Paciência
A paciência é fruto do Espírito e virtude essencial da vida cristã. Deus é paciente conosco, e nos chama a ser pacientes com os outros e nas provações.
A paciência de Deus
Deus é clemente e tardio em irar-se. Sua paciência revela seu desejo de que todos se arrependam e cheguem ao conhecimento da verdade.
बिधाता आसा झ़ूरनै आल़अ अर झणैल़ू,
तेऊ निं धखी का रोश्शै एछदी अर तेऊए झ़ूरी आसा अटल़।
कई लोग सोठा इहअ कि प्रभू आसा आपणीं फिरी एछणें करारा पूरी करना लै बल़ैग पांदअ लागअ द। पर प्रभू निं एऊ साबै बल़ैग करदअ आथी लागअ द। तेऊ आसा तम्हां लै सबर डाहअ द। किल्हैकि सह निं कोही बरैबाद करनअ च़ाहंदअ। पर सह च़ाहा इहअ कि हरेक मणछ आपणैं पापो प्राश्त करे अर परमेशरा सेटा फिरी एछे।
मेरै पैरै साथीओ, ऐहा गल्ला निं कधि बिस्सरी कि परमेशरे एक धैल़ी हआ हज़ार साला ज़ेही अर हज़ार साला हआ एकी धैल़ी ज़ेही। तेऊ लै आसा एक धैल़ी अर हज़ार साला दुहै एक बराबर।
सिधै घेरीए झिकल़ै धेल़ी निं दुख रहैऊंदै लागा,
मुखा लोल़ी शुझुअ कि तम्हैं आसा दिला का दुखी।’
आपणैं परमेशर बिधाता बाखा फिरा!
सह आसा खास्सअ झ़ूरनै अर झींण करनै आल़अ।
सह करा सबर अर आपणीं ज़बान करा सह पूरी।
सह निं झ़ट च़ारै रोश्श करदअ, हाम्हां लै आफ़त पल़दी भाल़ी हआ सह बी दुखी।
पर परमेशरै किई मुल्है झींण। तेऊ किअ इहअ तै कि मंऐं ज़ुंणी सोभी का खास्सअ पाप किअ, मसीहा ईशू मुंह करै ऐहा गल्ला रहैऊए कि तेऊ मुल्है किहअ सबर किअ अर ज़ुंण मंऐं किअ तेते निं तेऊ परबाह किई। तेऊ किअ इहअ एते तैणीं कि होर लोग बी बादा का तेऊ दी विश्वास करे अर तिन्नां सदा रहणैं आल़ी ज़िन्दगी भेटे।
तैबी रहा बिधाता न्हैल़अ लागी कि तम्हां लै तेऊओ जश होए। सह च़ाहा तम्हां लै झींण करनी, सह करा भलअ ई। सह हआ तिन्नां लै खुश ज़ुंण बिधाता दी भरोस्सअ डाहा।
Esperar com paciência
Os que esperam no Senhor renovam as forças. A paciência produz caráter, e o caráter produz esperança que não decepciona.
सबर डाही रहणअ बिधाता न्हैल़ै-भाल़ै लागी।
हैअ विश्वास डाहणअ पाक्कअ,
हाँ, सबर डाही रहणअ बिधाता न्हैल़ै-भाल़ै लागी।
सबर डाहणअ संघा दैणअ बिधाता काम करनै,
कदुष्ट मणछा सफल हंदै भाल़ी निं फिकर करनअ अर
नां तिन्नें कदुष्ट बिक्री भाल़ी हैल़अ करी।
ए मेरै बिधाता, तूह शूणां दोत्ती मेरै बोल,
धैल़अ निखल़णैं का आजी करा हुंह, ता सेटा अरज़
संघा रहा हुंह ताखा ज़बाबा न्हैल़अ लागी।
पर अज़ी निं हाम्हां तिंयां सोभै गल्ला भेटी ज़ुंण हाम्हां लै परमेशरै आसा दैणीं किई दी, तैही आसा हाम्हां अज़ी बी तिन्नां गल्ला भेटणें आशा। हाम्हैं करा सबर अर हाम्हैं रहा तिन्नां गल्ला तेभै तैणीं न्हैल़ै लागी ज़ेभै तैणीं हाम्हां तिंयां भेटी निं जाए।
ज़ुंण तम्हां आशा आसा तेता लै रहा खुश अर खरी दी कर सबर अर प्राथणां दी रहा हर बगत लागी।
"तम्हां निं किछ़ करने ज़रुरत आथी, बिधाता करनअ थारै बदल़ै आप्पै इना संघै जुध।"
Paciência nas provações
O amor é paciente. A paciência é marca de maturidade espiritual e nos permite perseverar mesmo quando as circunstâncias são adversas.
