214 resultados encontrados
31Ma bheir mise fianais mum thimcheall fhèin, chan eil m’fhianais fìor.
32Tha neach eile a’ toirt fianais mum thimcheall, agus tha fhios agam gur fìor an fhianais a tha e a’ dèanamh mum thimcheall.
41Chan eil mise a’ gabhail urraim o dhaoine.
2Tre a bheil againn mar an ceudna slighe gu dol a-steach tre chreideamh a-chum a’ ghràis seo anns a bheil sinn nar seasamh, agus tha sinn a’ dèanamh gàirdeachais ann an dòchas glòir Dhè.
8Ach tha Dia a’ moladh a ghràidh fhèin dhuinne, do bhrìgh nuair a bha sinn fhathast nar peacaich gun d’fhuiling Crìosd bàs air ar son.
11Agus chan e a-mhàin sin, ach tha sinn a’ dèanamh gàirdeachais ann an Dia, tre ar Tighearna Iosa Crìosd, tre an d’fhuair sinn a-nis an rèite.
14Agus ghabh na daoine dem biadh, agus cha d’iarr iad comhairle o bheul an Tighearna.
16Agus thachair an ceann trì làithean, an dèidh dhaibh coicheangal a dhèanamh riu, gun cuala iad gum b’iad an coimhearsnaich iad, agus gu robh iad a chòmhnaidh nam measg.
25Agus a-nis, feuch, tha sinn ad làimh: mar a mheasar math agus ceart leatsa a dhèanamh rinn, dèan.
1Molaibh-se an Tighearna; mol an Tighearna, O m’anam.
6A rinn nèamh agus talamh, a’ mhuir agus gach nì a tha annta; a ghleidheas fìrinn gu bràth;
10Rìoghaichidh an Tighearna gu bràth, do Dhia-sa, a Shion, o linn gu linn. Molaibh-se an Tighearna.
5Na beanaibh riu; oir cha toir mi a’ bheag dem fearann dhuibh, cha toir uiread is leud troighe; a chionn gun tug mi sliabh Sheir do Esau mar sheilbh.
27Leig dhomh gabhail tro d’fhearann: imichidh mi romham air an rathad mhòr, cha tionndaidh mi aon chuid a-chum na làimhe deise, no a-chum na làimhe clìthe.
29(Mar a rinn clann Esau rium, a tha a chòmhnaidh ann an Seir, agus na Mòabaich a tha a chòmhnaidh ann an Ar,) gus an tèid mi thar Iòrdan, don fhearann a tha an Tighearna ar Dia a’ toirt dhuinn.
5An cuir thu do shùilean air an nì nach eil ann? Oir gu cinnteach nì saoibhreas sgiathan dha fhèin, mar iolair a dh’itealaicheas a-chum nan nèamh.
16Seadh, nì m’àirnean gàirdeachas, nuair a labhras do bhilean nithean cearta.
25Nì d’athair agus do mhàthair aoibhneas, agus nì ise a rug thu gàirdeachas.
3Chunnaic mi an t-amaideach a’ freumhachadh; ach mhallaich mi a àite-còmhnaidh air ball.
9A tha a’ dèanamh nithean mòra agus do-rannsachaidh; nithean iongantach gun àireamh:
15Agus saoraidh e am bochd on chlaidheamh, om beul, agus o làimh a’ chumhachdaich.
1Agus thubhairt an Tighearna ri Abram, Rach a-mach as do dhùthaich, agus od dhìlsean, agus à taigh d’athar, don tìr a nochdas mise dhut.
9Agus dh’imich Abram, a’ sìor dhol air aghaidh mu dheas.
13Abair, guidheam ort, gur tu mo phiuthar, a-chum gun èirich gu math dhomh air do sgàth-sa; agus bidh m’anam beò air do shon-sa.
2Agus a dh’ionnsaigh nan rìgh a bha mu thuath anns na beanntan, agus anns a’ chòmhnard mu dheas de Chinerot, agus anns a’ ghleann, agus ann an crìochan Dhoir, air an làimh an iar;
4Agus chaidh iad a-mach, iad fhèin agus am feachd uile maille riu, sluagh lìonmhor, eadhon mar a’ ghaineamh a tha air tràigh na fairge a-thaobh lìonmhorachd, le eich agus carbadan ro-lìonmhor.
20Oir b’ann on Tighearna a bha e an cridheachan a chruadhachadh a-chum gun tigeadh iad an aghaidh Israeil ann an cath, a-chum gun sgriosadh e iad gu tur, agus nach biodh iochd sam bith air a nochdadh dhaibh, ach gun cuireadh e as dhaibh, mar a dh’àithn an Tighearna do Mhaois.
3Agus tha m’anam air a chràdh gu mòr: ach thusa, a Thighearna, cia fhad?
