Pular para o conteúdo
Publicidade

Genesis 11

NVI

1 Erat autem terra labii unius, et sermonum eorumdem. 2 Cumque proficiscerentur de oriente, invenerunt campum in terra Sennaar, et habitaverunt in eo. 3 Dixitque alter ad proximum suum : Venite, faciamus lateres, et coquamus eos igni. Habueruntque lateres pro saxis, et bitumen pro cæmento : 4 et dixerunt : Venite, faciamus nobis civitatem et turrim, cujus culmen pertingat ad cælum : et celebremus nomen nostrum antequam dividamur in universas terras. 5 Descendit autem Dominus ut videret civitatem et turrim, quam ædificabant filii Adam, 6 et dixit : Ecce, unus est populus, et unum labium omnibus : cœperuntque hoc facere, nec desistent a cogitationibus suis, donec eas opere compleant. 7 Venite igitur, descendamus, et confundamus ibi linguam eorum, ut non audiat unusquisque vocem proximi sui. 8 Atque ita divisit eos Dominus ex illo loco in universas terras, et cessaverunt ædificare civitatem. 9 Et idcirco vocatum est nomen ejus Babel, quia ibi confusum est labium universæ terræ : et inde dispersit eos Dominus super faciem cunctarum regionum.

10 Hæ sunt generationes Sem : Sem erat centum annorum quando genuit Arphaxad, biennio post diluvium. 11 Vixitque Sem, postquam genuit Arphaxad, quingentis annis : et genuit filios et filias. 12 Porro Arphaxad vixit triginta quinque annis, et genuit Sale. 13 Vixitque Arphaxad, postquam genuit Sale, trecentis tribus annis : et genuit filios et filias. 14 Sale quoque vixit triginta annis, et genuit Heber. 15 Vixitque Sale, postquam genuit Heber, quadringentis tribus annis : et genuit filios et filias. 16 Vixit autem Heber triginta quatuor annis, et genuit Phaleg. 17 Et vixit Heber postquam genuit Phaleg, quadringentis triginta annis : et genuit filios et filias. 18 Vixit quoque Phaleg triginta annis, et genuit Reu. 19 Vixitque Phaleg, postquam genuit Reu, ducentis novem annis : et genuit filios et filias. 20 Vixit autem Reu triginta duobus annis, et genuit Sarug. 21 Vixit quoque Reu, postquam genuit Sarug, ducentis septem annis : et genuit filios et filias. 22 Vixit vero Sarug triginta annis, et genuit Nachor. 23 Vixitque Sarug, postquam genuit Nachor, ducentis annis : et genuit filios et filias. 24 Vixit autem Nachor viginti novem annis, et genuit Thare. 25 Vixitque Nachor, postquam genuit Thare, centum decem et novem annis : et genuit filios et filias. 26 Vixitque Thare septuaginta annis, et genuit Abram, et Nachor, et Aran.

27 Hæ sunt autem generationes Thare : Thare genuit Abram, Nachor et Aran. Porro Aran genuit Lot. 28 Mortuusque est Aran ante Thare patrem suum, in terra nativitatis suæ, in Ur Chaldæorum. 29 Duxerunt autem Abram et Nachor uxores : nomen uxoris Abram, Sarai : et nomen uxoris Nachor, Melcha filia Aran, patris Melchæ, et patris Jeschæ. 30 Erat autem Sarai sterilis, nec habebat liberos. 31 Tulit itaque Thare Abram filium suum, et Lot filium Aran, filium filii sui, et Sarai nurum suam, uxorem Abram filii sui, et eduxit eos de Ur Chaldæorum, ut irent in terram Chanaan : veneruntque usque Haran, et habitaverunt ibi. 32 Et facti sunt dies Thare ducentorum quinque annorum, et mortuus est in Haran.

A torre de Babel

1 No mundo todo, havia apenas uma língua, um só idioma.

2 Ao seguir para o leste, as pessoas encontraram uma planície em Sinar11.2 Isto é, Babilônia. e ali se estabeleceram.

3 Disseram umas às outras:

— Venham! Vamos fazer tijolos e queimá-los bem.

