1 Væ civitas sanguinum,

universa mendacii dilaceratione plena !

non recedet a te rapina.

2 Vox flagelli, et vox impetus rotæ, et equi frementis,

et quadrigæ ferventis, et equitis ascendentis,

3 et micantis gladii, et fulgurantis hastæ,

et multitudinis interfectæ, et gravis ruinæ ;

nec est finis cadaverum,

et corruent in corporibus suis.

4 Propter multitudinem fornicationum meretricis

speciosæ, et gratæ, et habentis maleficia,

quæ vendidit gentes in fornicationibus suis,

et familias in maleficiis suis.

5 Ecce ego ad te, dicit Dominus exercituum,

et revelabo pudenda tua in facie tua ;

et ostendam gentibus nuditatem tuam,

et regnis ignominiam tuam.

6 Et projiciam super te abominationes,

et contumeliis te afficiam,

et ponam te in exemplum.

7 Et erit : omnis qui viderit te resiliet a te,

et dicet : Vastata est Ninive.

Quis commovebit super te caput ?

unde quæram consolatorem tibi ?

8 Numquid melior es Alexandria populorum,

quæ habitat in fluminibus ?

aquæ in circuitu ejus ;

cujus divitiæ, mare ;

aquæ, muri ejus.

9 Æthiopia fortitudo ejus, et Ægyptus, et non est finis ;

Africa et Libyes fuerunt in auxilio tuo.

10 Sed et ipsa in transmigrationem ducta est in captivitatem :

parvuli ejus elisi sunt in capite omnium viarum,

et super inclytos ejus miserunt sortem,

et omnes optimates ejus confixi sunt in compedibus.

11 Et tu ergo inebriaberis, et eris despecta :

et tu quæres auxilium ab inimico.

12 Omnes munitiones tuæ sicut ficus cum grossis suis :

si concussæ fuerint, cadent in os comedentis.

13 Ecce populus tuus mulieres in medio tui :

inimicis tuis adapertione pandentur portæ terræ tuæ,

devorabit ignis vectes tuos.

14 Aquam propter obsidionem hauri tibi :

exstrue munitiones tuas,

intra in lutum, et calca,

subigens tene laterem.

15 Ibi comedet te ignis,

peribis gladio, devorabit te ut bruchus :

congregare ut bruchus,

multiplicare ut locusta.

16 Plures fecisti negotiationes tuas quam stellæ sint cæli ;

bruchus expansus est, et avolavit.

17 Custodes tui quasi locustæ,

et parvuli tui quasi locustæ locustarum,

quæ considunt in sepibus in die frigoris :

sol ortus est, et avolaverunt,

et non est cognitus locus earum ubi fuerint.

18 Dormitaverunt pastores tui, rex Assur,

sepelientur principes tui :

latitavit populus tuus in montibus,

et non est qui congreget.

19 Non est obscura contritio tua ;

pessima est plaga tua.

Omnes qui audierunt auditionem tuam compresserunt manum super te :

quia super quem non transiit malitia tua semper ?