Mulher
A Bíblia celebra a mulher como obra-prima da criação divina. Ela é elogiada por sua sabedoria, força, beleza interior e papel fundamental na família e na sociedade.
A mulher na criação
Deus criou o homem e a mulher à sua imagem. A mulher foi formada como ajudadora idônea — parceira de igual dignidade e valor.
तैखन परमेशरे अपने रूपे मां इन्सानेरी रच़ना की, ते अपने रूपे मां परमेशरे इन्सानेरी रच़ना की; नर ते नारी बनेइतां तैनी तैन केरि रच़ना की।
तैखन यहोवा परमेशरे आदमे पुड़ भारी निड्ल छ़ेडी दित्ती, ते ज़ैखन तै झ़ुल्ली जेव तैखन तैने तैसेरी अक दल्लोड़ी केढतां तैसेरी ठैरी मास भरू। ते यहोवा परमेशरे तै दल्लोड़ी ज़ै तैने आदमे मरां कढोरी थी, तैसारी अक कौन्श बनाई; ते तै आदमे कां आनी। तैखन आदमे ज़ोवं, "हुनी ई मेरी हेड्डन मरां हड्डी ते मेरे मासे मरां मासे; एल्हेरेलेइ इसेरू नवं नारी भोल्हु, किजोकि ऐह नरे मरां निस्सोरीए।"
Virtude e caráter
A beleza é vã e a formosura passageira, mas a mulher que teme ao Senhor é digna de louvor. Seu caráter é seu maior tesouro.
शोभा त झूठी ते खूबसूरती बेकारे,
पन ज़ै कौन्श यहोवारो डर मन्नतीए, तैसेरी तारीफ़ की गाली।
अक्लमन्द कौन्श अपनु घर बनातीए,
पन बेवकूफ कौन्श तैस अपने हथ्थन सेइं बिछ़ोड़तीए।
रोड़े सभावेरी कौन्श अपने मुन्शेरू ताजे,
पन ज़ै शरमरां कम्मां केरती तै मन्ना तैसेरी हेड्डी केरि शड़नेरी वजा भोतीए।
दया केरनेबाली कौन्श आदर न गुवाए,
ते बेरहम लोक दौलती न गुवान।
घर ते दौलत दादे पड़दादां केरे हिस्से सेइं,
पन अक्लमन्द कौन्श यहोवारे तरफां मैलतीए।
लड़ाई केरने ते शौर केरनेबाले कौन्शी सेइं साथी राने करां,
सुनसान ठैरी मां रानू रोड़ूए।
एल्हेरेलेइ हुनी, हे कुइये, डर न, ज़ैन किछ तू ज़ोली अवं तीं सेइं तैन्ने केरेलो; किजोकि मेरे नगरेरे सारे लोक ज़ानतन; कि तू भली कौन्शस।
Sabedoria e serviço
As mulheres da Bíblia foram líderes, profetisas e discípulas fiéis. Jesus honrou as mulheres e as incluiu em seu ministério.
थोड़े च़िरेरां बाद एरू भोवं यीशु अपने तैन 12 चेलेन सेइं साथी नगर-नगर ते ड्लाव्वें-ड्लाव्वें हंठतो ते प्रचार केरतो राव, ते परमेशरेरे राज़्ज़ेरी खुशखबरी शुनातो राव। किछ कुआन्शां भी तैन सेइं साथी थी, ज़ैन मरां भूतां केरो सैयो कढोरो थियो। ते ज़ैन केरि बिमैरी दूर भोवरी थी, तैना केरां नंव्वां इना आन, मरियम ज़ै मगदलीन ड्लंव्वेरी रानेबाली थी, ज़ैस पुड़ां सत भूतां केरो सैयो कढोरो थियो, हेरोदेस राज़ेरे भण्ड़ारी खोजेरी कुआन्श योअन्ना ते सूसन्नाह ते होरि भी काई कुआन्शां थी ज़ैना अपनि जेइदात देइतां यीशु ते तैसेरे चेलां केरि सेवा केरती थी।
हे कुआन्शव, तुस भी अपने मुन्शां केरे अधीन राथ। एल्हेरेलेइ अगर इन मां कोई एरो भोए ज़ै परमेशरेरे वचने न मनतो भोए, तुश्शे ज़ींनेरे तरीके सेइं तुश्शे बगैर ज़ोने तैन केरे विश्वास केरनेरी वजा भोल्ही। तैना तुश्शे रोड़े ते पवित्र बर्ताव हेरतां मसीह पुड़ विश्वास केरेले।
तेन्च़रे हे मुन्शव, तुस भी समझ़दैरी सेइं कुआन्शन सेइं ज़िन्दगी बीताथ ते इन याद रखा कि तैना तुसन करां कमज़ोरन, एल्हेरे तुसेईं तैन केरि आदर कियोरी लोड़े, किजोकि तुस दूईये तैस वरदानेरे हिसेदार आथ ज़ैन परमेशर तुसन अनुग्रहे सेइं दित्तोरूए, तै हमेशारी ज़िन्दगीए। एरू केरा ताके ज़ैखन तुस प्राथना केरथ त परमेशर तुश्शी प्राथना शुने।
एन्च़रे कलीसियाई मां सेवा केरनेबालां केरि कुआन्शां भी आदरारे काबल भोन, होरन बदनाम केरनेबैली न लोड़न, पन शांत स्भावे बैली, ते सेब्भी गल्लन मां ईमानदार भोन।
एन्च़रे बुड्डी कुआन्शन शिखाल कि एरी ज़िन्दगी ज़ीन ज़ैस सेइं परमेशरेरी आदर भोए। तैना होरन पुड़ दोष लाने बैली, ते पीने बैली नईं, पन ते तैन ज़ो कि तैन होरन तैन शिखालन ज़ैन रोड़ूए। ताके तैना जुवान कुआन्शां केरे लेई मिसाल भोन ते तैन शिखालनेरे काबल भोन कि अपने मुन्शन ते बच्चन सेइं केन्च़रे प्यार केरन। ते तैना अपने आपे कैबू केरनेबैली, अपने मुन्शां केरे लेई वफादार, ते घरेरो कारोबार केरनेबैली, भलियाई केरनेबैली ते अपने-अपने मुन्शां केरे अधीन रानेबैली भोन, ताके परमेशरेरे वचनेरी तुहीन न भोए।