Don àrd-fhear-ciùil air Susan-edut. Michtam le Daibhidh, a-chum teagaisg, nuair a chog e an aghaidh Aram-naharaim agus an aghaidh Aram-sobah, agus a thill Ioab agus a bhuail e de Edom ann an gleann an t-salainn dà-mhìle-dheug.
1 A Dhè, thilg thu uat sinn, sgap thu sinn, bha fearg ort. O till thusa rinn!
2 Chuir thu an talamh air chrith; bhris thu e; slànaich a bhriseadh, oir tha e air a luasgadh.
3 Nochd thu dod shluagh nithean cruaidhe; thug thu oirnn fìon a’ bhuaireis òl.
4 Thug thu bratach dhaibhsan don eagal thu, gu bhith air a togail suas air sgàth na fìrinn. Selah.
5 A-chum gun teasairgear iadsan as ionmhainn leat, saor thusa led dheas-làimh, agus èisd rium.
6 Labhair Dia, na naomhachd: nì mi aoibhneas; roinnidh mi Sechem, agus tomhaisidh mi gleann Shucoit.
7 Is leamsa Gilead, agus is leam Manaseh; agus is e Ephraim neart mo chinn, Iùdah fear-tabhairt mo lagha.
8 Is e Mòab mo shoitheach-ionnlaid; os cionn Edoim tilgidh mi mo bhròg; thar Pailistin nì mi caithreim.
9 Cò a bheir mi don bhaile dhaingnichte? Cò a threòraicheas mi gu Edom?
10 Nach tusa, a Dhè, thusa a thilg uat sinn, agus nach deachaidh a-mach, a Dhè, maille ri ar n-armailtean?
11 Thoir còmhnaidh dhuinn ann an teinn, oir is dìomhain furtachd duine.
12 Trìd Dhè nì sinn treubhantas, oir saltraidh esan sìos ar naimhdean.