1 O vinho é escarnecedor, e a bebida forte alvoroçadora; e todo aquele que neles errar não e sábio.2 Como o bramido do leão é o terror do rei; quem o provoca a ira peca contra a sua própria vida.3 Honroso é para o homem o desviar-se de questões; mas todo insensato se entremete nelas.4 O preguiçoso não lavra no outono; pelo que mendigará na sega, e nada receberá.5 Como águas profundas é o propósito no coração do homem; mas o homem inteligente o descobrirá.6 Muitos há que proclamam a sua própria bondade; mas o homem fiel, quem o achará?7 O justo anda na sua integridade; bem-aventurados serão os seus filhos depois dele.8 Assentando-se o rei no trono do juízo, com os seus olhos joeira a todo malfeitor.9 Quem pode dizer: Purifiquei o meu coração, limpo estou de meu pecado?10 O peso fraudulento e a medida falsa são abominação ao Senhor, tanto uma como outra coisa.11 Até a criança se dá a conhecer pelas suas ações, se a sua conduta é pura e reta.12 O ouvido que ouve, e o olho que vê, o Senhor os fez a ambos.13 Não ames o sono, para que não empobreças; abre os teus olhos, e te fartarás de pão.14 Nada vale, nada vale, diz o comprador; mas, depois de retirar-se, então se gaba.15 Há ouro e abundância de pedras preciosas; mas os lábios do conhecimento são jóia de grande valor.16 Tira a roupa àquele que fica por fiador do estranho; e toma penhor daquele que se obriga por estrangeiros.17 Suave é ao homem o pão da mentira; mas depois a sua boca se enche de pedrinhas.18 Os projetos se confirmam pelos conselhos; assim, pois, com prudência faze a guerra.19 O que anda mexericando revela segredos; pelo que não te metas com quem muito abre os seus lábios.20 O que amaldiçoa a seu pai ou a sua mãe, apagar-se-lhe-á a sua lâmpada nas, mais densas trevas.21 A herança que no princípio é adquirida às pressas, não será abençoada no seu fim.22 Não digas: vingar-me-ei do mal; espera pelo Senhor e ele te livrará.23 Pesos fraudulentos são abomináveis ao Senhor; e balanças enganosas não são boas.24 Os passos do homem são dirigidos pelo Senhor; como, pois, poderá o homem entender o seu caminho?25 Laço é para o homem dizer precipitadamente: É santo; e, feitos os votos, então refletir.26 O rei sábio joeira os ímpios e faz girar sobre eles a roda.27 O espírito do homem é a lâmpada do Senhor, a qual esquadrinha todo o mais íntimo do coração.28 A benignidade e a verdade guardam o rei; e com a benignidade sustém ele o seu trono.29 A glória dos jovens é a sua força; e a beleza dos velhos são as cãs.30 Os açoites que ferem purificam do mal; e as feridas penetram até o mais íntimo do corpo.
1 Ko ta te waina he whakahi, ko ta te wai kaha he ngangau: a, ko te hunga katoa e whakapohehetia ana e tera, kahore o ratou whakaaro nui.2 Ano he raiona e hamama ana te wehi o te kingi: ko te tangata e whakaoho ana i a ia kia riri, e hara ana ki tona wairua ake.3 He whakahonore mo te tangata te noho watea mai i te ngangare: engari ko nga wairangi he kowhetewhete tonu.4 Kahore te mangere e parau, he mea ki te hotoke; no reira ka pakiki kai mana i te kotinga witi, a kahore e whiwhi.5 He wai hohonu te whakaaro i roto i te ngakau o te tangata; e utuhia ano ia e te tangata matau.6 Ko ta te tini o te tangata he kauwhau i tona atawhai ake; ko wai ia e kite i te tangata pono?7 Ko te tangata tika, e haere ana i runga i tona tapatahi, ka manaakitia ana tamariki i muri i a ia.8 Ko te kingi e noho ana i runga i te torona whakawa, titaritaria ana e ona kanohi nga he katoa.9 Ko wai e mea, Kua ma i ahau toku ngakau, kua tahia atu oku hara?10 Ko nga pauna huhua, ko nga mehua huhua, he rite tahi taua rua, he mea whakarihariha anake ki a Ihowa.11 He tamariki nei ano ka mohiotia ki ana hanga, he ma ranei, he tika ranei tana mahi.12 Ko te taringa rongo, ko te kanohi titiro, na Ihowa raua ngatahi i hanga.13 Kaua e matenuitia te moe, kei rawakoretia koe; titiro ou kanohi, a ka makona koe i te taro.14 Ehara ehara, e ai ta te kaihoko: tona haerenga atu ia, kei te whakamanamana.15 He koura tena me te tini o te rupi; engari he taonga utu nui nga ngutu o te matauranga.16 Tangohia te kakahu o te kaiwhakakapi mo te tangata ke; puritia hoki te tangata i taunahatia hei whakakapi mo nga tangata ke.17 He reka ki te tangata te taro o te teka; muri iho ka ki tona mangai i te kirikiri.18 Ma te runanga ka u ai nga whakaaro; kia pai hoki te ngarahu ina anga ki te whawhai.19 Ko te tangata e kopikopiko ana ki te kawekawe korero, ka whakina e ia nga korero ngaro: na reira kaua e raweke atu ki te tangata ngutu hamama.20 Ko te tangata e kanga ana i tona papa, i tona whaea, ka tineia tona rama i roto i te pouri kerekere.21 I te timatanga e hohoro mai pea te taonga; e kore ia tona mutunga e whakapaingia.22 Kaua e mea, Ka utua e ahau te kino: taria ta Ihowa, a kei a ia he oranga mou.23 He mea whakarihariha ki a Ihowa nga taimaha rere ke; a e kore hoki te pauna tinihanga e pai.24 Na Ihowa nga haereerenga o te tangata: na ma te aha te tangata ka matau ai ki tona ara?25 Hei rore ki te tangata te oho noa ake ki te mea, He tapu! a, i muri i nga ki taurangi, kia uiui.26 Ka titaritaria e te kingi whakaaro nui te hunga kino, a ka hurihia hoki e ia te wira patu witi ki runga ki a ratou.27 He rama na Ihowa te manawa o te tangata, e rapu ana i nga mea katoa i roto rawa i te kopu.28 Hei kaitiaki mo te kingi te atawhai me te pono; e tautokona ake ana hoki tona torona e te atawhai.29 Ko te kororia o nga taitama ko to ratou kaha: a, ko te ataahua o nga kaumatua ko te upoko hina.30 E tahia atu ana te kino e nga karawarawa o te patunga; a e tae rawa ana nga whiu ki nga wahi o roto rawa o te kopu.