1 नमाती मुल्खो सोपर लागअ आयूबा लै इहअ बोल्दअ,
2 "एही नथोघी गल्लो ज़बाब कुंण निं दैणअ च़ाहंदअ?
खास्सी गल्ला करी मणछ शुचअ हआ?
3 आयूब तूह कै सोठा कि
हाम्हैं कै तेरी गल्लो ज़बाब दैई निं सकदै?
ज़िहै तंऐं हाम्हैं सुहांगा लै किऐ
तिहै सका हाम्हैं तेरी गल्लो ज़बाब दैई ताह शर्मिंदै करी।
4 तूह फिरा आप्पू इहअ बोली पठी शुचअ कि
परमेशरा का शुझिआ तूह सोभी का पबित्र।
5 असली ता हणअ त इहअ ठीक कि ताल्है परमेशर आप्पै ज़बाब दैंदअ अर
सह खोज़दअ कि तूह किहअ आसा!
6 तेऊ खोज़णअ त ताखा कि अक्ल केतरै रंगे हआ,
तेतो भेद समझ़णअ आसा मणछे समझ़ा का बागै।
शुण, परमेशरै निं ताल्है तेतरी सज़ा दैनी आथी
ज़ेतरी ताह असली दी भेटी लोल़ी ती।
7 बिधाता ज़हा का सारअ बल आसा,
तेऊओ भेद अर तेऊए बारै कै तूह पठी समझ़ी सका?
8 सारअ भ्रमंड बी आसा तेऊ सेटा होछ़अ, तूह निं तेथ पुजी सकदअ।
परमेशर हआ पैईताल़ै बी भाल़अ लागअ द, ताखा किज़ै थोघ आसा?
9 तेऊए अक्ल आसा पृथूई का लाम्मी अर
समुंदरा का बिरली, तेता निं तूह समझ़ी सकदअ।
10 परमेशर कहा कैद करे, दालता दी शादे,
तेता लै निं कोहै तेऊ रोक्की सकदअ।
11 तेऊ का हआ थोघ कि झ़ुठअ कुंण आसा अर
सह हेरा तिन्नें पाप आप्पै भाल़ी।
12 कबुधी मणछा अक्ल एछणी हआ एही
ज़िहअ कि बणें गाधै का हुअ मणछ पैईदा।
13 आयूब, तूह कर आपणअ दिल शुचअ,
बाह फुआरी कर परमेशरा सेटा अरज़।
14 ज़ै च़ुप्प-च़ुप्पै तूह किज़ै पाप करा बी होए, तेता छ़ाड पोर्ही,
आपणैं डेरै निं किछ़ै पाप दैई रहणैं।
15 तै निं ताह शर्मिंदै पल़णअ हणअ,
तै एछणअ ताह हैअ अर नां किज़ै डअर रहणीं।
16 तै जाणअ तूह इना आफ़ता का छ़ुटी अर बिस्सरुई,
ज़ेही बरसाती गाड एछी आजू निखल़ा तेखअ निं तेता कोहै आद डाहंदै।
17 तेरी ज़िन्दगी हणीं तेखअ दपहरे धुप्पै का बी खास्सी प्रैश्शी,
तेरी ज़िन्दगीए न्हैरी घल़ी ज़ाण्हणीं ताखा भैणीं दोत्ती ज़ेही।
18 तेरी ज़िन्दगी निभणी तेखअ निहंचै,
तै रहणीं ताह आजू बी आशा अर
नां किज़ै हैल़अ-फिकर रहणअ।
19 तेरै दुशमण बी निं ताह डरैऊंदै एछणैं,
हथू एछणैं होर लोग ताखा पै मज़त मांगदै।
20 पर कदुष्ट मणछा का हणअ शुझणअ बी बंद,
तिन्नां निं बच़णा लै बात बी शुझणीं।
आजू रहणीं तिन्नां सिधी एही आशा कि सिधी मौत सका तिन्नां बच़ाऊई।"