Resultados da busca por "fé"

11Caph Defecerunt præ lacrimis oculi mei,conturbata sunt viscera mea ;effusum est in terra jecur meumsuper contritione filiæ populi mei,cum deficeret parvulus et lactensin plateis oppidi.

16Phe Aperuerunt super te os suumomnes inimici tui :sibilaverunt, et fremuerunt dentibus,et dixerunt : Devorabimus :en ista est dies quam exspectabamus ;invenimus, vidimus.

20Res Vide, Domine, et consideraquem vindemiaveris ita.Ergone comedent mulieres fructum suum,parvulos ad mensuram palmæ ?si occiditur in sanctuario Dominisacerdos et propheta ?

11Stude sapientiæ, fili mi, et lætifica cor meum,ut possis exprobranti respondere sermonem.

17Ferrum ferro exacuitur,et homo exacuit faciem amici sui.

26Agni ad vestimentum tuum,et hædi ad agri pretium.

6Confidens hoc ipsum, quia qui cœpit in vobis opus bonum, perficiet usque in diem Christi Jesu :

25Et hoc confidens scio quia manebo, et permanebo omnibus vobis ad profectum vestrum, et gaudium fidei :

29quia vobis donatum est pro Christo, non solum ut in eum credatis, sed ut etiam pro illo patiamini :

8Fac ergo misericordiam in servum tuum, quia fœdus Domini me famulum tuum tecum inire fecisti : si autem est iniquitas aliqua in me, tu me interfice, et ad patrem tuum ne introducas me.

14Et si vixero, facies mihi misericordiam Domini : si vero mortuus fuero,

22Si dixero puero : Ecce sagittæ intra te sunt, tolle eas : tu veni ad me, quia pax tibi est, et nihil est mali, vivit Dominus. Si autem sic locutus fuero puero : Ecce sagittæ ultra te sunt : vade in pace, quia dimisit te Dominus.

5Et Moyses quidem fidelis erat in tota domo ejus tamquam famulus, in testimonium eorum, quæ dicenda erant :

6Christus vero tamquam filius in domo sua : quæ domus sumus nos, si fiduciam, et gloriam spei usque ad finem, firmam retineamus.

12Videte fratres, ne forte sit in aliquo vestrum cor malum incredulitatis, discedendi a Deo vivo :

4Fiduciam autem talem habemus per Christum ad Deum :

5non quod sufficientes simus cogitare aliquid a nobis, quasi ex nobis : sed sufficientia nostra ex Deo est :

12Habentes igitur talem spem, multa fiducia utimur :

4Ecce qui incredulus est, non erit recta anima ejus in semetipso ;justus autem in fide sua vivet.

10Cogitasti confusionem domui tuæ ;concidisti populos multos,et peccavit anima tua.

20Dominus autem in templo sancto suo :sileat a facie ejus omnis terra !

16regibus nostris, et principibus nostris,et sacerdotibus nostris, et prophetis nostris,et patribus nostris.

17Peccavimus ante Dominum Deum nostrum,et non credidimus, diffidentes in eum :

21Et non audivimus vocem Domini Dei nostri,secundum omnia verba prophetarum quos misit ad nos :

9Et dixit mihi : Scribe : Beati qui ad cœnam nuptiarum Agni vocati sunt ; et dixit mihi : Hæc verba Dei vera sunt.

10Et cecidi ante pedes ejus, ut adorarem eum. Et dicit mihi : Vide ne feceris : conservus tuus sum, et fratrum tuorum habentium testimonium Jesu. Deum adora. Testimonium enim Jesu est spiritus prophetiæ.

15Et de ore ejus procedit gladius ex utraque parte acutus, ut in ipso percutiat gentes. Et ipse reget eas in virga ferrea : et ipse calcat torcular vini furoris iræ Dei omnipotentis.

1Christo igitur passo in carne, et vos eadem cogitatione armamini : quia qui passus est in carne, desiit a peccatis :

7Omnium autem finis appropinquavit. Estote itaque prudentes, et vigilate in orationibus.

17quoniam tempus est ut incipiat judicium a domo Dei. Si autem primum a nobis, quis finis eorum, qui non credunt Dei Evangelio ?

6Et confortabo domum Juda,et domum Joseph salvabo :et convertam eos, quia miserebor eorum :et erunt sicut fuerunt quando non projeceram eos :ego enim Dominus Deus eorum, et exaudiam eos.

