1 Eireadh Dia! Biodh a naimhdean air an sgapadh, agus teicheadh iadsan aig a bheil fuath dha o a ghnùis!

2 Mar a dh’fhuadaichear deatach, fuadaichear iad; mar a leaghar cèir fa chomhair an teine, sgriosar droch dhaoine am fianais Dhè.

3 Ach biodh na fìreanan aoibhneach; dèanadh iad gàirdeachas am fianais Dhè, agus biodh iad suilbhir le luath-ghaire.

4 Seinnibh do Dhia, molaibh a ainm; àrdaichibh esan a tha a’ marcachd air na nèamhan le a ainm Iah, agus dèanaibh gàirdeachas na fhianais.

5 Athair nan dìlleachdan agus britheamh nam bantrach, is e Dia ann an ionad-còmhnaidh a naomhachd.

6 Suidhichidh Dia na daoine aonaranach ann an teaghlach; bheir e a‑mach iadsan a tha ceangailte le cuibhrichean; ach gabhaidh na ceannaircich còmhnaidh ann an tìr thartmhoir.

7 A Dhè, nuair a chaidh thu a‑mach rod shluagh, nuair a dh’imich thu anns an fhàsach; Selah;

8 Chriothnaich an talamh, shil mar an ceudna na nèamhan; leagh na beanntan o làthair Dhè, Sinài sin fhèin o làthair an Tighearna, Dia Israeil.

9 Shil thu a‑nuas uisge gu pailt, a Dhè; air d’oighreachd, agus i sgìth, dh’fhurtaich thu.

10 Chòmhnaich do choitheanal innte; dheasaich thu, a Dhè, ded mhaitheas don bhochd.

11 Chuir an Tighearna a ghuth a‑mach; bu lìonmhor cuideachd na muinntir a dh’fhoillsich e.

12 Theich, theich rìghrean nan armailtean, agus roinn ise a dh’fhan aig an taigh a’ chreach.

13 Ged laigh sibh am measg choireachan, bidh sibh mar sgiathan calamain air an còmhdach le airgead, agus a iteagan le òr buidhe.

14 Nuair a sgaoil an t‑Uile-chumhachdach rìghrean innte, bha i geal mar shneachd air Salmon.

15 Tha beinn Dhè mar bheinn Bhasain, na beinn àrd mar bheinn Bhasain.

16 Carson a leumas sibh, a bheanntan àrda? Is i seo a’ bheinn anns am miann le Dia còmhnaidh a ghabhail; seadh, còmhnaichidh an Tighearna innte gu bràth.

17 Tha carbadan Dhè nam fichead mìle, le mìltean de mhìltean aingeal; tha an Tighearna nam measg, mar ann an Sinài, anns an ionad naomh.

18 Chaidh thu suas air ionad àrd, thug thu bruid ann am braighdeanas; thug thu tìodhlacan do dhaoine, seadh, eadhon do dhaoine ceannairceach, a‑chum gun gabhadh an Tighearna còmhnaidh nam measg.

19 Beannaichte gu robh an Tighearna, a tha gach là gar cumail suas, Dia ar slàinte! Selah.

20 Is e ar Dia-ne Dia na slàinte, agus don Tighearna Dia buinidh an t‑slighe on bhàs.

21 Ach brisidh Dia ceann a naimhdean, claigeann greannach an fhir a dh’imicheas na pheacaidhean.

22 Thubhairt an Tighearna, Mar o Bhasan bheir mi mo shluagh air an ais; bheir mi air an ais iad mar o dhoimhneachdan na fairge;

23 A‑chum gun tumar do chas ann am fuil do naimhdean, teanga do mhadraidh anns an nì cheudna.

24 Chunnaic iad do thriall, a Dhè, triall mo Dhè, mo Rìgh, anns an ionad naomh!

25 Dh’imich an luchd-seinn air thoiseach, an luchd-ciùil nan dèidh, am meadhon mhaighdeann a’ bualadh thiompan.

26 Anns na coitheanalan beannaichibh an Tighearna Dia, an Tighearna o thobar Israeil.

27 An sin tha Beniàmin beag na uachdaran orra, ceannardan Iùdah an luchd-comhairle, ceannardan Shebuluin, ceannardan Naphtali.

28 Dh’àithn do Dhia dhut do neart; neartaich, a Dhè, an nì seo a rinn thu air ar son.

29 Airson do theampaill ann an Ierusalem, bheir rìghrean tìodhlac dhut.

30 Smachdaich luchd nan sleagh, mòr-chuideachd nan tarbh le laoigh an t‑sluaigh, gus an strìochd iad le mìrean airgid; sgap thusa na slòigh a ghabh tlachd den chogadh.

31 Thig àrd-uaislean as an Eiphit; sìnidh Etiopia a làmhan a‑mach gu luath ri Dia.

32 A rìoghachdan na talmhainn, seinnibh do Dhia; seinnibh moladh don Tighearna: Selah:

33 Dhàsan a tha a’ marcachd air nèamhan nan nèamh o chian! Feuch, tha e a’ cur a‑mach a ghutha, guth neirt.

34 Thugaibh-se neart do Dhia; thar Israel tha a ghlòir, agus tha a neart anns na neòil.

35 Is uamhasach thusa, a Dhè, od ionadan naomha! Is e Dia Israeil a bheir neart agus treòir da shluagh. Guma beannaichte Dia!