Resultados da busca por "fé"

5Nolite credere amico,et nolite confidere in duce :ab ea quæ dormit in sinu tuo custodi claustra oris tui.

7Ego autem ad Dominum aspiciam ;exspectabo Deum, salvatorem meum :audiet me Deus meus.

11Dies, ut ædificentur maceriæ tuæ ;in die illa longe fiet lex.

9Quo audito Jesus miratus est : et conversus sequentibus se turbis, dixit : Amen dico vobis, nec in Israël tantam fidem inveni.

26Sed quid existis videre ? prophetam ? Utique dico vobis, et plus quam prophetam :

50Dixit autem ad mulierem : Fides tua te salvam fecit : vade in pace.

3Dominus conterens bella,Dominus nomen est illi.

17Tibi serviat omnis creatura tua,quia dixisti, et facta sunt ;misisti spiritum tuum, et creata sunt :et non est qui resistat voci tuæ.

21Dabit enim ignem et vermes in carnes eorum,ut urantur et sentiant usque in sempiternum.

5cui est gloria in sæcula sæculorum. Amen.

16ut revelaret Filium suum in me, ut evangelizarem illum in gentibus : continuo non acquievi carni et sanguini,

24et in me clarificabant Deum.

9Infirmata est quæ peperit septem ;defecit anima ejus :occidit ei sol cum adhuc esset dies :confusa est, et erubuit :et residuos ejus in gladium daboin conspectu inimicorum eorum, ait Dominus.

10Væ mihi, mater mea ! quare genuisti me,virum rixæ, virum discordiæ in universa terra ?Non fœneravi, nec fœneravit mihi quisquam :omnes maledicunt mihi.

12Numquid fœderabitur ferrum ferro ab aquilone, et æs ?

17Et cum vidisset eum, ait : Tune es ille, qui conturbas Israël ?

37Exaudi me, Domine, exaudi me : ut discat populus iste quia tu es Dominus Deus, et tu convertisti cor eorum iterum.

39Quod cum vidisset omnis populus, cecidit in faciem suam, et ait : Dominus ipse est Deus, Dominus ipse est Deus.

3Stetitque rex super gradum : et fœdus percussit coram Domino, ut ambularent post Dominum, et custodirent præcepta ejus, et testimonia, et cæremonias in omni corde, et in tota anima, et suscitarent verba fœderis hujus, quæ scripta erant in libro illo : acquievitque populus pacto.

21Et præcepit omni populo, dicens : Facite Phase Domino Deo vestro, secundum quod scriptum est in libro fœderis hujus.

32Et fecit malum coram Domino, juxta omnia quæ fecerant patres ejus.

7Patientes igitur estote, fratres, usque ad adventum Domini. Ecce agricola exspectat pretiosum fructum terræ, patienter ferens donec accipiat temporaneum et serotinum.

8Patientes igitur estote et vos, et confirmate corda vestra : quoniam adventus Domini appropinquavit.

15et oratio fidei salvabit infirmum, et alleviabit eum Dominus : et si in peccatis sit, remittentur ei.

9Cantate ei, et psallite ei,et narrate omnia mirabilia ejus.

11Quærite Dominum, et virtutem ejus :quærite faciem ejus semper.

14Ipse Dominus Deus noster :in universa terra judicia ejus.

3populum autem, qui erat in ea, eduxit, et fecit super eos tribulas, et trahas, et ferrata carpenta transire, ita ut dissecarentur et contererentur. Sic fecit David cunctis urbibus filiorum Ammon : et reversus est cum omni populo suo in Jerusalem.

6Sed et aliud bellum accidit in Geth, in quo fuit homo longissimus, senos habens digitos, id est, simul viginti quatuor : qui et ipse de Rapha fuerat stirpe generatus.

7Hic blasphemavit Israël : et percussit eum Jonathan filius Samaa fratris David. Hi sunt filii Rapha in Geth, qui ceciderunt in manu David et servorum ejus.

