1 Væ qui cogitatis inutile,

et operamini malum in cubilibus vestris !

In luce matutina faciunt illud,

quoniam contra Deum est manus eorum.

2 Et concupierunt agros, et violenter tulerunt :

et rapuerunt domos,

et calumniabantur virum, et domum ejus :

virum, et hæreditatem ejus.

3 Idcirco hæc dicit Dominus :

Ecce ego cogito super familiam istam malum,

unde non auferetis colla vestra,

et non ambulabitis superbi :

quoniam tempus pessimum est.

4 In die illa sumetur super vos parabola,

et cantabitur canticum cum suavitate, dicentium :

Depopulatione vastati sumus ;

pars populi mei commutata est :

quomodo recedet a me, cum revertatur,

qui regiones nostras dividat ?

5 Propter hoc non erit tibi mittens funiculum sortis in cœtu Domini.

6 Ne loquamini loquentes ;

non stillabit super istos, non comprehendet confusio.

7 Dicit domus Jacob :

Numquid abbreviatus est spiritus Domini,

aut tales sunt cogitationes ejus ?

nonne verba mea bona sunt cum eo qui recte graditur ?

8 et e contrario populus meus in adversarium consurrexit.

Desuper tunica pallium sustulistis :

et eos qui transibant simpliciter convertistis in bellum.

9 Mulieres populi mei ejecistis de domo deliciarum suarum ;

a parvulis earum tulistis laudem meam in perpetuum.

10 Surgite, et ite, quia non habetis hic requiem :

propter immunditiam ejus corrumpetur putredine pessima.

11 Utinam non essem vir habens spiritum,

et mendacium potius loquerer !

Stillabo tibi in vinum et in ebrietatem ;

et erit super quem stillatur populus iste.

12 Congregatione congregabo, Jacob, totum te ;

in unum conducam reliquias Israël :

pariter ponam illum quasi gregem in ovili,

quasi pecus in medio caularum :

tumultuabuntur a multitudine hominum.

13 Ascendet enim pandens iter ante eos :

divident, et transibunt portam,

et ingredientur per eam :

et transibit rex eorum coram eis,

et Dominus in capite eorum.