1 Ortsa, a Dhè, tha moladh a’ feitheamh ann an Sion, agus dhutsa dìolar a’ bhòid.

2 O thusa a dh’èisdeas ri ùrnaigh, thugadsa thig gach feòil.

3 Thug euceartan buaidh oirnn; ar n‑easaontais glanaidh tusa uainn.

4 Is beannaichte esan a thaghas tusa, agus a bheir thu am fagas dhut; gheibh e còmhnaidh ad chùirtean; sàsaichear sinn le maitheas do thaighe, do theampaill naoimh.

5 Le nithean uamhasach ann an ceartas bheir thu freagradh dhuinn, a Dhè ar slàinte, dòchas uile chrìochan na talmhainn agus na fairge fada uainn,

6 A tha a’ socrachadh nam beann led chumhachd, air do chrioslachadh le neart,

7 A chaisgeas fuaim fhairgeachan, fuaim an tonn, agus buaireas nan cinneach.

8 Gabhaidh eadhon luchd-àiteachaidh nan crìoch fada a‑mach eagal rod chomharraidhean; bheir thusa air dol a‑mach na maidne agus an fheasgair gàirdeachas a dhèanamh.

9 Tha thu a’ fiosrachadh na talmhainn, agus ga uisgeachadh; nì thu ro‑bheartach e, oir tha abhainn Dhè làn de uisge; deasaichidh tu arbhar, nuair a dh’ullaich thu e mar seo.

10 Tha thu gu pailt ag uisgeachadh a iomairean; tha thu a’ leagadh sìos a sgrìoban; le frasan nì thu tais e; beannaichidh tu a fhàs.

11 Crùnaidh tu a’ bhliadhna led mhaitheas, agus silidh do cheuman saill.

12 Silidh iad air cluainean an fhàsaich, agus nì na cnuic gàirdeachas air gach taobh.

13 Tha na cluainean air an sgeadachadh le treudan, agus tha na glinn air an còmhdachadh le arbhar; nì iad iolach ait, seadh, seinnidh iad.