6Vasa figuli probat fornax,et homines justos tentatio tribulationis.

18Dilige proximum,et conjungere fide cum illo.

22Non illum sequaris, quoniam longe abest :effugit enim quasi caprea de laqueo, quoniam vulnerata est anima ejus :

8Quemadmodum autem Jannes et Mambres restiterunt Moysi : ita et hi resistunt veritati, homines corrupti mente, reprobi circa fidem ;

10Tu autem assecutus es meam doctrinam, institutionem, propositum, fidem, longanimitatem, dilectionem, patientiam,

15et quia ab infantia sacras litteras nosti, quæ te possunt instruere ad salutem, per fidem quæ est in Christo Jesu.

7Dixitque Raphaël ad Tobiam : At ubi introieris domum tuam, statim adora Dominum Deum tuum : et gratias agens ei, accede ad patrem tuum, et osculare eum.

12Cumque adorassent Deum, et gratias egissent, consederunt.

16Et glorificabant Deum, ipse videlicet et uxor ejus, et omnes qui sciebant eum.

29Et unaquæque gens fabricata est deum suum : posueruntque eos in fanis excelsis quæ fecerant Samaritæ, gens et gens in urbibus suis, in quibus habitabat.

32et nihilominus colebant Dominum. Fecerunt autem sibi de novissimis sacerdotes excelsorum, et ponebant eos in fanis sublimibus.

36sed Dominum Deum vestrum, qui eduxit vos de terra Ægypti in fortitudine magna et in brachio extento, ipsum timete, et illum adorate, et ipsi immolate.

13Cor ejus ab humano commutetur, et cor feræ detur ei : et septem tempora mutentur super eum.

22Ejicient te ab hominibus, et cum bestiis ferisque erit habitatio tua, et fœnum ut bos comedes, et rore cæli infunderis : septem quoque tempora mutabuntur super te, donec scias quod dominetur Excelsus super regnum hominum, et cuicumque voluerit, det illud.

29et ab hominibus ejicient te, et cum bestiis et feris erit habitatio tua : fœnum quasi bos comedes, et septem tempora mutabuntur super te, donec scias quod dominetur Excelsus in regno hominum, et cuicumque voluerit, det illud.

2Adieruntque eum principes sacerdotum et primi Judæorum adversus Paulum : et rogabant eum,

14Et cum dies plures ibi demorarentur, Festus regi indicavit de Paulo, dicens : Vir quidam est derelictus a Felice vinctus,

19Quæstiones vero quasdam de sua superstitione habebant adversus eum, et de quodam Jesu defuncto, quem affirmabat Paulus vivere.

2et ut liberemur ab importunis, et malis hominibus : non enim omnium est fides.

3Fidelis autem Deus est, qui confirmabit vos, et custodiet a malo.

18Gratia Domini nostri Jesu Christi cum omnibus vobis. Amen.

5Erant igitur omnes animæ eorum qui egressi sunt de femore Jacob, septuaginta : Joseph autem in Ægypto erat.

9Et ait ad populum suum : Ecce, populus filiorum Israël multus, et fortior nobis est.

20Bene ergo fecit Deus obstetricibus : et crevit populus, confortatusque est nimis.

5Carissime, fideliter facis quidquid operaris in fratres, et hoc in peregrinos,

6qui testimonium reddiderunt caritati tuæ in conspectu ecclesiæ : quos, benefaciens, deduces digne Deo.

11Carissime, noli imitari malum, sed quod bonum est. Qui benefacit, ex Deo est : qui malefacit, non vidit Deum.

7Quæ secundum faciem sunt, videte. Si quis confidit sibi Christi se esse, hoc cogitet iterum apud se : quia sicut ipse Christi est, ita et nos.

15Non in immensum gloriantes in alienis laboribus : spem autem habentes crescentis fidei vestræ, in vobis magnificari secundum regulam nostram in abundantiam,

18Non enim qui seipsum commendat, ille probatus est : sed quem Deus commendat.