ज़ुंण होरी लै झ़ूरी करा, सह डाहा सबर अर दुजै लै झींण अर ज़ुंण झ़ूरी करा सह निं कोहिए निंदा करदअ आथी, झ़ूरी निं आपणीं बड़ैई करदअ आथी, अर नां आप्पू सराहंदअ आथी, सह निं दुजे बेइज़ती करदअ, नां सह मतलबी हंदअ, सह निं धखी का रोश्श करदअ, ज़ै तेऊ लै कुंणी बूरअ बभार किअ तेता बी निं सह आद डाहंदअ, ज़ै कुंण तेऊ लै पाप बी करे, तेता बी करा सह माफ।
हाम्हां निं भलै कामां करना लै हैअ छ़ाडणअ, किल्हैकि, ज़ै हाम्हैं ढिलै नां होए, तै भेटणअ हाम्हां परमेशरे सोठी दी बेला दी तेतो फल।
हुंह करा परमेशरा का तम्हां लै एही प्राथणां कि सह तम्हां लै सबर अर हैअ दैए अर तेता करै तम्हां मसीहा ईशू दी एक हई मिल़ी-ज़ुल़ी रहणें मज़त होए।
तम्हैं लोल़ी शरीफ, मानदार, सबर करनै आल़ै अर एकी दुजे गलती ज़िरी बी झ़ूरी करनै आल़ै।
तै आसा परमेशरै तम्हैं आपणैं पबित्र लोग हणां लै छ़ांटै दै अर सह करा तम्हां लै झ़ूरी, बडी झींण, भलाई, शरीफ, मानदार, झ़ूरी अर सबर करनै आल़ै।
मसीहे बारै परमेशरो बैण खोज़ सोभी का। हर बगत रह एता लै तैर च़ाऐ ताल्है सान मोक्कअ भेटे या कठण। ज़ेभै लोग गलत करा तेभै खोज़ तिन्नां का कि ठीक किज़ै आसा। तिन्नां लै दै चतैनगी कि पाप निं करा। पर तिन्नां लै दै हैअ बी। इना सोभी गल्ला कर सबर डाही, धैन डाही दै तिन्नां लै शिक्षा।
Perseverança até o fim
Quem perseverar até o fim será salvo. O domínio próprio é maior que a conquista de uma cidade.
पर ज़ुंण मुंह दी खिरी तैणीं विश्वास डाही सबर करे, तिंयां हेरनै बच़ाऊई।
"तैही रहै तम्हैं बिऊंतै, किल्हैकि तम्हां का निं इहअ थोघ आथी कि थारअ प्रभू कहा धैल़ी एछणअ।
बल रहैऊंणै का आसा सबर डाहणअ भलअ,
अर आपणअ मन्न बशै डाहणअ हआ सारी नगरी ज़ितणैं का बी भलअ।
ज़ुंण सबर करा, सह हआ समझ़कार,
पर ज़हा धखी का रोश्शै एछा, सह हआ ऐडअ ई।
हुंह आसा छ़ेक्कै एछणैं आल़अ, ज़ुंण ताह सेटा आसा, तेता डाहै मेरै फिरी एछणैं तैणीं थम्हीं कि कोई तेरअ मुगट नां छ़ड़ैऊई सके।
तेरअ रोश्श हआ थोल़ी घल़ी लै,
पर तेरी झींण रहा सारी ज़िन्दगी।
इहअ सका हई कि राची छ़ुटी होए केभै लेरा बी,
पर दोत्ती जाआ खुशी भेटी।