1 Audite verbum hoc, vaccæ pingues,
quæ estis in monte Samariæ,
quæ calumniam facitis egenis
et confringitis pauperes ;
quæ dicitis dominis vestris : Afferte, et bibemus.
2 Juravit Dominus Deus in sancto suo,
quia ecce dies venient super vos,
et levabunt vos in contis,
et reliquias vestras in ollis ferventibus.
3 Et per aperturas exibitis altera contra alteram,
et projiciemini in Armon,
dicit Dominus.
4 Venite ad Bethel, et impie agite ;
ad Galgalam, et multiplicate prævaricationem :
et afferte mane victimas vestras,
tribus diebus decimas vestras.
5 Et sacrificate de fermentato laudem,
et vocate voluntarias oblationes, et annuntiate ;
sic enim voluistis, filii Israël,
dicit Dominus Deus.
6 Unde et ego dedi vobis stuporem dentium in cunctis urbibus vestris,
et indigentiam panum in omnibus locis vestris ;
et non estis reversi ad me,
dicit Dominus.
7 Ego quoque prohibui a vobis imbrem,
cum adhuc tres menses superessent usque ad messem :
et plui super unam civitatem,
et super alteram civitatem non plui ;
pars una compluta est,
et pars super quam non plui, aruit.
8 Et venerunt duæ et tres civitates ad unam civitatem
ut biberent aquam, et non sunt satiatæ ;
et non redistis ad me,
dicit Dominus.
9 Percussi vos in vento urente, et in aurugine :
multitudinem hortorum vestrorum et vinearum vestrarum,
oliveta vestra et ficeta vestra comedit eruca :
et non redistis ad me,
dicit Dominus.
10 Misi in vos mortem in via Ægypti ;
percussi in gladio juvenes vestros,
usque ad captivitatem equorum vestrorum,
et ascendere feci putredinem castrorum vestrorum in nares vestras :
et non redistis ad me,
dicit Dominus.
11 Subverti vos sicut subvertit Deus Sodomam et Gomorrham,
et facti estis quasi torris raptus ab incendio :
et non redistis ad me,
dicit Dominus.
12 Quapropter hæc faciam tibi, Israël :
postquam autem hæc fecero tibi,
præparare in occursum Dei tui, Israël.
13 Quia ecce formans montes,
et creans ventum,
et annuntians homini eloquium suum,
faciens matutinam nebulam,
et gradiens super excelsa terræ :
Dominus Deus exercituum nomen ejus.
Israel mantém-se rebelde
1 Ouçam esta palavra, vocês, vacas de Basã que estão
no monte de Samaria,
vocês que oprimem os pobres, esmagam os necessitados
e dizem aos senhores deles:
"Tragam bebidas, e vamos beber!".
2 O Soberano Senhor jurou pela sua santidade:
"Certamente chegará o tempo
em que vocês serão levados com ganchos,
e os últimos de vocês, com anzóis de pesca.
3 Cada um de vocês sairá
pelas brechas do muro,
e serão atirados na direção do Harmom",4.3 Possível referência ao monte Hermom.
declara o Senhor.
4 "Vão a Betel e ponham-se a pecar;
vão a Gilgal e pequem ainda mais.
Cada manhã, ofereçam os seus sacrifícios
e, no terceiro dia, os seus dízimos.4.4 Ou a cada três anos.
5 Queimem pão fermentado como oferta de gratidão
e proclamem em toda parte as suas ofertas voluntárias.
Anunciem-nas, israelitas,
pois é isso que vocês gostam de fazer",
declara o Soberano Senhor.
6 "Fui eu mesmo que dei a vocês estômago vazio4.6 Hebraico: dentes limpos. em cada uma das suas cidades
e falta de alimentos em todo lugar.
Mesmo assim, vocês não se voltaram para mim",
declara o Senhor.
7 "Também fui eu que retive de vocês a chuva
quando ainda faltavam três meses para a colheita.
Mandei chuva a uma cidade,
mas não a outra.
Uma plantação recebeu chuva;
outra não, e secou-se.
8 Gente de duas ou três cidades
ia cambaleando de uma cidade a outra
em busca de água, sem matar a sede.
Mesmo assim, vocês não se voltaram para mim",
declara o Senhor.
9 "Muitas vezes, castiguei os seus jardins e as suas vinhas,
castiguei-os com pragas e fungos.
Gafanhotos devoraram as suas figueiras e as suas oliveiras.
Mesmo assim, vocês não se voltaram para mim",
declara o Senhor.
10 "Enviei pragas contra vocês
como fiz com o Egito.
Matei os seus jovens à espada
e deixei que capturassem os seus cavalos.
Enchi o seu nariz com o mau cheiro dos seus acampamentos.
Mesmo assim, vocês não se voltaram para mim",
declara o Senhor.
11 "Destruí algumas das suas cidades
como destruí4.11 Hebraico: como Deus destruiu. Sodoma e Gomorra.
Ficaram como um tição tirado do fogo.
Mesmo assim, vocês não se voltaram para mim",
declara o Senhor.
12 "Por isso, ainda o castigarei, ó Israel,
e, porque farei isto com você,
prepare-se para encontrar-se com o seu Deus, ó Israel."
13 Aquele que forma os montes,
que cria o vento
e que revela os seus pensamentos ao homem,
aquele que transforma a alvorada em trevas
e pisa sobre as montanhas da terra;
Senhor, Deus dos Exércitos, é o seu nome.