1 Gràdhaichidh mi thu, a Thighearna mo neart.

2 Is e an Tighearna mo charraig agus mo dhaingneach agus m’fhear-saoraidh; mo Dhia, mo chreag anns an cuir mi mo dhòchas; mo sgiath agus adharc mo shlàinte, mo thùr àrd.

3 Gairmidh mi air an Tighearna as airidh air cliù, agus om naimhdean saorar mi.

4 Chuartaich piantan a’ bhàis mi, agus chuir tuiltean dhroch dhaoine eagal orm.

5 Chuartaich piantan ifrinn mi; ghabh lìontan a’ bhàis romham.

6 Am èiginn ghairm mi air an Tighearna, agus rim Dhia ghlaodh mi; chuala e as a theampall mo ghuth, agus thàinig mo ghlaodh na làthair da chluasan.

7 An sin chrathadh agus chriothnaich an talamh, agus ghluaiseadh bunaitean nam beann agus chrathadh iad, a chionn gu robh corraich air.

8 Chaidh deatach suas as a shròin, agus dhian-loisg teine as a bheul; lasadh èibhlean leis.

9 Agus lùb e na nèamhan, agus thùirling e a‑nuas, agus bha dorchadas fo a chasan.

10 Agus mharcaich e air cerub, agus chaidh e air iteig, agus dh’itealaich e air sgiathan na gaoithe.

11 Chuir e dorchadas mar ionad diamhair mun cuairt air; bu phàillean dha duibhre uisgeachan, neòil nan speur.

12 On dealradh a bha fa chomhair chaidh a neòil thairis, clachan-meallain agus èibhlean teine.

13 Agus rinn an Tighearna tàirneanaich anns na speuran, agus chuir an Tì as àirde a‑mach a ghuth.

14 Agus chuir e a‑mach a shaighdean, agus sgap e iad, agus thilg e mòran tein-adhair, agus chlaoidh e iad.

15 Agus chunnacas aigean nan uisgeachan, agus nochdadh bunaitean an domhain led achmhasan, a Thighearna, le sèideadh anail d’fheirge.

16 Chuir e a‑nuas on àirde, ghlac e mi, tharraing e mi à uisgeachan lìonmhor.

17 Shaor e mi om nàmhaid làidir, agus uapasan a dh’fhuathaich mi, oir bu treasa iad na mise.

18 Ghabh iad romham ann an là m’àmhghair, ach bha an Tighearna na chùl-taice dhomh.

19 Agus thug e a‑mach mi gu ionad farsaing; shaor e mi, a chionn gun do ghabh e tlachd annam.

20 Thug an Tighearna luigheachd dhomh a rèir m’ionracais; a rèir glaine mo làmh dhìol e dhomh.

21 Oir ghlèidh mi slighean an Tighearna, agus cha do chlaon mi gu h‑aingidh om Dhia.

22 Oir bha a bhreitheanais uile am fhianais, agus a reachdan cha do chuir mi uam.

23 Agus bha mi ionraic na fhianais, agus ghlèidh mi mi fhèin om aingidheachd.

24 Uime sin dhìol an Tighearna dhomh a rèir m’ionracais, a rèir glaine mo làmh ann an sealladh a shùl.

25 Don duine thròcaireach nochdaidh tu thu fhèin tròcaireach; don duine ionraic nochdaidh tu thu fhèin ionraic.

26 Don duine ghlan nochdaidh tu thu fhèin glan; agus don duine reasgach nochdaidh tu thu fhèin reasgach.

27 Oir saoraidh tu an sluagh a tha fo àmhghar; ach na sùilean àrda bheir thu a‑nuas.

28 Oir lasaidh tusa mo lòchran, a Thighearna; soillsichidh mo Dhia mo dhorchadas.

29 Oir leatsa ruith mi tro bhuidhinn, agus lem Dhia leum mi thar balla.

30 A‑thaobh Dhè tha a shlighe iomlan; tha facal an Tighearna air a dhearbhadh; is sgiath e dhaibhsan uile a chuireas an dòchas ann.

31 Oir cò as Dia ann ach an Tighearna? Agus cò as carraig ann ach ar Dia-ne?

32 Is e Dia a tha gam chrioslachadh le neart agus a’ dèanamh mo shlighe iomlan.

33 Tha e a’ dèanamh mo chas mar chasan èilde, agus gam shocrachadh air m’àitean àrda.

34 Tha e ag ionnsachadh mo làmh gu cath, air chor is gum brisear bogha umha lem ghàirdeanan.

35 Agus thug thu dhomh sgiath do shlàinte; agus chùm do dheaslàmh suas mi, agus rinn do choibhneas mòr mi.

36 Rinn thu mo cheuman farsaing fodham, air chor is nach do shleamhnaich mo chasan.

37 Lean mi mo naimhdean, agus rug mi orra, agus cha do thill mi air m’ais gus an do chuir mi as dhaibh.

38 Lot mi iad, agus cha bhi e an comas dhaibh èirigh; thuit iad fom chasan.

39 Oir chrioslaich thu mi le neart a‑chum catha; leag thu sìos fodham iadsan a dh’èireas suas am aghaidh.

40 Agus thug thu dhomh mo naimhdean air mhuineal, iadsan a dh’fhuathaich mi, agus gheàrr mi as iad.

41 Ghlaodh iad, ach cha robh fear-saoraidh ann; eadhon air an Tighearna, ach cha do fhreagair e iad.

42 An sin mhìn-phronn mi iad mar dhuslach fa chomhair na gaoithe; mar chlàbar na sràide bhrùth mi iad.

43 Shaor thu mi o chòmhstri an t‑sluaigh; rinn thu mi am cheann air na cinnich; nì sluagh nach b’aithne dhomh seirbhis dhomh.

44 Cho luath is a chluinneas iad, gèillidh iad dhomh; strìochdaidh coigrich dhomh.

45 Seargaidh coigrich as, agus bidh eagal orra a‑mach as an àitean-daingeann.

46 Is beò an Tighearna, agus guma beannaichte mo charraig-sa, agus air àrdachadh gu robh Dia mo shlàinte!

47 Is e Dia a nì dìoghaltas air mo shon, agus a chuireas an sluagh fodham;

48 A shaoras mi om naimhdean. Seadh, os an cionn-san a dh’èireas suas am aghaidh togaidh tusa suas mi; o fhear an ainneirt saoraidh tu mi.

49 Uime sin cliùthaichidh mi thu, a Thighearna, am measg nan cinneach, agus seinnidh mi dod ainm.

50 Bheir esan saorsa mhòr da rìgh, agus nochdaidh e tròcair da aon ungte fhèin, do Dhaibhidh agus da shliochd gu bràth.