1 ऐबै च़ाल्लअ मेरै मर्हुई,
मेरै निस्सअ दोहरअ शाह बी लहुई,
ऐबै च़ाल्लअ हुंह तेतरी घोरी दाबणा लै हई ई।
2 मुखा आसा लागअ द आछी शुझदअ कि
फेरा-फेर आसा लोग मुल्है ज़िधूऐ दै, द्रोही हुऐ दै अर मेरै सुहांगा लागै दै।
3 हे परमेशर, तूह शुण मेरी गल्ला,
मुंह सेटा निं ताह छ़ाडी मेरी गल्ला
शुणनै आल़अ कोहै आथी।
4 तंऐं आसा मन्न काठअ किअ द,
तैही निस्सी तिन्नां समझ़ एछी,
पर हे परमेशर, ऐबै निं तूह तिन्नां
मुखा ज़ितणैं दैई।
5 एही कहाबत आसा कि
ज़ुंण आपणैं साथी ठगी करै लुटा,
तेते सज़ा पल़ा तिन्नें शोहरू-माठै भुगतणी।
6 ऐबै बोला तिंयां ऐहा कहाबता मुल्है,
लोगै लाई मेरै मुंहैं थुक्की करै मेरी बेइज़ती करी!
7 दाह-दुखै निस्सअ मेरी आछी बी किछ़ै शुझुई,
मेरी ज़ांघा बाहा हुई ताकल़ी ज़ेही भींन।
8 ज़ुंण भलै मणछ आसा बी,
तिंयां बी प्राछिआ मुंह भाल़ी!
तेखअ बोला तिंयां बी मुल्है पापी मणछ!
9 इहअ आसा कि धर्मीं मणछै
आपणीं बात ढाकी डाही दी अर
शुचअ मणछ रहा धैल़ी पर धैल़ी बढदअ लागी।
10 पर ज़ै तिंयां सोभै भिई बी मुंह सेटा एछे,
तैबी निं मुखा तिन्नां मांझ़ै सोर-समझ़ा आल़अ शुझणअ।
11 मेरै गऐ मरने धैल़ै एछी अर ज़ुंण मंऐं
सोठी त डाहअ द, सह निं हई बोल़अ,
मुंह निं ऐबै किछ़ै आशा रही।
12 राची लै बोला मेरै साथी इहअ कि धैल़ी-दपहर आसा!
तिंयां बोला इहअ कि एथ आसा प्रैश्शअ, पर मुखा आसा थोघ कि हुंह आसा न्हैरै दी।
13 मुखा आसा आजू सिधी आपणीं मौत शुझदी लागी दी,
तेखअ रहणअ हुंह घोरी दी न्हैरै सदा लै सुत्ती।
14 तेखअ सका हुंह मेरी ल्हासा चजेऊणैं आल़ी
घोरी लै आपणअ बाब बोली अर
ज़ुंण किल़ै मेरी ल्हासा खाआ तिन्नां लै बोलूं हुंह
आपणीं ईज अर दाई-च़ेई।
15 कहा भाल़णअ कि मेरी कै आशा आसा?
हुंह आजू किज़ै आशा डाहूं?
16 मेरी आशा निं मुंह संघै तेऊ संसारै डेऊई च़ाल्ली
ज़ेथ मणछ मरी करै पुजा।