1 Na biodh campar ort mu dhaoine aingidh, agus na gabh farmad ri luchd-dèanamh na h‑euceirt,

2 Oir mar am feur gearrar gu grad sìos iad, agus mar an luibh ghlas seargaidh iad.

3 Earb thusa as an Tighearna, agus dèan math; mar sin gabhaidh tu còmhnaidh anns an tìr, agus beathaichear thu gu cinnteach.

4 Mar an ceudna gabh tlachd anns an Tighearna, agus bheir e dhut iarrtasan do chridhe.

5 Tabhair suas do shlighe don Tighearna, agus earb as, agus nì e e;

6 Agus bheir e a‑mach d’fhìreantachd mar an solas, agus do bhreitheanas mar am meadhon-là.

7 Bi ad thosd an làthair an Tighearna, agus feith le foighidinn air; na biodh campar ort mun tì a shoirbhicheas na shlighe, mun fhear a bheir a dhroch innleachdan gu buil.

8 Leig fearg dhìot, agus trèig corraich; na biodh campar ort air aon chor a‑chum uilc.

9 Oir gearrar as droch dhaoine, ach iadsan a dh’fheitheas air an Tighearna, buan-mhealaidh iad an talamh.

10 Oir fhathast tamall beag, agus cha bhi an t‑aingidh ann; seadh, bheir thu fa‑near a àite-san, agus cha bhi e ann.

11 Ach mealaidh daoine macanta an talamh, agus gabhaidh iad tlachd ann am meud na sìth.

12 Tha an t‑aingidh a’ cumadh uilc don ionraic, agus a’ casadh a fhiaclan ris.

13 Nì Dia fanaid air, oir is lèir dha gu bheil a là a’ teachd.

14 Tharraing na h‑aingidh an claidheamh, agus chuir iad am bogha air ghleus, a leagadh sìos a’ bhochd agus an ainnis, a mharbhadh luchd deagh-bheus.

15 Thèid an claidheamh a‑steach nan cridhe fèin, agus brisear am bogha.

16 Is fheàrr beagan aig an duine ionraic na saoibhreas mòran dhroch dhaoine.

17 Oir brisear gàirdeanan dhroch dhaoine, ach cumaidh Dia suas na fìreanan.

18 Is fiosrach Dia air làithean nan daoine ionraic, agus bidh an oighreachd gu sìorraidh.

19 Cha chuirear gu nàire iad ann an àm an uilc, agus ann an làithean na gorta sàsaichear iad.

20 Ach sgriosar droch dhaoine, agus bidh naimhdean an Tighearna mar shaill uan; thèid as dhaibh, mar dheataich thèid as dhaibh.

21 Gabhaidh an t‑aingidh air iasad, agus cha dìol e a‑rìs; ach tha am fìrean tròcaireach, agus bheir e uaithe.

22 Oir iadsan a bheannaichear leis, mealaidh iad an talamh, agus iadsan a mhallaichear leis, gearrar as iad.

23 Leis an Tighearna tha ceuman duine air an òrdachadh, agus gabhaidh e tlachd na shlighe.

24 Ged thuit e, cha tilgear gu tur sìos e, oir cumaidh an Tighearna suas air làimh e.

25 Bha mi òg, agus a‑nis tha mi sean; gidheadh chan fhaca mi am fìrean air a thrèigsinn, agus a shliochd ag iarraidh arain.

26 Tha e a‑ghnàth truacanta agus coingheallach, agus bidh a shliochd beannaichte.

27 Seachainn an t‑olc, agus dèan am math, agus gabh còmhnaidh gu bràth.

28 Oir is toigh leis an Tighearna breitheanas, agus cha trèig e a naoimh; gu bràth coimheadar iadsan, ach gearrar as sliochd nan aingidh.

29 Mealaidh na fìreanan an tìr, agus gabhaidh iad còmhnaidh innte gu bràth.

30 Cuiridh beul an fhìrein an cèill gliocas, agus labhraidh a theanga breitheanas.

31 Tha lagh Dhè na chridhe; cha shleamhnaich a cheuman.

32 Bidh an droch dhuine ri faire air an fhìrean, agus iarraidh e a mharbhadh.

33 Chan fhàg an Tighearna e na làimh, agus cha dìt e e nuair a bheirear gu breith e.

34 Feith air an Tighearna, agus glèidh a shlighe, agus àrdaichidh e thu a‑chum an tìr a mhealtainn; nuair a ghearrar as droch dhaoine, chì thu e.

35 Chunnaic mi an duine aingidh ann am mòr-chumhachd, agus e ga sgaoileadh fhèin a‑mach mar ùr‑chraoibh uaine.

36 Ach chaidh e seachad, agus, feuch, cha robh e ann; agus dh’iarr mi e, ach cha d’fhuaireas e.

37 Thoir fa‑near an duine foirfe, agus amhairc air an duine ionraic, oir is i sìth as crìoch don duine sin.

38 Ach sgriosar luchd-easaontais faraon; gearrar as crìoch dhroch dhaoine.

39 Tha slàinte nam fìrean on Tighearna; is esan an neart ann an àm teanntachd;

40 Agus cuidichidh an Tighearna leo, agus teasairgidh e iad; teasairgidh e iad o dhroch dhaoine, agus saoraidh e iad, a chionn gun d’earb iad as.