1 Beannaich an Tighearna, O m’anam! A Thighearna mo Dhia, tha thusa ro‑mhòr; le urram agus mòralachd tha thusa air do sgeadachadh.

2 Tha thu a’ cur solais umad mar thrusgan, a’ sìneadh a‑mach nan nèamh mar chùirtean.

3 Tha e a’ leagadh sailthean a sheòmraichean anns na h‑uisgeachan, a’ dèanamh nan neul nan carbad dha fhèin, a’ siubhal air sgiathan na gaoithe;

4 A’ dèanamh a ainglean nan spioradan, a luchd-frithealaidh nan teine lasrach.

5 Shuidhich e an talamh air a bhunaitean, a‑chum nach gluaiste e gu bràth.

6 Leis an doimhneachd, mar le trusgan, chòmhdaich thu e; sheas na h‑uisgeachan os cionn nam beann.

7 Od achmhasan-sa theich iad, o ghuth do thàirneanaich ghreas iad romhpa.

8 Chaidh iad suas ri taobh nam beann; chaidh iad sìos air feadh nan gleann don àite a dh’òrdaich thusa dhaibh.

9 Shuidhich thu crìoch air nach tèid iad thairis, a‑chum nach till iad a‑rìs a chòmhdachadh na talmhainn.

10 Tha e a’ cur thobraichean anns na gleanntan, a tha a’ ruith air feadh nam beann.

11 Bheir iad deoch do uile bheathaichean na machrach; caisgidh na h‑asail fhiadhaich an ìotadh.

12 Am fagas dhaibh còmhnaichidh eunlaith nan speur, a bhios a’ seinn am measg nan geug.

13 Uisgichidh e na beanntan o a sheòmraichean; le toradh a ghnìomh sàsaichear an talamh.

14 Bheir e air feur fàs don sprèidh, agus air luibh a‑chum seirbhis an duine, a‑chum aran a thabhairt as an talamh,

15 Agus fìon a nì cridhe an duine subhach, ola a nì a ghnùis dealrach, agus aran a neartaicheas cridhe an duine.

16 Tha craobhan an Tighearna làn brìgh, seudair Lebanoin a shuidhich e,

17 Far an dèan na h‑eòin an neadan; aig an storc tha na craobhan giuthais mar ionad-tàimh.

18 Tha na beanntan àrda nan tèarmann do na gobhair fhiadhaich, na creagan do na coineanan.

19 Rinn e a’ ghealach airson aimsirean; is aithne don ghrèin mar a laigheas i.

20 Nì thu dorchadas, agus tha an oidhche ann; an sin snàigidh uile bheathaichean na coille a‑mach.

21 Beucaidh na leòmhainn òga airson cobhartaich, agus ag iarraidh am bìdh air Dia.

22 Eiridh a’ ghrian, cruinnichidh iad le chèile, agus nan àitean-tàimh laighidh iad.

23 Thèid an duine a‑mach gu a obair, agus gu a shaothair gu feasgar.

24 Cia lìonmhor d’obraichean, a Thighearna! Ann an gliocas rinn thu iad gu lèir; tha an talamh làn led shaoibhreas.

25 Mar an ceudna an cuan seo a tha mòr agus farsaing, anns a bheil creutairean snàigeach gun àireamh, araon beathaichean beaga agus mòra.

26 An sin siùbhlaidh na longan, agus an Lebhiatan sin a dhealbh thu gu bhith a’ sùgradh ann.

27 Feithidh iad sin uile ortsa, a‑chum gun toir thu dhaibh am biadh na thràth.

28 Bheir thusa dhaibh, cruinnichidh iadsan; fosglaidh tu do làmh; sàsaichear iad le math.

29 Falaichidh tu do ghnùis, bidh iad fo amhluadh; bheir thu uapa an deò, eugaidh iad, agus tillidh iad rin ùir.

30 Cuiridh tu a‑mach do spiorad, cruthaichear iad; agus ath-nuadhaichidh tu aghaidh na talmhainn.

31 Mairidh glòir an Tighearna gu bràth; nì an Tighearna gàirdeachas na obraichean.

32 Seallaidh e air an talamh, agus criothnaichidh e; beanaidh e ris na beanntan, agus bidh deatach dhiubh.

33 Seinnidh mise don Tighearna an cian as beò mi; canaidh mi moladh dom Dhia fhads a bhios bith agam.

34 Bidh mo smuaintean air milis; nì mi gàirdeachas anns an Tighearna.

35 Sgriosar peacaich a‑mach as an talamh, agus cha bhi na h‑aingidh ann nas mò. Beannaich an Tighearna, O m’anam. Molaibh-se an Tighearna.