1 Cum sanare vellem Israël,

revelata est iniquitas Ephraim,

et malitia Samariæ,

quia operati sunt mendacium ;

et fur ingressus est spolians,

latrunculus foris.

2 Et ne forte dicant in cordibus suis,

omnem malitiam eorum me recordatum,

nunc circumdederunt eos adinventiones suæ :

coram facie mea factæ sunt.

3 In malitia sua lætificaverunt regem,

et in mendaciis suis principes.

4 Omnes adulterantes,

quasi clibanus succensus a coquente ;

quievit paululum civitas a commistione fermenti,

donec fermentaretur totum.

5 Dies regis nostri : cœperunt principes furere a vino ;

extendit manum suam cum illusoribus.

6 Quia applicuerunt quasi clibanum cor suum,

cum insidiaretur eis ;

tota nocte dormivit coquens eos :

mane ipse succensus quasi ignis flammæ.

7 Omnes calefacti sunt quasi clibanus,

et devoraverunt judices suos :

omnes reges eorum ceciderunt ;

non est qui clamat in eis ad me.

8 Ephraim in populis ipse commiscebatur ;

Ephraim factus est subcinericius panis, qui non reversatur.

9 Comederunt alieni robur ejus, et ipse nescivit ;

sed et cani effusi sunt in eo, et ipse ignoravit.

10 Et humiliabitur superbia Israël in facie ejus ;

nec reversi sunt ad Dominum Deum suum,

et non quæsierunt eum in omnibus his.

11 Et factus est Ephraim quasi columba seducta non habens cor.

Ægyptum invocabant ; ad Assyrios abierunt.

12 Et cum profecti fuerint,

expandam super eos rete meum :

quasi volucrem cæli detraham eos ;

cædam eos secundum auditionem cœtus eorum.

13 Væ eis, quoniam recesserunt a me !

vastabuntur, quia prævaricati sunt in me,

et ego redemi eos,

et ipsi locuti sunt contra me mendacia.

14 Et non clamaverunt ad me in corde suo,

sed ululabant in cubilibus suis :

super triticum et vinum ruminabant ;

recesserunt a me.

15 Et ego erudivi eos, et confortavi brachia eorum,

et in me cogitaverunt malitiam.

16 Reversi sunt ut essent absque jugo ;

facti sunt quasi arcus dolosus :

cadent in gladio principes eorum, a furore linguæ suæ.

Ista subsannatio eorum in terra Ægypti.