1 A Dhè, le ar cluasan chuala sinn, dh’innis ar n‑athraichean dhuinn an obair a rinn thu nan làithean-san, anns na làithean o shean.

2 Led làimh thilg thu a‑mach na cinnich, ach shuidhich thu iadsan; chlaoidh thu na slòigh, ach thug thu orrasan soirbheachadh.

3 Oir chan ann len claidheamh fhèin a fhuair iad sealbh anns an tìr, agus chan e an gàirdean fhèin a shaor iad, ach do dheaslàmh agus do ghàirdean-sa agus solas do ghnùise, a chionn gu robh deagh-ghean agad dhaibh.

4 Is tu fhèin mo Rìgh, a Dhè; àithn thusa saorsa do Iàcob.

5 Tromhadsa buailidh sinn air naimhdean; trìd d’ainme-sa saltraidh sinn orrasan a dh’èireas nar naghaidh.

6 Oir as mo bhogha chan earb mi, agus cha saor mo chlaidheamh mi.

7 Ach shaor thusa sinn o ar naimhdean, agus nàraich thu iadsan aig an robh fuath dhuinn.

8 A Dia nì sinne uaill air feadh an là, agus d’ainm-sa molaidh sinn gu sìorraidh. Selah.

9 Ach a‑nis thilg thu uat sinn, agus nàraich thu sinn, agus chan eil thu a’ dol a‑mach le ar n‑armailtean.

10 Thug thu oirnn tionndadh air ar n‑ais on nàmhaid, agus tha iadsan lem fuathach sinn gar creachadh.

11 Thug thu sinn mar chaoraich airson bìdh, agus am measg nan cinneach sgap thu sinn.

12 Reic thu do shluagh gun fhiach, agus cha do mheudaich thu do mhaoin len luach.

13 Rinn thu sinn nar masladh dar coimhearsnaich, nar ball-fanaid agus magaidh dhaibhsan a tha mun cuairt oirnn.

14 Rinn thu gnàth-fhacal dhinn am measg nan cinneach, adhbhar crathadh cinn am measg an t‑sluaigh.

15 Fad an là tha m’amhluadh am fhianais, agus chòmhdaich nàire mo ghnùise mi,

16 Airson guth an fhir a bheir masladh agus toibheum, airson fianais an nàmhaid agus an dìoghaltaich.

17 Thàinig seo uile oirnn; gidheadh, cha do dhìochuimhnich sinn thu, agus cha do rinn sinn cealg ann ad choicheangal.

18 Cha do thionndaidh ar cridhe air ais, agus cha do chlaon ar cas od shlighe,

19 Ged mhìn-phronn thu sinn ann an ionad dhràgon, agus ged chòmhdaich thu sinn le sgàil a’ bhàis.

20 Ma dhìochuimhnich sinn ainm ar Dè, no ma shìn sinn ar làmhan gu Dia coimheach,

21 Nach rannsaich Dia seo a‑mach, oir tha fhios aigesan air nithean diamhair a’ chridhe?

22 Ach air do shonsa mharbhadh sinn rè an là gu lèir; mheasadh sinn mar chaoraich a‑chum casgraidh.

23 Mosgail! Carson a chaidleas tu, a Thighearna? Dùisg; na tilg sinn uat gu bràth.

24 Carson a dh’fhalaicheas tu do ghnùis, a dhìochuimhnicheas tu ar n‑àmhghar agus ar fòirneart?

25 Oir chromadh sìos ar n‑anam don ùir; dhlùth-lean ar com ris an talamh.

26 Eirich, cuidich leinn, agus saor sinn air sgàth do thròcair.