Os tijolos serviram de pedras para eles, e o betume serviu de argamassa. 4 Depois, disseram:

— Venham! Vamos construir para nós uma cidade com uma torre que alcance os céus. Assim, o nosso nome ficará famoso e não seremos espalhados por toda a terra.

5 O Senhor desceu para ver a cidade e a torre que as pessoas estavam construindo. 6 O Senhor disse:

— Se, como um só povo que fala a mesma língua, começaram a fazer isso, nada do que planejem fazer será impossível para eles. 7 Venham! Desçamos e confundamos a língua que falam, para que não entendam mais o que dizem uns aos outros.

8 Assim, o Senhor os espalhou dali por toda a terra, e pararam de construir a cidade. 9 Por isso, foi chamada Babel,11.9 Isto é, Babilônia; em hebraico, Babel soa como o verbo que significa confundir. porque ali o Senhor confundiu a língua de todo o mundo. Dali o Senhor os espalhou por toda a terra.

A descendência de Sem

10 Este é o registro dos descendentes11.10 Hebraico: Estas são as gerações; também no versículo 27. de Sem:

Dois anos depois do dilúvio, aos cem anos de idade, Sem gerou Arfaxade. 11 Depois de ter gerado Arfaxade, Sem viveu quinhentos anos e gerou outros filhos e filhas.

12 Aos trinta e cinco anos, Arfaxade gerou Salá. 13 Depois de ter gerado Salá, Arfaxade viveu quatrocentos e três anos e gerou outros filhos e filhas.

14 Aos trinta anos, Salá gerou Héber. 15 Depois de ter gerado Héber, Salá viveu quatrocentos e três anos e gerou outros filhos e filhas.

16 Aos trinta e quatro anos, Héber gerou Pelegue. 17 Depois de ter gerado Pelegue, Héber viveu quatrocentos e trinta anos e gerou outros filhos e filhas.

18 Aos trinta anos, Pelegue gerou Reú. 19 Depois de ter gerado Reú, Pelegue viveu duzentos e nove anos e gerou outros filhos e filhas.

20 Aos trinta e dois anos, Reú gerou Serugue. 21 Depois de ter gerado Serugue, Reú viveu duzentos e sete anos e gerou outros filhos e filhas.

22 Aos trinta anos, Serugue gerou Naor. 23 Depois de ter gerado Naor, Serugue viveu duzentos anos e gerou outros filhos e filhas.

24 Aos vinte e nove anos, Naor gerou Tera. 25 Depois de ter gerado Tera, Naor viveu cento e dezenove anos e gerou outros filhos e filhas.

26 Depois de completar setenta anos, Tera gerou Abrão, Naor e Harã.

27 Este é o registro dos descendentes de Tera:

Tera foi o pai de Abrão, Naor e Harã. Harã foi o pai de Ló. 28 Harã morreu em Ur dos caldeus, a sua terra natal, quando Tera, o seu pai, ainda era vivo. 29 Tanto Abrão como Naor tomaram esposas para si. O nome da mulher de Abrão era Sarai, e o nome da mulher de Naor era Milca; esta era filha de Harã, pai de Milca e de Iscá. 30 Sarai não tinha filhos, pois era estéril.

31 Tera tomou Abrão, o seu filho; Ló, o seu neto e filho de Harã; e Sarai, a sua nora e mulher do seu filho Abrão, e juntos partiram de Ur dos caldeus para Canaã. Ao chegarem, porém, à cidade de Harã,11.31 Harã, filho de Tera, e a cidade de Harã são palavras de escrita distinta em hebraico; também no versículo 32. estabeleceram-se ali.

32 Tera viveu duzentos e cinco anos e morreu em Harã.

Estes versículos te tocaram? Ore agora!

+581 estão orando agora.

Junte-se à corrente de oração.