1 Elevans autem Jacob oculos suos, vidit venientem Esau, et cum eo quadringentos viros : divisitque filios Liæ et Rachel, ambarumque famularum : 2 et posuit utramque ancillam, et liberos earum, in principio : Liam vero, et filios ejus, in secundo loco : Rachel autem et Joseph novissimos. 3 Et ipse progrediens adoravit pronus in terram septies, donec appropinquaret frater ejus. 4 Currens itaque Esau obviam fratri suo, amplexatus est eum : stringensque collum ejus, et osculans flevit. 5 Levatisque oculis, vidit mulieres et parvulos earum, et ait : Quid sibi volunt isti ? et si ad te pertinent ? Respondit : Parvuli sunt quos donavit mihi Deus servo tuo. 6 Et appropinquantes ancillæ et filii earum, incurvati sunt. 7 Accessit quoque Lia cum pueris suis : et cum similiter adorassent, extremi Joseph et Rachel adoraverunt. 8 Dixitque Esau : Quænam sunt istæ turmæ quas obviam habui ? Respondit : Ut invenirem gratiam coram domino meo. 9 At ille ait : Habeo plurima, frater mi, sint tua tibi. 10 Dixitque Jacob : Noli ita, obsecro : sed si inveni gratiam in oculis tuis, accipe munusculum de manibus meis. Sic enim vidi faciem tuam, quasi viderim vultum Dei : esto mihi propitius, 11 et suscipe benedictionem quam attuli tibi, et quam donavit mihi Deus tribuens omnia. Vix fratre compellente, suscipiens, 12 ait : Gradiamur simul, eroque socius itineris tui. 13 Dixitque Jacob : Nosti, domine mi, quod parvulos habeam teneros, et oves, et boves fœtas mecum : quas si plus in ambulando fecero laborare, morientur una die cuncti greges. 14 Præcedat dominus meus ante servum suum : et ego sequar paulatim vestigia ejus, sicut videro parvulos meos posse, donec veniam ad dominum meum in Seir. 15 Respondit Esau : Oro te, ut de populo qui mecum est, saltem socii remaneant viæ tuæ. Non est, inquit, necesse : hoc uno tantum indigeo, ut inveniam gratiam in conspectu tuo, domine mi. 16 Reversus est itaque illo die Esau itinere quo venerat in Seir. 17 Et Jacob venit in Socoth : ubi ædificata domo et fixis tentoriis appellavit nomen loci illius Socoth, id est, Tabernacula. 18 Transivitque in Salem urbem Sichimorum, quæ est in terra Chanaan, postquam reversus est de Mesopotamia Syriæ : et habitavit juxta oppidum. 19 Emitque partem agri, in qua fixerat tabernacula, a filiis Hemor patris Sichem centum agnis. 20 Et erecto ibi altari, invocavit super illud fortissimum Deum Israël.
O encontro de Esaú e Jacó
1 Jacó ergueu os olhos e viu que lá estava Esaú, aproximando-se com quatrocentos homens; então, dividiu as crianças entre Lia, Raquel e as duas servas. 2 Colocou as servas e os seus filhos à frente; Lia e os seus filhos, depois; e Raquel com José, por último. 3 Ele mesmo passou à frente deles e curvou-se até o chão sete vezes, até se aproximar do seu irmão.
4 Esaú correu ao encontro de Jacó, agarrou-lhe ao pescoço, abraçou-o e o beijou. Ambos choraram. 5 Então, Esaú ergueu os olhos e, ao ver as mulheres e as crianças, perguntou:
— Quem são estes que estão com você?
Jacó respondeu:
— São os filhos com os quais Deus agraciou o teu servo.
6 Então, as servas e os seus filhos se aproximaram e se curvaram. 7 Depois, Lia e os seus filhos vieram e se curvaram. Por último, chegaram José e Raquel, e também se curvaram.
8 Esaú perguntou:
— O que você pretende com todos os rebanhos que encontrei pelo caminho?
— Ser bem recebido por ti, meu senhor — respondeu Jacó.
9 Esaú, porém, disse:
— Eu já tenho muito, meu irmão. Guarde para você o que é seu.
10 Jacó insistiu:
— Não! Se ganhei a tua confiança, aceita este presente da minha parte, porque vi a tua face como quem vê a face de Deus, já que me aceitaste bem. 11 Recebe, portanto, a bênção que te foi trazida, pois Deus tem me agraciado, e eu já tenho tudo o que necessito. Jacó tanto insistiu que Esaú acabou aceitando.
12 Então, Esaú disse:
— Vamos seguir em frente. Eu o acompanharei.
13 Jacó, porém, lhe disse:
— Meu senhor sabe que as crianças são frágeis e que estão sob os meus cuidados ovelhas e vacas que amamentam as suas crias. Se forçá-las demais na caminhada, um só dia que seja, todo o rebanho morrerá. 14 Por isso, meu senhor, vai à frente do teu servo, e eu sigo atrás, devagar, no passo dos rebanhos e das crianças, até que eu chegue ao meu senhor em Seir.
15 Esaú sugeriu:
— Permita-me, então, deixar alguns dos meus homens com você.
Jacó perguntou:
— Mas por que eu ainda receberia esse favor do meu senhor?
16 Naquele dia, Esaú seguiu o seu caminho de volta para Seir. 17 Jacó, contudo, foi para Sucote, onde construiu uma casa para si e fez abrigos para o seu gado. Foi por isso que o lugar recebeu o nome de Sucote.33.17 Sucote significa abrigos.
18 Tendo voltado de Padã-Arã,33.18 Isto é, a região noroeste da Mesopotâmia. Jacó chegou a salvo à cidade de Siquém, em Canaã, e acampou próximo da cidade. 19 Por cem peças de prata33.19 Hebraico: cem quesitas. A quesita era uma unidade monetária de peso e valor desconhecidos. ele comprou dos filhos de Hamor, pai de Siquém, a parte do campo onde tinha armado acampamento. 20 Ali edificou um altar e o chamou El Elohe Israel.33.20 El Elohe Israel pode significar Deus, o Deus de Israel ou poderoso é o Deus de Israel.