1 Oratio Habacuc prophetæ, pro ignorantiis.

2 Domine, audivi auditionem tuam, et timui.

Domine, opus tuum, in medio annorum vivifica illud ;

in medio annorum notum facies :

cum iratus fueris, misericordiæ recordaberis.

3 Deus ab austro veniet,

et Sanctus de monte Pharan :

operuit cælos gloria ejus,

et laudis ejus plena est terra.

4 Splendor ejus ut lux erit,

cornua in manibus ejus :

ibi abscondita est fortitudo ejus.

5 Ante faciem ejus ibit mors,

et egredietur diabolus ante pedes ejus.

6 Stetit, et mensus est terram ;

aspexit, et dissolvit gentes,

et contriti sunt montes sæculi :

incurvati sunt colles mundi ab itineribus æternitatis ejus.

7 Pro iniquitate vidi tentoria Æthiopiæ ;

turbabuntur pelles terræ Madian.

8 Numquid in fluminibus iratus es, Domine ?

aut in fluminibus furor tuus ?

vel in mari indignatio tua ?

Qui ascendes super equos tuos, et quadrigæ tuæ salvatio.

9 Suscitans suscitabis arcum tuum,

juramenta tribubus quæ locutus es ;

fluvios scindes terræ.

10 Viderunt te, et doluerunt montes ;

gurges aquarum transiit :

dedit abyssus vocem suam ;

altitudo manus suas levavit.

11 Sol et luna steterunt in habitaculo suo :

in luce sagittarum tuarum ibunt,

in splendore fulgurantis hastæ tuæ.

12 In fremitu conculcabis terram ;

in furore obstupefacies gentes.

13 Egressus es in salutem populi tui,

in salutem cum christo tuo :

percussisti caput de domo impii,

denudasti fundamentum ejus usque ad collum.

14 Maledixisti sceptris ejus,

capiti bellatorum ejus,

venientibus ut turbo ad dispergendum me :

exsultatio eorum, sicut ejus qui devorat pauperem in abscondito.

15 Viam fecisti in mari equis tuis,

in luto aquarum multarum.

16 Audivi, et conturbatus est venter meus ;

a voce contremuerunt labia mea.

Ingrediatur putredo in ossibus meis,

et subter me scateat :

ut requiescam in die tribulationis,

ut ascendam ad populum accinctum nostrum.

17 Ficus enim non florebit,

et non erit germen in vineis ;

mentietur opus olivæ,

et arva non afferent cibum :

abscindetur de ovili pecus,

et non erit armentum in præsepibus.

18 Ego autem in Domino gaudebo ;

et exsultabo in Deo Jesu meo.

19 Deus Dominus fortitudo mea,

et ponet pedes meos quasi cervorum :

et super excelsa mea deducet me

victor in psalmis canentem.