1 Is e Dia ar tèarmann agus ar neart, ar cobhair ro‑dheas ann an teanntachdan.

2 Air an adhbhar sin cha bhi eagal oirnn, ged ghluaisear an talamh, agus ged atharraichear na beanntan gu meadhon na fairge.

3 Ged bheuc na h‑uisgeachan, agus ged chuirear thar a chèile iad; ged chriothnaich na beanntan le a h‑ataireachd. Selah.

4 Tha abhainn ann, agus nì a sruthan cathair Dhè ait; naomh-ionad pàilleanan an Tì as àirde.

5 Tha Dia na meadhon; cha ghluaisear i; cuidichidh Dia leatha gu moch air mhadainn.

6 Ghabh na cinnich boile; ghluaiseadh na rìoghachdan; chuir e a‑mach a ghuth; leagh an talamh.

7 Tha Dia nan slògh leinn; is e Dia Iàcoib as dìdean dhuinn. Selah.

8 Thigibh, faicibh obraichean an Tighearna, gach lèirsgrios a rinn e air thalamh.

9 Caisgidh e an cogadh gu iomall na talmhainn; brisidh e am bogha, agus gearraidh e an t‑sleagh; na carbadan-cogaidh loisgidh e le teine.

10 Bithibh sàmhach, agus tuigibh gur mise Dia; àrdaichear mi am measg nan cinneach, àrdaichear mi air thalamh.

11 Tha Dia nan slògh leinn; is e Dia Iàcoib as dìdean dhuinn. Selah.