Mulher
A Bíblia celebra a mulher como obra-prima da criação divina. Ela é elogiada por sua sabedoria, força, beleza interior e papel fundamental na família e na sociedade.
A mulher na criação
Deus criou o homem e a mulher à sua imagem. A mulher foi formada como ajudadora idônea — parceira de igual dignidade e valor.
तेखअ बणाऐं बिधाता मणछ आपणैं रुपै आप्पू ज़िहै, तिंयां बणाऐं बिधाता मर्ध अर बेटल़ी दूई रुपै।
तेखअ सताऊअ बिधाता सह आदमी घणीं निंजा दी, ज़ांऊं सह सुत्तअ, तेखअ काढअ तेऊओ एक शल़्हअ अर तैहा ज़ैगा भरअ मास्स।
तेऊ शल़्है करै बणाईं बिधाता एक बेटल़ी, संघा निंईं सह तेऊ आदमी सेटा लै।
तैहा भाल़ी बोलअ तेऊ आदमी,
"अह आसा बै मुंह ई ज़ेही,
अह आसा मेरी देहीओ भाग अर
मेरअ आपणअ हाड-मास्स।
मुंह डाहणअ ऐहा नाअं बेटल़ी।"
Virtude e caráter
A beleza é vã e a formosura passageira, mas a mulher que teme ao Senhor é digna de louvor. Seu caráter é seu maior tesouro.
शोभा हआ झ़ुठी अर हेरनी बित्ती बी निं सदा रहंदी,
पर ज़ुंण बेटल़ी बिधाते डरा हेठे रहा, तेसे हणीं सर्राफी।
ज़हा बेटल़ी अक्ल हुई सह बणाआं आपणअ बसेरअ,
पर कबुधी ऐडी बेटल़ी खोआ आपणअ घअर आपणैं हाथै।
भली बेटल़ी हआ आपणैं मर्धे मुंडा लै मुगटा ज़ेही,
पर नबिज़तै काम करनै आल़ी बेटल़ी हआ एही बमारी ज़ेही ज़ुंण हाडकै दैआ चजेऊई।
झणैल़ू बेटल़ीओ हआ अदर,
पर हुश-त्रुंगी लोगा का हआ सिधै ढब्बै खास्सै।
घअर अर ज़ैदात जाआ आपणैं ईजा-बाबा का भेटी,
पर अक्ली आल़ी बेटल़ी दैआ बिधाता ई।
झ़गल़खोर अर रुश्शणै आल़ी बेटल़ी संघै रहणैं का आसा
दूर रेगीस्तानै रहणअ भलअ।
बेटीऐ, ऐबै निं तूह फिकर करै, हुंह करूं ज़िहअ तंऐं बोलअ तिहअ ई, किल्हैकि नगरीए सोभ लोग करा तेरअ इहअ बोली अदर कि तूह आसा नित-पत्त आल़ी।
Sabedoria e serviço
As mulheres da Bíblia foram líderes, profetisas e discípulas fiéis. Jesus honrou as mulheres e as incluiu em seu ministério.
ईशू रहअ नगरी अर गराऊंऐं शिक्षा दैंदअ अर परमेशरे राज़ो खुशीए समादा प्रच़ार करदअ अर तेऊए बारा च़ेल्लै बी हआ तै संघा। कई बेटल़ी त भूत शाचअ द अर बमारी दी पल़ी दी। ईशू किई तिंयां सोभ नरोगी। तिन्नां मांझ़ै ती मगदल़ गराऊंए मरिअम बी अर तैहा दी थिअ सतरूपी भूत। हेरोदेस राज़ेए खुजा नाओंए भढारीए लाल़ी जोआना अर सूसना बी थिई तिधी अर होर बी थिई कई बेटल़ी तिधी। ईंयां सोभ करा ती आपणीं-आपणीं ज़ैदात करै ईशू अर तेऊए च़ेल्ले च़ाकरी।
ओ बेटल़ीओ, तम्हैं बी रहा आपणैं मर्धे डरा हेठै।
तिहअ ई ओ मर्धो, तम्हैं बी ज़िऊआ आपणीं बेटल़ी संघै
जोग-सजोग डाही आपणीं लाल़ी संघै ज़िन्दगी। तम्हैं डाहणीं अह गल्ल आद कि तिंयां निं तम्हां ज़ेही पाक्की आथी। तैही करनअ तिन्नों अदर। किल्हैकि परमेशरै ज़ुंण दान आपणैं जशा करै आसा दैनअ द, तम्हैं आसा दुहै तेथ साझ़ू, अर सह आसा सदा लै ज़िन्दगी। तम्हैं करै इहअ तै कि ज़ेभै तम्हैं प्राथणां करे तेभै परमेशर थारी शुणें।
ठीक एही ई लोल़ी तिन्नें बेटल़ीए बी लोल़ी सोभी मांझ़ै इज़त हुई। तिंयां निं होरीए बारै बूरअ बोल़णैं आल़ी लोल़ी हुई। तिन्नों बभार लोल़ी शोभलअ हुअ अर तिंयां लोल़ी सोभी गल्ला दी शुची-पाक्की हुई।
प्रोढी बेटल़ी लै बोल इहअ कि तिन्नों बभार लोल़ी सोभी साबै परमेशरो अदर करनै आल़अ हुअ। तिंयां निं होरीए बारै बूरअ बोल़णैं आल़ी लोल़ी हुई। पर तिन्नें लोल़ी होरी का भली गल्ला सखाऊई। इनै प्रोढी बेटल़ी लोल़ी ज़ुआन बेटल़ी ईंयां गल्ला सखाऊई कि आपणैं लाल़ै अर शोहरू-माठै संघै डाहणीं झ़ूरी। इनै प्रोढी बेटल़ी लोल़ी खारकै का इहअ बी सखाऊअ कि हर बगत डाहणीं आपणीं देही पबित्र अर काबू करी, आपणैं मर्धा छ़ाडी निं होरी मर्धा संघै छ़ोतली हणअ, आपणैं घअरै करनअ राम्बल़अ काम, होरी लै करनी झींण अर आपणैं मर्धे मनणी हर गल्ला। तिन्नैं लोल़ी ईंयां सोभै गल्ला किई ताकि कुंण परमेशरे बैणे निंदा नां करे।