Resultados da busca por "fé"

3Feuch, theagaisg thusa mòran, agus neartaich thu na làmhan laga.

14Agus stiùir e iad le neul anns an là, agus air feadh na h-oidhche le solas teine.

4A chionn gu bheil am fearann na smùr, oir cha robh uisge anns an tìr; ghabh na treabhaichean nàire, dh’fhalaich iad an cinn.

2A-chum, mar a thug thu cumhachd dha air gach feòil, na h-uile a thug thu dha, gun tugadh esan dhaibh a’ bheatha mhaireannach.

4Ach tha a crìoch searbh mar a’ bhurmaid, geur mar chlaidheamh dà fhaobhair.

11Agus gun dèan thu caoidh mu dheireadh, nuair a chaithear d’fheòil agus do chorp,

18Biodh do thobar beannaichte; agus dèan gàirdeachas maille ri mnaoi-phòsda d’òige.

5A-nis gun tugadh Dia na foighidinn agus na comhfhurtachd dhuibhse a bhith a dh’aon inntinn a-thaobh a chèile, a rèir Iosa Crìosd:

6A-chum gun tugadh sibh a dh’aon inntinn, agus le aon bheul, glòir do Dhia, eadhon Athair an Tighearna Iosa Crìosd.

31A-chum gun saorar mi uapasan nach eil a’ creidsinn ann an Iudèa; agus a-chum gum bi mo sheirbhis airson Ierusaleim taitneach do na naoimh:

2Oir, feuch, còmhdaichidh dorchadas an talamh, agus dall-cheò na cinnich; ach ortsa èiridh an Tighearna, chìthear a ghlòir a’ dealradh ort.

8(Oir tha saorsa an anama luachmhor, agus sguiridh e am feasd:)

4Cia fhad a nì am fearann bròn, agus a bhios luibhean gach machrach a’ seargadh, airson aingidheachd a luchd-àiteachaidh? Bhàsaich gach ainmhidh agus eun, a chionn gun dubhairt iad, Chan fhaic esan ar crìoch dheireannach.

4Feuch, tha mi gràineil; ciod a fhreagras mi dhut? Cuiridh mi mo làmh air mo bheul.

6Ach bha iadsan a’ feitheamh cuin a dh’atadh e, no a thuiteadh e sìos marbh gu h-obann: ach nuair a dh’fheith iad ùine fhada, agus nach faca iad dochann sam bith a’ teachd air, chaochail iad an inntinn, agus thubhairt iad gur dia e.

1Gu deimhinn deimhinn tha mi ag ràdh ribh, An tì nach tèid a-steach tron doras do chrò nan caorach, ach a thèid suas air sheòl eile, is gadaiche agus fear-reubainn e.

22Oir is beatha iad dhaibhsan a gheibh iad, agus ìocshlaint dam feòil uile.

1Is an-aoibhinn dhutsa, a chreachadair, nach robh air do chreachadh thu fhèin; agus fhir na foill, ris nach do bhuin iad gu fealltach: nuair a sguireas tu de chreachadh, creachar thu; agus nuair a bheir thu thairis a bhith ri foill, buinidh iad gu fealltach riut.

40Feuch, is miannach leam do reachdan; ad cheartas beòthaich mi.VAU

13A bha air an gineamhain, chan ann o fhuil, no o thoil na feòla, no o thoil duine, ach o Dhia.

3Oir feuch, tha na làithean a’ teachd, deir an Tighearna, anns an toir mise air a h-ais bruid mo shluaigh, Israel agus Iùdah, deir an Tighearna, agus bheir mi orra tilleadh a-chum an fhearainn a thug mi don athraichean, agus sealbhaichidh iad e.

3Agus dh’fhan e an sin trì mìosan: agus nuair a bha na h-Iùdhaich ri feall-fhalach air a shon, agus e air tì dol air luing do Shiria, chuir e roimhe tilleadh tro Mhacedònia.

5An dèan am fiadh-asal sitrich os cionn feòir? An dèan an damh geum os cionn a innlinn?

6Tha guth ag ràdh, Eigh; agus thubhairt mise, Ciod a dh’èigheas mi? Is feur gach uile fheòil, agus tha a h-òirdheirceas uile mar bhlàth na machrach: