1 खिरी लागअ आयूब तैहा धैल़ी लै फिटक दैंदअ ज़धू सह पैईदा हुअ। 2 आयूबै बोलअ इहअ,
3 "हे बिधाता, तैहा धैल़ी लोल़ी फिटक लागअ
ज़हा धैल़ी हुंह पैईदा हुअ,
ज़हा राची हुंह मेरी माए ओदरै आअ
तैहा राची बी लोल़ी फिटक लागअ!
4 हे परमेशर, ज़धू हुंह हुअ सह धैल़ी लोल़ी ती न्हैरी हुई!
सह धैल़ी निं लोल़ी ती कधि आद डाही!
तेथ निं लोल़ी कधि प्रैश्शअ हुअ।
5 तैहा धैल़ी लै लोल़ी ती छ़ैल्ली अर नटिप्प न्हैरअ हुअ,
तेथ लोल़ी तै इहै घणैं काल़ै बादल़ आऐ कि सह काल़ी राची ज़ेही डरैऊंणी होए।
6 सह राच बी लोल़ी ती जंतरी-पत्री का सदा लै दूर हुई,
ज़हा राची मेरी ईजा का थोघ लागअ कि हुंह आअ तेसे ओदरै।
7 तैहा राची निं लोल़ी कोहै माए ओदरै आऐ,
नां तैहा राची खुशीओ नाच़-खेल्ह लोल़ी हुअ।
8 तैहा धैल़ी लै लोल़ी डांऊं-च़ेल्लै फिटक दैनअ,
लिबतान नाओं समुंदरो बडअ ज़ीब लोल़ी मेरी परज़ा झ़ैऊअ अर तेऊ लै फिटक दैनअ।
9 तैहा धैल़ी निं भैणूं तारअ लोल़ी शुझुअ,
तैहा राची भैणे लोल़ी आशा ई खतम हुई।
10 तैहा राची आअ हुंह माए ओदरै अर आझ़ पल़ी मुंह एऊ संसारे आफ़ता ज़िरनी,
एता पिछ़ू लोल़ी तैहा राची फिटक लागअ।
11 एता का हणअ त भलअ ज़ै हुंह मेरी माए ओदरै जांदअ मरी,
हुंह पेटा हंदी ई किल्है निं मूंअ आथी?
12 मेरी माऐ किल्है ढाकअ हुंह आपणीं बाह दी?
तैहा किल्है पणैऊंईं मुल्है आपणीं च़ूई?
13 ज़ै हुंह तधू ई मूंअ हंदअ,
तै हणअ हुंह त हुंह सुत्तअ द अर रामा करदअ लागअ द।
14 तै हणअ त हुंह पृथूईए तिन्नां राज़ै बज़ीरा ज़िहअ,
ज़ुंणी आपणैं मैहलै कांगनरांगै आसा बणाऐं दै।
15 तै रहणअ त हुंह टिक्कै ज़िहअ मौज़ी ज़ुंण सुन्नेंओ सेठ हआ अर
ज़सरै मैहलै च़ंदी ई च़ंदी हआ।
16 भलअ हणअ त मुल्है इहअ ज़ै हुंह मेरी ईजो मेरी बारी लै पैहलै ई जांदअ पेट डेऊई,
तै निं मुंह धुप्पअ भाल़णअ भेटणअ त।
17 सुरगै डेऊई निं तेखअ मुल्है
कोही कदुष्ट मणछा दुखा दैणअ त,
तिधी हणअ त मुंह नकैंस्सै रहणा लै पल़ी।
18,19 तिधी रहा कैदी बी राज्ज़ी-मौज़ी,
नां तिधी कुंण कामां लै झांशा-त्रुंगा काढी ढेअ करदअ।
तिधी हआ सोभ मशूर अर पाखलै अर सोभै गलामी का आज़ाद।
20 ज़ै ज़िन्दगी दी एतरअ दाह-दुख आसा,
तै किल्है डाहअ हुंह बिधाता ज़िऊंदअ?
21 हुंह थक्कअ न्हैल़ी-न्हैल़ी पर मौत बी निस्सी मुल्है एछी,
दाबी डाही दी धन-माया का खास्सअ आसा हुंह मौता लोल़अ लागअ द।
22 मेरी सोभी का खास्सी खुशी आसा मेरी एही कि
हुंह लोल़ी त मूंअ।
23 मुंह किज़ू लै रहणअ ज़िऊंदै?
फेरा-फेर आसा बिधाता मुल्है आफ़त पाई दी अर
आजू निं मुखा थोघै कि मुंह संघै काल्ला धैल़ी किहअ हणअ होए!
24 मेरै निस्सी रोटी बी खाहुई, मुंह आसा सुआसी लागी दी,
धअक आसा मुंह कबल्ली एही लागी दी ज़िहअ पाणीं रहा पोछदअ लागी।
25 ज़हा डरैऊंणी गल्ला का हुंह डरा,
मुल्है लागी सह ई गल्ल हंदी।
26 मुंह नां सुख-शांती आथी नां राम आथी,
अर मुल्है पल़ा कबल्ली आफ़ता प्रैंदै आफ़त!"