7Et erunt quasi fortes Ephraim,et lætabitur cor eorum quasi a vino :et filii eorum videbunt, et lætabuntur,et exsultabit cor eorum in Domino.

9Et seminabo eos in populis,et de longe recordabuntur mei :et vivent cum filiis suis, et revertentur.

2senes ut sobrii sint, pudici, prudentes, sani in fide, in dilectione, in patientia :

10non fraudantes, sed in omnibus fidem bonam ostendentes : ut doctrinam Salvatoris nostri Dei ornent in omnibus.

13exspectantes beatam spem, et adventum gloriæ magni Dei, et Salvatoris nostri Jesu Christi :

8et invenisti cor ejus fidele coram te, et percussisti cum eo fœdus ut dares ei terram Chananæi, Hethæi, et Amorrhæi, et Pherezæi, et Jebusæi, et Gergesæi, ut dares semini ejus : et implesti verba tua, quoniam justus es.

31In misericordiis autem tuis plurimis non fecisti eos in consumptionem, nec dereliquisti eos : quoniam Deus miserationum et clemens es tu.

33Et tu justus es in omnibus quæ venerunt super nos : quia veritatem fecisti, nos autem impie egimus.

3Carissimi, omnem sollicitudinem faciens scribendi vobis de communi vestra salute, necesse habui scribere vobis : deprecans supercertari semel traditæ sanctis fidei.

5Commonere autem vos volo, scientes semel omnia, quoniam Jesus populum de terra Ægypti salvans, secundo eos, qui non crediderunt, perdidit :

25soli Deo Salvatori nostro, per Jesum Christum Dominum nostrum, gloria et magnificentia, imperium et potestas ante omne sæculum, et nunc, et in omnia sæcula sæculorum. Amen.

9Ait ergo Saul : Afferte mihi holocaustum et pacifica. Et obtulit holocaustum.

11Locutusque est ad eum Samuel : Quid fecisti ? Respondit Saul : Quia vidi quod populus dilaberetur a me, et tu non veneras juxta placitos dies, porro Philisthiim congregati fuerant in Machmas,

19Porro faber ferrarius non inveniebatur in omni terra Israël : caverant enim Philisthiim, ne forte facerent Hebræi gladium aut lanceam.

19Et sponsabo te mihi in sempiternum ;et sponsabo te mihi in justitia, et judicio,et in misericordia, et in miserationibus.

20Et sponsabo te mihi in fide ;et scies quia ego Dominus.

24Et dicam Non populo meo : Populus meus es tu ;et ipse dicet : Deus meus es tu.

2Fili hominis, notas fac Jerusalem abominationes suas,

35Propterea, meretrix, audi verbum Domini.

36Hæc dicit Dominus Deus : Quia effusum est æs tuum et revelata est ignominia tua in fornicationibus tuis super amatores tuos, et super idola abominationum tuarum, in sanguine filiorum tuorum quos dedisti eis,

5Venientes igitur filii Remmon Berothitæ, Rechab et Baana, ingressi sunt fervente die domum Isboseth : qui dormiebat super stratum suum meridie. Et ostiaria domus purgans triticum, obdormivit.

10quoniam eum qui annuntiaverat mihi, et dixerat : Mortuus est Saul : qui putabat se prospera nuntiare, tenui, et occidi eum in Siceleg, cui oportebat mercedem dare pro nuntio.

11Quanto magis nunc cum homines impii interfecerunt virum innoxium in domo sua, super lectum suum, non quæram sanguinem ejus de manu vestra, et auferam vos de terra ?

13Nam Mardochæum, cujus fide et beneficiis vivimus, et consortem regni nostri Esther cum omni gente sua, novis quibusdam atque inauditis machinis expetivit in mortem :

21Hanc enim diem, Deus omnipotens, mœroris et luctus, eis vertit in gaudium.

23omnes qui fideliter Persis obediunt, dignam pro fide recipere mercedem ; qui autem insidiantur regno eorum, perire pro scelere.

9Tollensque quod coxerat, effudit, et posuit coram eo, et noluit comedere : dixitque Amnon : Ejicite universos a me. Cumque ejecissent omnes,

13Ego enim ferre non potero opprobrium meum, et tu eris quasi unus de insipientibus in Israël : quin potius loquere ad regem, et non negabit me tibi.

33Nunc ergo ne ponat dominus meus rex super cor suum verbum istud, dicens : Omnes filii regis occisi sunt : quoniam Amnon solus mortuus est.