1 Ao mestre de canto. Não destruas. Cântico de Davi. Será que realmente fazeis justiça, ó poderosos do mundo? Será que julgais pelo direito, ó filhos dos homens?2 Não, pois em vossos corações cometeis iniqüidades, e vossas mãos distribuem injustiças sobre a terra.3 Desde o seio materno se extraviaram os ímpios, desde o seu nascimento se desgarraram os mentirosos.4 Semelhante ao das serpentes é o seu veneno, ao veneno da víbora surda que fecha os ouvidos5 para não ouvir a voz dos fascinadores, do mágico que enfeitiça habilmente.6 Ó Deus, quebrai-lhes os dentes na própria boca; parti as presas dos leões, ó Senhor.7 Que eles se dissipem como as águas que correm, e fiquem suas flechas despontadas.8 Passem como o caracol que deslizando se consome, sejam como o feto abortivo que não verá o sol.9 Antes que os espinhos cheguem a aquecer vossas panelas, que o turbilhão os arrebate enquanto estão ainda verdes.10 O justo terá a alegria de ver o castigo dos ímpios, e lavará os pés no sangue deles.11 E os homens dirão: Sim, há recompensa para o justo; sim, há um Deus para julgar a terra.

1 Jūs, teisėjai, ar sprendžiate teisingai? Ar teisingai teisiate žmones?2 Ne, jūs darote nedorybes širdyje, jūsų rankos smurtą sėja.3 Nedorėliai klysta nuo pat kūdikystės, nuo pat gimimo jie klaidžioja ir meluoja.4 Jų nuodai panašūs į gyvatės nuodus, kaip angies, kuri užsikemša ausis,5 kad negirdėtų labiausiai įgudusio kerėtojo balso.6 Dieve, sutrupink jiems dantis burnoje, Viešpatie, išdaužyk iltis jauniems liūtams!7 Tepradingsta jie kaip tekantis vanduo, tesulūžta jų strėlės, jiems betaikant.8 Teištyžta jie kaip sraigė, kaip nelaiku gimęs kūdikis tenemato saulės!9 Tenuneša juos audra greičiau, negu puodas pajus degančių erškėčių karštį.10 Teisusis džiaugsis, matydamas atpildą, nedorėlio krauju plausis sau kojas.11 Tada žmonės sakys: "Tikrai, atpildą gauna teisusis! Tikrai yra Dievas, teisėjas žemėje!"