1 Is e a their an t‑aingidh an taobh a‑staigh de a chridhe, gum peacaich e; chan eil eagal Dhè fa chomhair a shùl.

2 Oir nì e bàigh ris fhèin na shùilean fhèin, gus am faighear a‑mach a chionta mar adhbhar fuatha.

3 Is euceart agus cealg briathran a bheòil; leig e dheth a bhith glic, math a dhèanamh.

4 Dealbhaidh e euceart air a leabaidh; suidhichidh e e fhèin air slighe nach eil math; chan oillteil leis an t‑olc.

5 A Thighearna, anns na nèamhan tha do thròcair; tha d’fhìrinn gu ruig na neòil.

6 Tha d’fhìreantachd mar na beanntan àrda, do bhreitheanais nan doimhne mhòir; gleidhidh tusa, a Thighearna, duine agus ainmhidh.

7 Cia luachmhor do choibhneas gràdhach, a Dhè! Uime sin, earbaidh clann nan daoine à sgàil do sgiathan.

8 Sàsaichear iad gu mòr le saill do thaighe, agus à abhainn do shòlasan bheir thu orra òl.

9 Oir agadsa tha tobar na beatha; ann ad sholas-sa chì sinne solas.

10 Buanaich do choibhneas gràidh dhaibhsan a chuir eòlas ort, agus d’fhìreantachd dhaibhsan a tha ionraic nan cridhe.

11 Na tigeadh cas an àrdain orm, agus na gluaiseadh làmh nan aingidh mi.

12 An sin thuit luchd-dèanamh na h‑euceirt sìos; leagadh sìos iad, agus chan urrainn dhaibh èirigh.