLaut Gelagah: Lihat Kamus.lalu masuk ke kawasan gurun Etam. Selepas tiga hari perjalanan, mereka berkhemah di Mara. 9 Dari sana mereka berangkat lalu berkhemah di Elim; di situ ada dua belas mata air dan tujuh puluh pokok kurma.
10 Kemudian mereka meninggalkan Elimdan berkhemah dekat Laut Gelagah. 11 Selanjutnya mereka berkhemah di padang gurun Sin. 12 Setelah itu mereka berkhemah di Dofka, 13 lalu di Alus, 14 dan kemudian di Rafidim, tetapi di sana tidak ada air minum.
15-37 Dalam perjalanan mereka dari Rafidimke Gunung Hor, mereka berkhemah di tempat-tempat berikut: Gurun Sinai, Kibrot-Taawa (atau "Kuburan Kerakusan"), Hazerot, Ritma, Rimon-Peres, Libna, Risa, Kehelata, Gunung Syafer, Harada, Makhelot, Tahat, Tarah, Mitka, Hasmona, Moserot, Bene-Yaakan, Hor-Gidgad, Yotbata, Abrona, Ezion-Geber, padang gurun Zin(iaitu Kades), dan Gunung Hordi sempadan tanah Edom.
38,39 Bil 20.22-28;Ul 10.6,32.50Imam Harun naik ke Gunung Hormenurut perintah TUHAN. Di situ Harun meninggal ketika berumur 123 tahun, pada hari pertama bulan kelima, tahun yang keempat puluh setelah umat Israelmeninggalkan Mesir.
40 Bil 21.1Sementara itu raja negeri Arad, di Tanah Negeb, di bahagian selatan Kanaan mendapat khabar bahawa umat Israelsedang menuju ke negerinya.
41-49 Inilah tempat-tempat perkhemahan umat Israel dalam perjalanan dari Gunung Horsampai ke dataran tanah Moab: Zalmona, Funon, Obot, reruntuhan Abarimdi kawasan Moab, Dibon-Gad, Almon-Diblataim, Pergunungan Abarimdekat Gunung Nebodan di dataran tanah Moabdi pinggir Sungai Yordan, bertentangan dengan kota Yerikho, di antara Bet-Yesimot dan Lembah Sitim.
Petunjuk-Petunjuk sebelum Menyeberangi Sungai Yordan
50 Di dataran Moab, di pinggir Sungai Yordan, bertentangan dengan kota Yerikho, TUHAN memberi Musa 51 petunjuk-petunjuk ini bagi umat Israel, "Apabila kamu menyeberangi Sungai Yordan dan pergi ke tanah Kanaan, 52 usirlah semua penduduk tanah itu. Musnahkanlah semua berhala mereka yang dibuat daripada batu dan logam; musnahkanlah juga tempat-tempat pemujaan mereka. 53 Dudukilah tanah itu dan tinggallah di situ kerana Aku memberikannya kepada kamu. 54 Bil 26.54-56Kemudian bahagikanlah tanahnya kepada suku-suku kamu dengan membuang undi: bahagian yang besar untuk suku yang besar, dan bahagian yang kecil untuk suku yang kecil. 55 Tetapi jika kamu tidak mengusir penduduk tanah itu, orang yang tetap tinggal di situ akan menyusahkan kamu seperti selumbar di dalam mata kamu dan duri di rusuk kamu. Kemudian mereka akan melawan kamu. 56 Jika kamu tidak mengusir mereka, Aku akan membinasakan kamu seperti yang Aku cadangkan terhadap mereka."
Pessoa
H3290
Jacó
יַעֲקֹ֑בyaaqovΙακωβIakob
Jacó, filho de Isaque, comprou de Esaú o direito de primogenitura, lutou com Deus em Peniel e recebeu o nome Israel; seus doze filhos deram origem às tribos (Gênesis 32:28).
Significado: “Aquele que segura pelo calcanhar (suplantador)”
Jacó, filho de Isaque, comprou de Esaú o direito de primogenitura, lutou com Deus em Peniel e recebeu o nome Israel; seus doze filhos deram origem às tribos (Gênesis 32:28).
Significado: “Aquele que segura pelo calcanhar (suplantador)”
Jacó, filho de Isaque, comprou de Esaú o direito de primogenitura, lutou com Deus em Peniel e recebeu o nome Israel; seus doze filhos deram origem às tribos (Gênesis 32:28).
Significado: “Aquele que segura pelo calcanhar (suplantador)”
Ramessés foi uma das cidades de armazenamento que os israelitas construíram para o faraó no Egito, e dela partiram para Sucote cerca de seiscentos mil homens a pé, além de mulheres e crianças (Êxodo 12:37).
Jacó, filho de Isaque, comprou de Esaú o direito de primogenitura, lutou com Deus em Peniel e recebeu o nome Israel; seus doze filhos deram origem às tribos (Gênesis 32:28).
Significado: “Aquele que segura pelo calcanhar (suplantador)”
Ramessés foi uma das cidades de armazenamento que os israelitas construíram para o faraó no Egito, e dela partiram para Sucote cerca de seiscentos mil homens a pé, além de mulheres e crianças (Êxodo 12:37).
Eziom-Geber é o lugar onde Salomão construiu navios, perto de Elate, na terra de Edom, às margens do mar Vermelho; ali também naufragaram os navios de Josafá (1 Reis 9:26).
Edom é a terra de Seir, onde vivia Esaú, irmão de Jacó. O rei de Edom negou a Israel passagem por sua terra, e Edom se rebelou contra Judá (2 Reis 8:22).
Jacó, filho de Isaque, comprou de Esaú o direito de primogenitura, lutou com Deus em Peniel e recebeu o nome Israel; seus doze filhos deram origem às tribos (Gênesis 32:28).
Significado: “Aquele que segura pelo calcanhar (suplantador)”
O Neguebe é a região do extremo sul de Judá, para onde Abrão seguiu e onde Isaque morava. Cabzeel, Éder e Jagur ficavam ali, na direção da fronteira de Edom (Josué 15:21).
Jacó, filho de Isaque, comprou de Esaú o direito de primogenitura, lutou com Deus em Peniel e recebeu o nome Israel; seus doze filhos deram origem às tribos (Gênesis 32:28).
Significado: “Aquele que segura pelo calcanhar (suplantador)”
Moabe é uma terra governada por reis, como Eglom e Balaque, onde Davi pediu ao rei que acolhesse seus pais; fogo e castigo são anunciados contra ela (Amós 2:2).
Abarim é a serra onde o Senhor mandou Moisés subir, até o monte Nebo, em Moabe, para ver a terra dada aos israelitas. Israel acampou nos montes de Abarim, defronte de Nebo (Números 33:47).
Moabe é uma terra governada por reis, como Eglom e Balaque, onde Davi pediu ao rei que acolhesse seus pais; fogo e castigo são anunciados contra ela (Amós 2:2).
Abarim é a serra onde o Senhor mandou Moisés subir, até o monte Nebo, em Moabe, para ver a terra dada aos israelitas. Israel acampou nos montes de Abarim, defronte de Nebo (Números 33:47).
Nebo foi uma cidade cujo nome foi mudado pelos que a construíram, ao lado de Baal-Meom e Sibma; o Senhor dos Exércitos disse que Nebo ficou destruída (Jeremias 48:1).
Moabe é uma terra governada por reis, como Eglom e Balaque, onde Davi pediu ao rei que acolhesse seus pais; fogo e castigo são anunciados contra ela (Amós 2:2).
As planícies de Moabe, junto ao Jordão, em frente de Jericó, foram o acampamento de Israel, onde o Senhor falou a Moisés e os israelitas choraram Moisés por trinta dias (Deuteronômio 34:8).
Jacó, filho de Isaque, comprou de Esaú o direito de primogenitura, lutou com Deus em Peniel e recebeu o nome Israel; seus doze filhos deram origem às tribos (Gênesis 32:28).
Significado: “Aquele que segura pelo calcanhar (suplantador)”