1 Gökyüzünde büyük şaşkınlık verici başka bir belirti gördüm: Son yedi belayı taşıyan yedi melekti. Çünkü Tanrı’nın gazabı onlarla sona eriyordu.

2 Ateşle karışık camdan deniz gibi bir şey gördüm. Canavarı, onun suretini ve adının sayısını yenenler cam denizin üzerinde ellerinde Tanrı’nın arplarıyla durmuşlardı. 3 Tanrı’nın hizmetkârı Moşe’nin ezgisini ve Kuzu’nun ezgisini söylüyorlardı:

"Her Şeye Gücü Yeten Efendi Tanrı,

senin işlerin büyük ve şaşılasıdır,

ey ulusların Kralı,

senin yolların doğru ve adildir.

4 Ey Efendimiz senden kim korkmaz,

adını kim yüceltmez?

Çünkü yalnız sen kutsalsın.

Bütün uluslar gelip önünde tapınacaklar.

Çünkü doğru işlerin ortaya çıktı."

5 Bunlardan sonra gökte tanıklık çadırı tapınağının açıldığını gördüm. 6 Yedi belayı taşıyan yedi melek, pak, parlak keten giysiler giymiş, göğüslerine altın kuşaklar takmış olarak dışarı çıktılar.

7 Dört canlı yaratıktan biri yedi meleğe, sonsuzluklar boyunca yaşayan Tanrı’nın gazabıyla dolu yedi altın tas verdi. 8 Tapınak, Tanrı’nın görkeminden ve gücünden çıkan dumanla doldu. Yedi meleğin yedi belası bitene dek kimse tapınağa giremedi.