1 Is math an nì buidheachas a thabhairt don Tighearna, agus cliù a thabhairt dod ainm-sa, O Thì as àirde;

2 Do choibhneas gràidh a chur an cèill anns a’ mhadainn, agus d’fhìrinn gach oidhche,

3 Air inneal-ciùil nan deich teud agus air an t‑saltair, air a’ chlàrsaich le fuaim fhonnmhoir àird.

4 Oir rinn thu mi aoibhinn, a Thighearna, trìd d’obraichean-sa; ann an gnìomharan do làmh nì mi gàirdeachas.

5 Cia mòr do ghnìomharan-sa, a Thighearna! Ro‑dhomhain tha do smuaintean.

6 Chan eòl don amhlair, agus cha tuig an t‑amadan seo.

7 Nuair a chinneas na h‑aingidh mar fheur, agus a thig uile luchd-dèanamh na h‑euceirt fo bhlàth, bidh iad air an sgrios am feasd.

8 Ach tha thusa ro‑àrd gu sìorraidh, a Thighearna;

9 Oir feuch do naimhdean, a Thighearna, oir feuch do naimhdean, sgriosar iad; sgapar uile luchd-dèanamh na h‑euceirt.

10 Ach mar adharc buabhaill àrdaichidh tu m’adharc-sa; ungar mi le ola ùir;

11 Agus amhaircidh mo shùil air m’eascairdean; mu na droch dhaoine a dh’èireas suas am aghaidh cluinnidh mo chluasan.

12 Mar chrann-pailme thig am fìrean fo bhlàth; mar sheudair air Lebanon fàsaidh e suas.

13 Iadsan a shuidhichear ann an taigh an Tighearna, ann an cùirtean ar Dè‑ne thig iad fo bhlàth;

14 Fhathast nan seann aois bheir iad a‑mach toradh; sultmhor agus ùr bidh iad,

15 A‑chum gun nochd iad gu bheil an Tighearna, mo charraig, cothromach, agus nach eil euceart ann.