4Till, a Thighearna, fuasgail m’anam; saor mi, air sgàth do thròcair.
9Chuala an Tighearna m’athchuinge; gabhaidh an Tighearna rim ùrnaigh.
3Achmhasan mo mhaslaidh cluinneam, agus tha spiorad mo thuigse a’ toirt orm freagairt.
5Gur geàrr caithreim nan aingidh, agus nach eil gàirdeachas a’ chealgair ach car tiota?
20Oir cha mhothaich e suaimhneas na chom, cha tèarainn e a’ bheag de na mhiannaich e.
12Nuair a nì na fìreanan gàirdeachas, bidh glòir mhòr ann; ach nuair a dh’èireas na h-aingidh, falaichear duine.
25An tì aig a bheil cridhe àrdanach, dùisgidh e strì; ach esan a dh’earbas as an Tighearna, nìthear sultmhor e.
26An tì a dh’earbas as a chridhe fhèin, is amadan e; ach esan a ghluaiseas gu glic, saorar e.
2Agus bha Abram ro-shaoibhir ann an sprèidh, ann an airgead, agus ann an òr.
5Agus bha mar an ceudna aig Lot, a dh’imich maille ri Abram, caoraich, agus crodh, agus bùthan.
18Agus dh’atharraich Abram a bhùth, agus thàinig e agus ghabh e còmhnaidh ann an còmhnard Mhamre, a tha ann an Hebron, agus thog e an sin altair don Tighearna.
2Seadh, nur cridhe tha sibh a’ dealbh aingidheachd; air talamh tha sibh a’ tomhas fòirneart ur làmh.
3Tha na h-aingidh a’ claonadh on bhroinn; tha iad a’ dol air seachran om breith, a’ labhairt bhreug.
11An sin their duine, Gu deimhinn tha duais ann don fhìrean; gu cinnteach tha Dia ann a tha a’ toirt breith air an talamh.
11Agus cho luath is a chuala sinne na nithean sin, leagh ar cridheachan, agus cha d’fhan tuilleadh a’ bheag de mhisnich ann an duine sam bith air ur son-se: oir an Tighearna ur Dia, is esan Dia anns na nèamhan shuas, agus air an talamh a-bhos.
13Agus gun glèidh sibh beò m’athair, agus mo mhàthair, agus mo bhràithrean, agus mo pheathraichean, agus na h-uile a tha aca, agus gun saor sibh ar n-anaman on bhàs.
20Agus ma dh’fhoillsicheas tu an gnothach seo againn, an sin bidh sinne saor od mhionnan a thug thu oirnn a mhionnachadh.
1Esan a ghràdhaicheas fòghlam, gràdhaichidh e eòlas; ach esan a dh’fhuathaicheas achmhasan, tha e amaideach.
23Ceilidh duine ciallach eòlas; ach foillsichidh cridhe nan amadan amaideachd.
25Nì iomagain ann an cridhe duine a chromadh sìos; ach nì facal math sòlasach e.
10Tha araon an ceann-liath agus an t-aosmhor nar measg-ne nas sine gu mòr na d’athair.
12Carson a tha do chridhe gad thoirt air falbh, agus carson a tha do shùilean a’ caogadh,
16Nach gràineile agus nach salaiche gu mòr an duine, a dh’òlas euceart mar uisge?
3Agus dh’èirich Abrahàm suas o làthair a mhairbh, agus labhair e ri mic Het, ag ràdh,
7Agus dh’èirich Abrahàm suas, agus chrom e e fhèin do mhuinntir na tìre, eadhon do mhic Het.
12Agus chrom Abrahàm e fhèin sìos an làthair muinntir na tìre.
9Oir labhair e agus bha e ann; dh’àithn e, agus sheas e.
19A-chum an anam a theasairginn on bhàs, agus an cumail beò anns a’ ghorta.
21Oir annsan nì ar cridhe gàirdeachas, a chionn na ainm naomh-san gun do chuir sinn ar dòigh.
7Agus thubhairt Iosua, Och! a Thighearna Dhè, carson a thug thu idir an sluagh seo thar Iòrdan gar toirt thairis do làimh nan Amorach, a-chum ar sgrios? O b’fheàrr gu robh sinn toilichte, agus gu robh sinn air gabhail còmhnaidh air an taobh eile de Iòrdan!
10Agus thubhairt an Tighearna ri Iosua, Eirich suas; carson a laigheas tu mar seo air d’aghaidh?
11Pheacaich Israel, agus bhris iad mar an ceudna mo choicheangal a dh’àithn mi dhaibh; oir ghabh iad eadhon den nì mhallaichte, agus mar an ceudna ghoid iad, agus mar an ceudna cheil iad, agus chuir iad eadhon am measg an àirneis fhèin e.