1 A senhora Sabedoria edifica sua casa; a senhora Loucura destrói a sua com as próprias mãos.2 Quem caminha direito teme o Senhor; o que anda desviado o despreza.3 A boca do néscio encerra a vara para seu orgulho, mas os lábios do sábio são uma proteção para si mesmo.4 Onde não há bois, a manjedoura está vazia; a abundância da colheita provém da força do gado.5 A testemunha fiel não mente; a testemunha falsa profere falsidades.6 O mofador busca a sabedoria, mas em vão; ao homem entendido a ciência é fácil.7 Afasta-te da presença do tolo: em seus lábios não encontrarás palavras sábias.8 A sabedoria do prudente está no cuidar do seu procedimento; a loucura dos insensatos consiste na fraude.9 O insensato zomba do pecado; a benevolência {de Deus} é para os homens retos.10 O coração conhece suas próprias amarguras; o estranho não pode partilhar de sua alegria.11 A habitação dos pérfidos será destruída, mas a tenda dos justos florescerá.12 Há caminho que parece reto ao homem; seu fim, porém, é o caminho da morte.13 Mesmo no sorrir, o coração pode estar triste; a alegria pode findar na aflição.14 O extraviado será saciado com seus próprios erros; o homem de bem, com seus atos.15 O ingênuo acredita em tudo o que se diz; o prudente vigia seus passos.16 O sábio teme o mal e dele se aparta, mas o insensato que se eleva dá-se por seguro.17 O homem violento comete loucura; o dissimulado atrai a si o ódio.18 Os ingênuos têm por herança a loucura; os prudentes, a ciência como coroa.19 Diante dos bons humilham-se os maus e os ímpios ante as portas do justo.20 Até mesmo ao seu companheiro o pobre é odioso; numerosos são os amigos do rico.21 Quem despreza seu próximo comete um pecado; feliz aquele que tem compaixão dos desgraçados.22 Porventura não erram os que maquinam o mal? Os que planejam o bem adquirem favor e verdade.23 Para todo esforço há fruto, muito palavrório só produz penúria.24 Para o sábio a riqueza é uma coroa. A loucura dos insensatos permanece loucura.25 A testemunha fiel salva vidas; o que profere mentiras é falso.26 No temor do Senhor {o justo} encontra apoio sólido; seus filhos nele encontrarão abrigo.27 O temor do Senhor é uma fonte de vida para escapar aos laços da morte.28 A multidão do povo é a glória de um rei; a falta de população é a ruína de um príncipe.29 O paciente dá prova de bom senso; quem se arrebata rapidamente manifesta sua loucura.30 Um coração tranqüilo é a vida do corpo, enquanto a inveja é a cárie dos ossos.31 O opressor do pobre ultraja seu criador, mas honra-o o que se compadece do indigente.32 É por causa de sua própria malícia que cai o ímpio; o justo, porém, até na morte conserva a confiança.33 No coração do prudente repousa a sabedoria. Entre os tolos ela se fará conhecer?34 A justiça enaltece uma nação; o pecado é a vergonha dos povos.35 O servidor inteligente goza do favor do rei, mas a sua ira fere o desonrado.

1 Saĝa virino konstruas sian domon; Sed malsaĝa detruas ĝin per siaj manoj.2 Kiu iras la ĝustan vojon, tiu timas la Eternulon; Sed kiu iras vojon malĝustan, tiu Lin malestimas.3 En la buŝo de malsaĝulo estas vergo por lia malhumileco; Sed la buŝo de saĝuloj ilin gardas.4 Se ne ekzistas bovoj, la grenejoj estas malplenaj; Sed multe da profito estas de la forto de bovoj.5 Verama atestanto ne mensogas; Sed atestanto falsama elspiras mensogojn.6 Mokanto serĉas saĝecon kaj ĝin ne trovas; Sed por saĝulo la sciado estas facila.7 Foriru de homo malsaĝa; Ĉar vi ne aŭdos parolon de saĝo.8 La saĝeco de saĝulo estas komprenado de sia vojo; Kaj la malsaĝeco de malsaĝuloj estas trompiĝado.9 Malsaĝuloj ŝercas pri siaj kulpoj; Sed inter virtuloj ekzistas reciproka favoro.10 Koro scias sian propran malĝojon; Kaj en ĝia ĝojo ne partoprenas fremdulo.11 Domo de malvirtuloj estos ekstermita; Sed dometo de virtuloj floros.12 Iufoje vojo ŝajnas ĝusta al homo, Kaj tamen ĝia fino kondukas al la morto.13 Ankaŭ dum ridado povas dolori la koro; Kaj la fino de ĝojo estas malĝojo.14 Laŭ siaj agoj manĝos homo malbonkora; Kaj homo bona satiĝos per siaj faroj.15 Naivulo kredas ĉiun vorton; Sed saĝulo estas atenta pri sia vojo.16 Saĝulo timas, kaj forkliniĝas de malbono; Sed malsaĝulo estas incitiĝema kaj memfidema.17 Malpacienculo faras malsaĝaĵojn; Kaj malbonintenculo estas malamata.18 Naivuloj akiras malsaĝecon; Sed saĝuloj estas kronataj de klereco.19 Malbonuloj humiliĝos antaŭ bonuloj; Kaj malvirtuloj estos antaŭ la pordego de virtulo.20 Malriĉulo estas malamata eĉ de sia proksimulo; Sed riĉulo havas multe da amikoj.21 Kiu malŝatas sian proksimulon, tiu estas pekulo; Sed kiu kompatas malriĉulojn, tiu estas feliĉa.22 Ĉu ne eraras malbonintenculoj? Sed favorkoreco kaj vero estas ĉe tiuj, kiuj havas bonajn intencojn.23 De ĉiu laboro estos profito; Sed de babilado venas nur senhaveco.24 Propra riĉeco estas krono por la saĝuloj; Sed la malsaĝeco de la malsaĝuloj restas malsaĝeco.25 Verparola atestanto savas animojn; Sed malverparola elspiras trompon.26 En la timo antaŭ la Eternulo estas forta fortikaĵo; Kaj Li estos rifuĝejo por Siaj infanoj.27 La timo antaŭ la Eternulo estas fonto de vivo, Por evitigi la retojn de la morto.28 Grandeco de popolo estas gloro por reĝo; Kaj manko de popolo pereigas la reganton.29 Pacienculo havas multe da saĝo; Sed malpacienculo elmontras malsaĝecon.30 Trankvila koro estas vivo por la korpo; Sed envio estas puso por la ostoj.31 Kiu premas malriĉulon, tiu ofendas lian Kreinton; Kaj kiu Lin honoras, tiu kompatas malriĉulon.32 Pro sia malboneco malvirtulo estos forpuŝita; Sed virtulo eĉ mortante havas esperon.33 En la koro de saĝulo ripozas saĝo; Kaj kio estas en malsaĝuloj, tio elmontriĝas.34 Virto altigas popolon; Sed peko pereigas gentojn.35 Favoron de la reĝo havas sklavo saĝa; Sed kontraŭ malbonkonduta li koleras.