1 A Dhè, thilg thu uat sinn, sgap thu sinn, bha fearg ort. O till thusa rinn!

2 Chuir thu an talamh air chrith; bhris thu e; slànaich a bhriseadh, oir tha e air a luasgadh.

3 Nochd thu dod shluagh nithean cruaidhe; thug thu oirnn fìon a’ bhuaireis òl.

4 Thug thu bratach dhaibhsan don eagal thu, gu bhith air a togail suas air sgàth na fìrinn. Selah.

5 A‑chum gun teasairgear iadsan as ionmhainn leat, saor thusa led dheas-làimh, agus èisd rium.

6 Labhair Dia, na naomhachd: nì mi aoibhneas; roinnidh mi Sechem, agus tomhaisidh mi gleann Shucoit.

7 Is leamsa Gilead, agus is leam Manaseh; agus is e Ephraim neart mo chinn, Iùdah fear-tabhairt mo lagha.

8 Is e Mòab mo shoitheach-ionnlaid; os cionn Edoim tilgidh mi mo bhròg; thar Pailistin nì mi caithreim.

9 Cò a bheir mi don bhaile dhaingnichte? Cò a threòraicheas mi gu Edom?

10 Nach tusa, a Dhè, thusa a thilg uat sinn, agus nach deachaidh a‑mach, a Dhè, maille ri ar n‑armailtean?

11 Thoir còmhnaidh dhuinn ann an teinn, oir is dìomhain furtachd duine.

12 Trìd Dhè nì sinn treubhantas, oir saltraidh esan sìos ar naimhdean.